30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΦΩΤΗΣ ΑΛΕΠΟΡΟΣ

ΜΑΕΣΤΡΟΣ – ΣΥΝΘΕΤΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Φτωχός.

ΕΛΠΙΖΕΙ: Πάντα.

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΕΤΑΙ: Ποτέ.

ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΥ ΤΟΝ ΞΕΚΟΥΡΑΖΕΙ: Η κλασική, αλλά και κάθε είδος μουσικής που
εκφράζει και πληροί τους κανόνες της.

ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Διδακτικό – επιμορφωτικό.

ΔΕΝ ΑΠΟΧΩΡΙΖΕΤΑΙ ΠΟΤΕ: Το πεντάγραμμο και τη φύση.

ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑ: Είναι πάντα και σε οποιαδήποτε εποχή απολαυστικό.

ΘΑ ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΓΕΥΜΑ: Τα πρόσωπα που εκτιμά.

Είναι η «ψυχή» της Κεφαλονίτικης Χορωδίας και Μαντολινάτας. Και όχι μόνο. Ο
Φώτης Αλέπορος είναι ο άνθρωπος που δημιούργησε τη Χορωδία αυτή το 1950 και η
οποία έγινε για τον ίδιο τρόπος ζωής. Το μόνο του παράπονο είναι «η έλλειψη
ηθικής και οικονομικής βοήθειας από το κράτος και τους άλλους αρμόδιους
παράγοντες». Δηλώνει ότι θα παραδώσει τη σκυτάλη σ’ αυτόν που πιστεύει στα
ιδανικά και όχι στο χρήμα, ενώ πιστεύει πως «η καντάδα ποτέ δεν πεθαίνει».

ΕΡ.: Μια ζωή αγκαλιά με τη μουσική;

ΑΠ.: Γεννήθηκα μέσα στη μουσική, μεγάλωσα με μελωδικά και αρμονικά γλυκά
ακούσματα. Στα 8 μου χρόνια άρχισα να συγκροτώ φωνητικά κουαρτέτα, στα 13 μου
διηύθυνα τη χορωδία του Γυμνασίου, ενώ ταυτόχρονα συνέθετα. Τα υπόλοιπα είναι
μάλλον γνωστά.

ΕΡ.: Πενήντα χρόνια ζωής συμπλήρωσε η Κεφαλονίτικη Χορωδία και Μαντολινάτα.
Πώς θα το γιορτάσατε;

ΑΠ.: Ξεκινάμε με την πανηγυρική συναυλία της Δευτέρας 22/11 και ώρα 8.30 το
βράδυ που θα δοθεί στο «ΠΑΛΛΑΣ» και στη συνέχεια με ποικίλες εκδηλώσεις εντός
και εκτός Ελλάδος όλο το 2000.

ΕΡ.: Όταν την ιδρύσατε ­ το 1950 ­ πιστεύατε ότι θα είχε αυτή την αναγνώριση;

ΑΠ.: Ξεκινήσαμε με αυτή τη φιλοδοξία και πετύχαμε χάρη στην επιμονή και την
υπομονή μας, την αγάπη και την πίστη μας στην αξία της παραδοσιακής χορωδιακής
μουσικής και φυσικά χάρη στην επίπονη συνεχή δουλειά.

ΕΡ.: Και αυτή τη διάρκεια;

ΑΠ.: Το γερό οικοδόμημα που φτιάχνεται λιθαράκι λιθαράκι, απαιτεί πολύ χρόνο
να κατασκευαστεί. Και μην ξεχνάτε, η καντάδα ποτέ δεν πεθαίνει.

ΕΡ.: Ιδρυτής και μαέστρος σε μια χορωδία με παρελθόν, παρόν και μέλλον;

ΑΠ.: Παρελθόν θα πει ιστορία, παρόν σημαίνει δράση και μέλλον, οραματισμός και ελπίδα.

ΕΡ.: Σε ποιον θα παραδώσετε τη… σκυτάλη;

ΑΠ.: Σε αυτόν που θα πιστεύει μόνο στα ιδανικά της χορωδίας και όχι στο χρήμα.

ΕΡ.: Θυμάστε το πρώτο σας ξεκίνημα;

ΑΠ.: Και βέβαια, αφού οι δοκιμές εγένοντο στα υπόγεια και τις σοφίτες, μέσα σε
άθλιες συνθήκες.

ΕΡ.: Την πρώτη συναυλία που είχατε δώσει;

ΑΠ.: Το 1951 στην πλατεία του Αιγάλεω, ενώ την πρώτη επίσημη στο θέατρο
«Κεντρικό», τον Μάρτη του 1952.

ΕΡ.: Τι νοσταλγείτε από εκείνα τα χρόνια;

ΑΠ.: Την αγάπη, την αφοσίωση και την αγωνιστικότητα των ερασιτεχνών χορωδών μου.

ΕΡ.: Μια συναυλία που θα σας μείνει αξέχαστη;

ΑΠ.: Τον Μάρτη του 1954, πάλι στο «Κεντρικό», που δώσαμε συναυλία υπέρ των
σεισμοπλήκτων της Κεφαλονιάς.

ΕΡ.: Το πιο αγαπημένο σας τραγούδι είναι;

ΑΠ.: Η Αγράμπελη.

ΕΡ.: Όταν βρίσκεστε στο Ληξούρι, το τραγούδι που προτιμάτε να ακούτε;

ΑΠ.: Τις κεφαλονίτικες αριέτες από τους απλούς αυτοσχέδιους κανταδόρους.

ΕΡ.: Το μεγαλύτερο πρόβλημα που σας δυσκόλευε όλα αυτά τα χρόνια;

ΑΠ.: Η έλλειψη ηθικής και οικονομικής βοήθειας από το κράτος και τους άλλους
αρμόδιους παράγοντες.

ΕΡ.: Είχατε ποτέ σκεφτεί να τα παρατήσετε;

ΑΠ.: Ποτέ δεν σκέφθηκα να προδώσω το είδος που αγάπησα και που τάχθηκα να
διασώσω, να διατηρήσω και να προβάλω.

ΕΡ.: Οι χορωδίες έχουν μέλλον;

ΑΠ.: Οι χορωδίες μπορούν και πρέπει να υπάρχουν διαχρονικά, αφού μάλιστα
πηγάζουν από τον λαό και προσφέρουν στον λαό.

ΕΡ.: Οι νέοι δείχνουν ενδιαφέρον για τη συμμετοχή τους στις χορωδίες;

ΑΠ.: Εις την μαντολινάτα μαθήτευσαν εκατοντάδες νέοι και νέες δωρεάν.

ΕΡ.: Ένα βραβείο που σας έχει συγκινήσει;

ΑΠ.: Όταν η Ένωση Χορωδών Ελλάδος, με παρόντες τους διευθυντές όλων των
χορωδιών, με τίμησε για την προσφορά μου στην ελληνική χορωδιακή μουσική.

ΕΡ.: Μια κεφαλονίτικη καντάδα που σας έρχεται τακτικά στο νου;

ΑΠ.: Η καντάδα: Απόψε την κιθάρα μου.

ΕΡ.: Εσείς έχετε κάνει ποτέ καντάδα;

ΑΠ.: Δεν υπάρχει καντούνι, γωνιά στο Ληξούρι, που να μην έχω σταματήσει με την
παρέα μου για καντάδα. Αλλά και οι άλλες πόλεις της Κεφαλονιάς και της
Ζακύνθου, δεν στερήθηκαν των νυχτερινών μας μελωδικών εξορμήσεων.

ΕΡ.: Η Κεφαλονιά με τρεις λέξεις;

ΑΠ.: Ομορφιά, μουσική, μυστήριο.