Ψυχή νικητή

Ο Κώστας Τσαρτσαρής είναι μια από τις μεγαλύτερες ελπίδες του ελληνικού μπάσκετ

«Από το μυαλό μου πέρασαν χίλια πράγματα μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου. Έκανα
όμως αυτό που έπρεπε. Δεν πέταξα απλώς την μπάλα, την άφησα στο καλάθι. Έπεισα
τον εαυτό μου για τη νίκη!».

Ο 20χρονος Κώστας Τσαρτσαρής ανέλαβε την ευθύνη για το τελευταίο σουτ του
Περιστερίου στο Αλεξάνδρειο και πήρε άριστα, ξεπερνώντας το σοκ τού πρωτάρη.
«Έδειξε μάλιστα ότι διαθέτει ένα σημαντικό προσόν: την ψυχή τού νικητή. Δεν
είναι λίγοι αυτοί που τον θεωρούν μια από τις μεγαλύτερες ελπίδες του
ελληνικού μπάσκετ, ενώ η πρόσκλησή του στην Εθνική ομάδα(έστω και για
προπονήσεις) δείχνει σε πόσο μεγάλη εκτίμηση τον έχουν οι Πετρόπουλος,
Ιωαννίδης. Και όπως είχε τονίσει πρόσφατα ο Αργύρης Πεδουλάκης, «αποτελεί
επένδυση για το Περιστέρι ».

Ο Κώστας Τσαρτσαρής, που ήρθε σχεδόν… ουρανοκατέβατος πέρυσι στην Α1
κατηγορία και εξέπληξε πολλούς η απόδοσή του με τη Νήαρ Ηστ:

«Είναι αλήθεια ότι δεν με γνώριζαν ­ με έμαθαν όμως».

– Ήρθες από μια χώρα (Ισλανδία) που δεν θεωρείται τόσο μπασκετική και η
ομάδα σου (Γκρίνταβικ) είναι άγνωστη στο ευρύ κοινό…

«Πήγα για έναν χρόνο μετά τον Φίλιππο στην Ισλανδία για να αποκτήσω εμπειρίες,
αλλά και για οικονομικούς λόγους».

– Πώς πήρες αυτή την απόφαση;

«Είχα πάει σε καμπ στην Αμερική και με είδε ο προπονητής της Γκρίνταβικ.
Πάντως τον δικαίωσα, αφού βγήκα στο πρωτάθλημα δεύτερος ριμπάουντερ και πρώτος
μπλοκέρ».

– Έπαιξες σέντερ δηλαδή;

«Ναι! Πιστεύω ότι με βοήθησε σημαντικά. Τώρα αγωνίζομαι στις θέσεις 3 και 4».

Και στη Νήαρ Ηστ;

«Με είδε ο Κώστας Πολίτης στο καμπ στην Καλαμάτα, που ήταν προεπιλογή για την
Εθνική Ελπίδων».

– Στο Περιστέρι άργησες όμως να πάρεις… μπρος.

«Το άγχος ήταν πολύ και η πίεση μεγάλη. Δαπανήθηκαν αρκετά χρήματα για την
απόκτησή μου και τα αποτελέσματα στην αρχή δεν ήταν καλά. Τώρα πιστεύω ότι
μπήκαμε στον σωστό δρόμο».

– Η πλαστικότητα των κινήσεών σου κάνει πολλούς να σε παρομοιάζουν με
παίκτες της αξίας του Μποντίρογκα, ακόμη και του Κούκοτς.

«Προσπαθώ να παίρνω τα θετικά στοιχεία από τον κάθε παίκτη. Θαυμάζω τον
Μποντίρογκα, που ξέρει πολλούς τρόπους για να αποφεύγει τον αντίπαλο και να
πετυχαίνει καλάθι. Παλαιότερα, είχα ίνδαλμα τον Βράνκοβιτς».

Να λοιπόν που το μπάσκετ δεν στερείται ταλέντων. Ο 20χρονος Τσαρτσαρής, όπως
και άλλες ελπίδες του ελληνικού μπάσκετ, μπορούν να φέρουν τον κόσμο στα
γήπεδα. Φτάνει να υπάρχουν κάποιοι που θα τους πιστεύουν, θα τους καθοδηγούν
και θα τους δίνουν χρόνο συμμετοχής.