Τα ιδιοφυή τεχνάσματα και τα με γάλα κόλπα των απατεώνων

«Πριν από λίγα χρόνια ήταν κατηγορούμενος κάποιος ο οποίος εμφανιζόταν
σαν κουμπάρος υπουργού. Λόγω αυτής της… ιδιότητάς του λοιπόν, ισχυριζόταν
πως είχε τη δυνατότητα να φροντίσει για την ταχύτερη έκδοση δανείων και άλλων
συναφών υποθέσεων. Για τις διευθετήσεις ζητούσε από τους ενδιαφερομένους
χρήματα, που εκείνοι του έδιναν ευχαρίστως προκειμένου να γίνει γρήγορα η
δουλειά τους. Όταν όμως κατάλαβαν ότι επρόκειτο περί απατεώνος, δεν υπέβαλαν
μόνο μήνυση εναντίον του, αλλά στο δικαστήριο κινδύνευσε να λιντσαριστεί από
τα θύματά του. Παλαιότερα ήταν πολύ σύνηθες αντικείμενο δικών οι περιπτώσεις
ανδρών που εμφανίζονταν σε υποψήφιες νύφες ως καπεταναίοι, στρατιωτικοί,
ένστολοι γενικότερα. Εκείνη την εποχή η στολή εντυπωσίαζε και κατόρθωναν έτσι
να πάρουν μεγαλύτερη προίκα. Όταν όμως η νύφη και οι γονείς της
αντιλαμβάνονταν πως ο γαμπρός τούς είχε εξαπατήσει, δεν του χαρίζονταν. Σήμερα
αυτά δεν συμβαίνουν. Κάθε εποχή χαρακτηρίζεται και από άλλο είδος απάτης.
Ανθεί ό,τι έχει… ζήτηση. Κάποτε βλέπαμε συχνά απάτες με ανύπαρκτα οικόπεδα
που αγόραζαν ανυποψίαστοι πολίτες χωρίς καν να ελέγξουν τους τίτλους. Στη
συνέχεια και μέχρι σήμερα, τις ακάλυπτες επιταγές, με τις οποίες πλήρωναν
άτομα που εμφανίζονταν ως ιδιαίτερα εύρωστα οικονομικά. Τελευταία, λόγω της
στροφής προς το Χρηματιστήριο, εμφανίζονται ως χρηματιστές πρόσωπα που δεν
έχουν καμιά σχέση με τον χώρο και πείθουν κάποιους να τους δώσουν χρήματα
προκειμένου να τα επενδύσουν. Οι Έλληνες είναι κατά κανόνα εύπιστος λαός. Λίγο
αυτό, λίγο η γραφειοκρατία που μας έχει πείσει πως πρέπει να έχεις μέσον για
να κάνεις τη δουλειά σου, αφήνει έδαφος στους επιτήδειους να δράσουν. Πάντως
οι απάτες ανθούν στις μεγάλες πόλεις. Εκεί που δεν γνωρίζει ο ένας τον άλλον
και είναι εύκολο να τον εξαπατήσει».

Οι ιδέες τους είναι πολλές φορές μεγαλοφυείς. Τα τεχνάσματα που μετέρχονται
για να τις υλοποιήσουν είναι ανάλογα της θέσης τους, της ιδιότητάς τους και
κυρίως τους ύψους τού.. στόχου τους. Άλλους μηχανισμούς κινεί ο επιχειρηματίας
και άλλους ο άνεργος πατέρας. Ο πρώτος προσδοκά σε κέρδη ανυπολόγιστα. Ο
δεύτερος στα προς το ζην και, αν βγάλει και κάτι παραπάνω, καλοδεχούμενο.

Σε όποια κατηγορία και αν ανήκουν δεν απαλλάσσονται από τον χαρακτηρισμό του
απατεώνα. Συνήθως κουβαλούν το… χάρισμα εκ γενετής! Σε όλες τις φάσεις της
ζωής τους έχουν τον νου τους στην απάτη. Από την πιο μικρή, που μπορεί να
είναι ανώδυνη, έως τη μεγαλύτερη. Το επάγγελμα που ασκούν, οι σπουδές που
ενδεχομένως έχουν κάνει ή το περιβάλλον όπου βιώνουν, δεν τους βγάζουν από τον
δρόμο τους. Η έμφυτη ροπή στην απάτη απλώς υποβοηθείται από τις γνώσεις που
αποκτούν, από την καριέρα, από τις «καλές» γνωριμίες. Όσο πιο ψηλά ανεβαίνουν
τόσο… ακονίζεται η σκέψη τους. Η ποιότητα των κόλπων βελτιώνεται και συνεπώς
τα κέρδη αυξάνονται.

Οι περίπλοκες απάτες αποκαλύπτονται δύσκολα. Ο ιδιοφυής εγκέφαλος που τις
επινοεί έχει τέτοιες δυνατότητες, ώστε είναι σχεδόν αδύνατον να διαπιστωθούν
οι παράνομες πράξεις του. Απαιτείται, δηλαδή, τόσο οι διωκτικές αρχές όσο και
οι τυχόν ελεγκτές του (αν πρόκειται για κρατικό, ιδιωτικό ή τραπεζικό
υπάλληλο) να είναι εξίσου ευφυείς, αν όχι ευφυέστεροι.

Στον αντίποδα των περιπτώσεων αυτών, που συνιστούν μεγάλα οικονομικά
εγκλήματα, βρίσκονται οι άλλες απάτες, οι οποίες αν και αποφέρουν μικροποσά,
κατέχουν πολλές φορές τα πρωτεία στην ειδησεογραφία λόγω της ευρηματικότητας
του δράστη. Στις υποθέσεις αυτές, εκείνο που εντυπωσιάζει περισσότερο είναι η
αφέλεια των θυμάτων.

Είναι να απορεί κανείς πώς διάφοροι μικροαπατεώνες βρίσκουν πρόσφορο έδαφος να
αναπτύξουν την παράνομη δραστηριότητά τους. Άλλοι εκμεταλλεύονται την
ικανότητα του μίμου που έχουν, άλλοι μια οποιαδήποτε ιδιαιτερότητά τους, όλοι
πάντως κατορθώνουν να ευαισθητοποιήσουν κάποιους και να τους αποσπάσουν
διάφορα χρηματικά ποσά για να… ζήσουν την οικογένειά τους, όπως ισχυρίζονται
εκ των υστέρων.

Στο δικαστήριο οι υποθέσεις τέτοιου είδους προκαλούν τόσο γέλιο στο
ακροατήριο, που ακόμη και οι δικαστές δυσκολεύονται να κάνουν το έργο τους.
Αστεία δεν είναι μόνο τα επιχειρήματα του δράστη, αλλά και των θυμάτων, που
βρίσκονται στη δυσάρεστη θέση να προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα…
αδικαιολόγητα. Τι να κάνει και η Δικαιοσύνη; Ο νόμος δεν προβλέπει τιμωρία για
την αφέλεια!

ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ

Απάτες «υψηλού επιπέδου»

Μιχάλης Καραγιάννης: ήθελε να εντυπωσιάσει τους συμπολίτες του, αλλά έγινε αντιληπτός

«Μεγάλη υπόθεση απάτης στην οποία οι δράστες είχαν εμπλέξει και τα ονόματα
συνεργατών του πρωθυπουργού, ερευνά η αστυνομία». Κάπως έτσι παρουσιάστηκε
πριν από δύο χρόνια η… εξάρθρωση σπείρας απατεώνων, που είχε την έδρα της
στην Πτολεμαΐδα.

Οι εγκέφαλοι ­ όπως χαρακτηρίστηκαν τότε ­ ήταν δύο. Η σύλληψή τους κρίθηκε
επιτυχημένη. Εναντίον τους ασκήθηκε ποινική δίωξη για απάτη σε βαθμό
κακουργήματος, σύσταση και συμμορία. Τα πλοκάμια της σπείρας φάνταζαν τεράστια
στα μάτια των διωκτικών αρχών. Έψαχναν για ξέπλυμα βρώμικου χρήματος, για
παράνομες ενέργειες «υψηλού» επιπέδου, για οικονομικό έγκλημα… περιωπής με
πολλούς συνεργούς.

Το γεγονός ότι ο ένας από τους δύο δράστες ήταν αστυνομικός, προσέδωσε ακόμη
μεγαλύτερο… κύρος στην απάτη. Επρόκειτο αναμφισβήτητα ­ σύμφωνα με όσα
διέρρεαν ­ για σκάνδαλο με ανυπολόγιστες διαστάσεις…

Η δικογραφία ήταν πράγματι πλούσια. Όχι όμως από παράνομες ενέργειες με σκοπό
κάποιο οικονομικό ή άλλο όφελος. Ήταν γεμάτη από ρουσφέτια που είχε κάνει ο
23χρονος Μιχάλης Καραγιάννης στους συμπολίτες του, με στόχο να διαδοθεί στους
κύκλους της Πτολεμαΐδας ότι είναι σημαίνον πρόσωπο! Για να το πετύχει
εκμεταλλευόταν το χάρισμα του μίμου που είχε και, άλλοτε ως Θόδωρος Τσουκάτος,
άλλοτε ως Νίκος Θέμελης, ως Γιώργος Πανταγιάς ή όπως αλλιώς τον βόλευε,
τηλεφωνούσε σε διάφορες υπηρεσίες και ζητούσε εξυπηρετήσεις εκ μέρους του
πρωθυπουργού, υπουργών και άλλων προσώπων.

Όλα άρχισαν τον Νοέμβριο του 1996, όταν ο Μιχ. Καραγιάννης, μιμούμενος τη φωνή
του κ. Κ. Σεφτελή, διευθυντή του πολιτικού γραφείου τού τότε υπουργού
Μεταφορών κ. Χάρη Καστανίδη, τηλεφώνησε «εκ μέρους του υπουργού» στους
υπευθύνους του ΟΑΕΔ Κοζάνης, προκειμένου να διορίσουν τη μητέρα του στα ΕΛΤΑ
Πτολεμαΐδας. Δύο μήνες αργότερα η κ. Καραγιάννη προσελήφθη ως μόνιμη καθαρίστρια!

Ο Μιχάλης Καραγιάννης φροντίζει να διαδοθεί στην πόλη του πως έχει υψηλές
γνωριμίες. Και αρχίζει να διεκπεραιώνει υποθέσεις. Μεταθέσεις, βίζες και άλλα.
Ποτέ όμως για προσωπικό του όφελος. Έτσι τον πλησιάζει και ο αστυνομικός, που
συνελήφθη τελικά μαζί του ως συνεργός στη μεγάλη απάτη. Και αυτό γιατί ο
Καραγιάννης δέχτηκε να του δανείσει τέσσερα εκατομμύρια για την αγορά ενός
οικοπέδου, χωρίς ωστόσο να τα έχει. Τηλεφώνησε λοιπόν ­ χρησιμοποιώντας τις
φωνές άλλων ­ σε διάφορους φορείς και επιχειρηματίες και ζήτησε χρήματα για
την εγχείριση κάποιου παιδιού. Έδινε μάλιστα τον τραπεζικό λογαριασμό του
αστυνομικού. Όταν όμως οι φιλάνθρωποι διασταύρωσαν αν το αίτημα είχε όντως
υποβληθεί από το γραφείο του πρωθυπουργού, ήρθε το τέλος της… καριέρας του.

Έως τότε η φήμη του νεαρού, ως ισχυρού παράγοντα, είχε απλωθεί στην
Πτολεμαΐδα. Κανείς βεβαίως δεν γνώριζε τις μεθόδους του. Ακόμη και ένας
ιερέας, ο πατήρ Νικηφόρος Μανάδης, του ζήτησε να μεσολαβήσει ώστε να βρεθούν
χρήματα για την ανέγερση της εκκλησίας του Αγ. Γεωργίου Ασβεστόπετρας, που
είχε καταστραφεί από τους σεισμούς. Έτσι ο Μιχάλης, προσποιούμενος τη φωνή του
συμβούλου του πρωθυπουργού κ. Ν. Θέμελη, παρακάλεσε τον περιφερειάρχη Δυτ.
Μακεδονίας να εξασφαλίσει το ποσό των 35.000.000 δρχ. για την εκκλησία. Ο
περιφερειάρχης κατόρθωσε να εξασφαλίσει 40 εκατομμύρια δραχμές και οι εργασίες
άρχισαν αμέσως!

Όταν απολογήθηκαν ο Καραγιάννης και ο αστυνομικός κρίθηκαν προφυλακιστέοι.
Σήμερα είναι ελεύθεροι, αλλά δεν έχουν δικαστεί.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΡΑΓΚΑΚΗΣ

Οι ιδιοκτήτες τού παρέδιδαν το κλοπιμαία

Σήμερα είναι βέβαιο πως θα του άνοιγαν δύσκολα την πόρτα. Πριν από 6 χρόνια
όμως, όταν η εγκληματικότητα δεν είχε τέτοια τρομακτική αύξηση, ο 22χρονος
τότε μικροπωλητής, δεν έβρισκε καμιά δυσκολία. Χτυπούσε το κουδούνι,
γνωρίζοντας πως εκείνη την ώρα λείπουν οι γονείς και εμφανιζόταν στο παιδί ή,
σε άλλες περιπτώσεις, στην οικιακή βοηθό, ως συντηρητής ηλεκτρονικών συσκευών.

«Καλημέρα. Μου τηλεφώνησε ο πατέρας σου να πάρω το βίντεο για επισκευή», είπε
στη νεαρή κοπέλα. Εκείνη του έδειξε τη δυσπιστία της, λέγοντάς του πως δεν
είχε ενημερωθεί. Ο Μηνάρας όμως δεν έχασε την ψυχραιμία του. Της ζήτησε το
τηλέφωνο του καταστήματος του πατέρα της και αφού σχημάτισε δήθεν τον αριθμό,
προσποιήθηκε πως μιλούσε μαζί του. Σε λίγα λεπτά έβγαινε από το σπίτι
μεταφέροντας τη συσκευή!

Ο Γιάννης Φραγκάκης ή Φραγκιαδάκης ή Μηνάρας, έπειτα από κάθε τέτοια επίσκεψη
κατευθυνόταν αμέσως στο Μοναστηράκι, όπου «ξεφορτωνόταν» το εμπόρευμα σε καλή
τιμή. Προτιμούσε συσκευές με μικρό όγκο, αλλά και τηλεοράσεις, όταν θεωρούσε
πως ήταν εμπορεύσιμες.

Το κόλπο αυτό χρησιμοποίησε ο νεαρός κακοποιός άπειρες φορές. Η επιχείρηση
στεφόταν πάντα με επιτυχία. Ο Μηνάρας, όπως ήταν γνωστός, δεν δίστασε να
χρησιμοποιήσει την ίδια μέθοδο και στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Νέας
Χαλκηδόνας. Και εκεί εμφανίστηκε ως συντηρητής και έπεισε τον αντιδήμαρχο
Βελισσάριο Κοσσυβάκη ότι είχε ειδοποιηθεί από τους υπευθύνους του δήμου να
παραλάβει μια συσκευή για επισκευή. Όπως κάθε φορά, έτσι και την ημέρα εκείνη,
στις 26 Φεβρουαρίου 1994, ο Γιάννης πήρε τη συσκευή και έσπευσε στο Μοναστηράκι.

Λίγες μέρες νωρίτερα, στις 17 Φεβρουαρίου, ο 23χρονος είχε εμφανιστεί ως
συντηρητής και πάλι, στα γραφεία των ράδιο-ταξί Ίκαρος. Εκεί βρισκόταν η
υπάλληλος Διονυσία Καπέντη, στην οποία είπε ότι τον είχαν ειδοποιήσει να πάρει
τη συσκευή ΦΑΞ για επισκευή. Η υπάλληλος πείστηκε και του επέτρεψε να πάρει τη συσκευή.

Αν εξαιρέσει κανείς τη ζημιά που προκαλούσε κάθε φορά στους κατόχους των
συσκευών, ο Μηνάρας φαινόταν ακίνδυνος. Στις 29 Ιουνίου 1994 όμως, η
συμπεριφορά του άλλαξε. Η ανυποψίαστη κοπέλα άνοιξε την πόρτα. Οι γονείς της
έλειπαν και ήταν μόνη στο σπίτι. «Σκάσε γιατί θα σε σκοτώσω», της είπε ο
άγνωστος που εισέβαλε κρατώντας ένα κατσαβίδι στο χέρι. Χτυπώντας την στο
κεφάλι την ανάγκασε να βγάλει τις πιτζάμες της και, παρά την αντίσταση που
πρόβαλε το κορίτσι με όλες του τις δυνάμεις, τη βίασε. Δεν του έφτανε μόνο
αυτό, αλλά στη συνέχεια την υποχρέωσε να του δώσει τα κοσμήματα της μητέρας
της και όσα χρήματα υπήρχαν στο σπίτι. Τέλος, την κλείδωσε στην τουαλέτα
απειλώντας την να μη φωνάξει γιατί θα έβαζε φωτιά στο σπίτι.

Τα ίδια έκανε και δύο εβδομάδες αργότερα σε γραφείο πολιτικού μηχανικού στην
περιοχή της Νέας Χαλκηδόνας. Τη στιγμή εκείνη βρισκόταν εκεί μόνο μια
υπάλληλος, την οποία ανάγκασε να υποκύψει στις ορέξεις του υπό την απειλή
μαχαιριού και τη χειρολαβή της πόρτας. Πριν εξαφανιστεί, της πήρε όσα
κοσμήματα φορούσε και την κλείδωσε στην τουαλέτα.

Ο Φραγκάκης, Φραγκιαδάκης ή Μηνάρας καταδικάστηκε σε κάθειρξη 48 ετών, από τα
οποία οφείλει να εκτίσει τα 25.