ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Εκκλησία

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Θεόφ. Μεταλλίδης, Εθν. Αμύνης 14, Θεσσαλονίκη, γράφει:

«Συνοικίες της Αθήνας εδοκιμάσθησαν πολύ σκληρά από τον σεισμό των 5,9 R.,
εχάθησαν ζωές, εχάθησαν περιουσίες. Άνθρωποι από μακρινές χώρες ήρθαν να
δώσουν χείρα βοηθείας. Το πανελλήνιο με κομμένη την ανάσα παρακολουθεί το
δράμα αυτού του δοκιμαζόμενου λαού. Εκείνοι που έμειναν ασυγκίνητοι ήσαν οι
ταγοί της Εκκλησίας. Ο λαλίστατος και αξιοσέβαστος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και
Πάσης Ελλάδος τις ημέρες αυτές δεν φάνηκε πουθενά ούτε ακούσθηκε και κανένας
άλλος εκπρόσωπος της Εκκλησίας. Ενώ σε τελετές είναι πρώτοι και λαλίστατοι. Ο
λαός βέβαια, δεν περιμένει εκ μέρους της Εκκλησίας καμιά οικονομική βοήθεια.
Αυτό διαπιστούται από πολλές φορές που το έθνος ευρέθη σε δύσκολες στιγμές και
το απέδειξε με τη στάση της.

Η Εκκλησία προσπαθεί να θησαυρίζει και ας κηρύττει από το βήμα της Εκκλησίας
“Μη θησαυρίζετε αγαθά όπου……”. Η Εκκλησία της Τήνου δεν διστάζω να πω πως
έχει τόνους χρυσού από αφιερώματα και όμως σε τέτοιες κρίσιμες στιγμές δεν
ακούει τις οιμωγές των πλακωμένων από τις πλάκες του τσιμέντου. Σήμερα η
Εκκλησία της Ελλάδος διαθέτει μίαν τεράστια περιουσία. Η μοναστηριακή
περιουσία ανέρχεται περίπου σε 1.300.000 στρέμματα. Εκτός από τις περιοχές που
υπάγονται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Από αυτά περίπου 400.000 στρέμματα
μπορούν να ρευστοποιηθούν, ενώ τα υπόλοιπα θεωρούνται διατηρητέα. Το 1979 με
πρόχειρους υπολογισμούς η αξία της εκκλησιαστικής περιουσίας όπως εγράφη εις
τον Τύπο ανερχόταν στα 500 δισ. Τι την θέλει την μυθώδη αυτή περιουσία τη
στιγμή που το κράτος ανέλαβε την μισθοδοσία του κλήρου; Τη στιγμή κατά την
οποίαν τις εκκλησίες τις κάνει ο λαός με εράνους;

Το παρατηρούμε κάθε Κυριακή: κυρίες με αυτοκόλλητα ζητούν την συνδρομή των
πιστών. Και τις μεγάλες γιορτές με τον έρανο αγάπης συγκεντρώνουν χρήματα από
το λαό και δείχνει έτσι η Εκκλησία ότι ενισχύει τους φτωχούς στις γειτονιές.

Άγιοι πατέρες ο λαός σάς θέλει κοντά του όχι μόνο στις γιορτές και τα
πανηγύρια, αλλά και σε κρίσιμες στιγμές. Η πολιτεία στάθηκε ακούραστη,
παρούσα, στους πονεμένους αδελφούς μας, με επικεφαλής τον ίδιο τον
Πρωθυπουργό. Στην κοινωνία που θέλει να λέγεται και να είναι δημοκρατική,
κανείς δεν είναι άκριτος και υπεράνω πάσης υποψίας».