ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ Ευχαριστούμε, ω Πλανητάρχα!

Αυτή τη φορά δεν είναι δυστυχώς δυνατόν να σε ευχαριστήσουμε από το βήμα
της Βουλής των Ελλήνων, καθώς το πρόγραμμά σου δεν περιλαμβάνει μετάβαση στον
χώρο αυτό άσκησης ενός ούτως ή άλλως μακρινού για σένα κοινοβουλευτισμού.
Αναγκαζόμαστε έτσι να σου εκφράσουμε γραπτώς τα συναισθήματά μας για τους
ορίζοντες που μας ανοίγεις.

Ευχαριστούμε λοιπόν κατ’ αρχήν για τη νέα έννοια που προσέδωσες στη λέξη
δημοκρατία. Νομίζαμε οι αφελείς πως δημοκρατία είναι το πολίτευμα στο οποίο
κάθε λαός διαχειρίζεται μόνος τη μοίρα του και, σε περιπτώσεις που παραβιάζει
θεσμοθετημένους κανόνες της διεθνούς συνύπαρξης, λογοδοτεί σε μια διεθνή
κοινότητα – φρουρό και όχι τιμωρό. Λάθος, μας έμαθες, με τη βοήθεια κυρίως του
παγκοσμιοποιημένου φίλου σου Τόνι και αρκετών άλλων ταυτισμένων με το όραμά
σου ηγετών. Η σύγχρονη δημοκρατία είναι το πολίτευμα στο οποίο ορισμένοι λαοί
υφίστανται στο πετσί τους τις συνέπειες της αποδοκιμασίας της μόνης χώρας που
είναι σε θέση να εκφράζει την άποψή της για το τι είναι καλό και τι κακό στον
κόσμο που ζούμε. Η χώρα μάλιστα αυτή, που την ξέρεις καλά, καθώς εσύ, σε
μεγάλο βαθμό, τη διαμόρφωσες έτσι, δεν αρκείται στο να επεμβαίνει επιλεκτικά.
Ντύνει πάντα και τις επεμβάσεις της με τον ωραίο μανδύα του ανθρωπισμού και
της μάχης για την παγκόσμια δημοκρατία. Και ίσως αυτό είναι που της συγχωρούμε
λιγότερο εύκολα. Αν διερωτηθείς ποτέ, πράγμα για το οποίο αμφιβάλλω σφόδρα,
γιατί σε καταλαβαίνουν τόσο λίγο στην Ελλάδα, σκέψου ότι δεν μας αρέσει να
μιλούν στο όνομά μας και ακόμη λιγότερο να ασκούν βία στο όνομα αρχών.
Ευχαριστούμε ακόμα για το μάθημα που δωρεάν μάς παρέδωσες για τον τρόπο με τον
οποίο ασκείται η σύγχρονη διπλωματία. Τα μεγάλα (για τις εμπλεκόμενες χώρες,
όχι βέβαια για τη μεσολαβούσα υπερδύναμη) ανοικτά θέματα δεν επιλύονται διά
της συζητήσεως με τους ενδιαφερομένους, της προσπάθειας κατανόησης των θέσεων
της κάθε πλευράς και της κατά το δυνατόν διαμόρφωσης χώρων επαφής, αλλά διά
ξαφνικών μεγαλοφυών εμπνεύσεων του μεσολαβητή και της διοργάνωσης κλειστών
συναντήσεων με μόνο θέμα την αποδοχή της έμπνευσης από τα μέρη. Στο Ισραήλ δεν
μιλάμε για το Μεσανατολικό αλλά για τη βοήθεια των Αμερικανών παικτών της
Μακάμπι, στην Κίνα δεν μιλάμε για ανθρώπινα δικαιώματα αλλά για τις προοπτικές
να εξαχθούν μαζικά τα ξυλαράκια του ρυζιού, στην Αθήνα δεν αγγίζουμε το
Κυπριακό και το Τουρκικό αλλά το φλέγον θέμα της σύσφιγξης των σχέσεων ούζου –
Κεντάκι μπέρμπον. Σου πέρασε ποτέ από το μυαλό (και πάλι αμφιβάλλω) ότι μια
τέτοια νοοτροπία επισκέπτη ορισμένοι λαοί θα μπορούσαν να τη θεωρήσουν σχεδόν προσβλητική;

Ευχαριστούμε κυρίως που μας έδειξες πόσο απλά μπορούν να επιλυθούν διάφορα
προβλήματα που ταλανίζουν την αθηναϊκή μας καθημερινότητα. Για την πάταξη της
ανασφάλειας στους δρόμους αρκεί να εισαγάγουμε, μονίμως βέβαια, έξι χιλιάδες
ειδικώς εκπαιδευμένους άνδρες του αμερικανικού στρατού και να τους βάλουμε να
περιπολούν ασταμάτητα το τρίγωνο αμερικανική πρεσβεία – Βασιλίσσης Σοφίας –
οικία Αμερικανού πρέσβη: η «17 Νοέμβρη» μπορεί να μην εξαρθρωνόταν, αλλά οι
Αλβανοί που θα αναζητούσαν τον δρόμο για την πρεσβεία τους θα μειώνονταν
θεαματικά. Για την επίλυση του κυκλοφοριακού και της μόλυνσης αρκεί και πάλι
το παραπάνω τρίγωνο, λίγο διευρυμένο, να κηρυχθεί νεκρή ζώνη, με πλήρη
απαγόρευση κυκλοφορίας και στάθμευσης σε οτιδήποτε κινείται σε ρόδες και δεν
μιλά αγγλικά.

Έτσι και υπόγεια γκαράζ θα αναγκαζόμαστε να φτιάξουμε σε μια νύχτα και η
επιστροφή στην επαρχία θα ενδυναμωνόταν και θα μπορούσαμε να απολαύσουμε με
μεγαλύτερη άνεση τις περιπέτειες του αγαπημένου σου Χάρισον Φορντ.

Ευχαριστούμε, τέλος, που διάλεξες ειδικώς τα μέσα Νοέμβρη για την επίσκεψή
σου. Είτε δεν ενδιαφέρθηκες να μάθεις τη συμβολική σημασία των ημερών για τον
ελληνικό λαό είτε ξέχασαν να σε ενημερώσουν οι εδώ απεσταλμένοι σου, το
σίγουρο είναι ότι ενδυνάμωσες τη σημασία που πήρε επί των ημερών σου ο
επίζηλος τίτλος του πλανητάρχη: πεπλανημένος εξ αρχής.

Ο δικηγόρος Κώστας Β. Μποτόπουλος είναι διδάκτωρ του Συνταγματικού Δικαίου.