Κόπηκαν οι παροχές σε λογαριασμούς καταθέσεων

![]() |
Στο παρελθόν φαίνεται ότι ανήκουν οριστικά οι ουσιαστικές «παροχές» στις
οποίες προχωρούσαν, μέχρι πρότινος, οι εμπορικές τράπεζες, προκειμένου να
προσελκύσουν μεγάλους καταθέτες στα γκισέ τους. Τρεις είναι οι βασικοί λόγοι
που επέβαλαν αυτή την αλλαγή πολιτικής, όπως τους προσδιορίζουν οι αρμόδιοι
τραπεζικοί παράγοντες.
Ο πρώτος έχει να κάνει με την αυξημένη ρευστότητα η οποία παρατηρείται στην
αγορά, γεγονός το οποίο λειτουργεί απαξιωτικά, εκ μέρους των τραπεζών, για
τους κατόχους μεγάλων ποσών σε ρευστό, οι οποίοι προτιμούν να τα καταθέτουν
στις τράπεζες ως επένδυση.
Σήμερα, στα πιστωτικά ιδρύματα, μπαινοβγαίνουν πλέον τεράστια ποσά, εξαιτίας
αυτής της αυξημένης ρευστότητας που παρατηρείται και η οποία αποδίδεται, σε
σημαντικό βαθμό στη λειτουργία, με τους γνωστούς ρυθμούς, του Χρηματιστηρίου.
«Η παροχή που είμαστε σε θέση πλέον να κάνουμε περιορίζεται σε ένα κατά τι
καλύτερο επιτόκιο. Αν για παράδειγμα, το “κλασικό” επιτόκιο είναι 9%, το πολύ
πολύ να δώσουμε 9,2% σε έναν μεγάλο καταθέτη», υποστηρίζεται αρμοδίως. Μία
άλλη παροχή, αλλά κι αυτή περιορισμένη σε έκταση, αφορά στις εκπτώσεις που
γίνονται στις προμήθειες από εμβάσματα, στην περίπτωση που η ανταποδοτικότητα
του πελάτη κρίνεται σημαντική. Γενικότερα, τα bonus που δίνονται πλέον είναι
από περιορισμένα έως ασήμαντα, ακόμη και για τους πολύ καλούς πελάτες.
Ο δεύτερος λόγος βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με την πτωτική πορεία που
ακολουθούν το τελευταίο διάστημα τα επιτόκια. Τα περιθώρια «διευκολύνσεων» που
υπάρχουν πλέον για τις τράπεζες είναι εξαιρετικά περιορισμένα κι αναμένεται
ότι θα περιορισθούν ακόμη περισσότερο στο μέλλον. Χαρακτηριστικά αναφέρεται
ότι «παλαιότερα, όταν τα επιτόκια καταθέσεων βρίσκονταν στα ύψη, μπορούσε το
αρμόδιο στέλεχος να κάνει μία αξιόλογη κίνηση για να προσελκύσει πελάτες,
δίνοντας στους “καλούς και μεγάλους πελάτες” ένα επιτόκιο της τάξης του 15%,
για παράδειγμα, όταν το “κλασικό” κυμαινόταν στα επίπεδα του 13%. Τώρα,
τέτοιες παροχές δεν νοούνται. Τα πάντα όμως ξεκινούν από τη ρευστότητα. Όταν
υπάρχει και μάλιστα στα σημερινά επίπεδα, δεν είναι λίγες εκείνες οι τράπεζες
που φθάνουν μέχρι του σημείου να αποθαρρύνουν τους καταθέτες».
Ο τρίτος λόγος έχει να κάνει με τον μεγάλο ανταγωνισμό ο οποίος επικρατεί
σήμερα στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα, γεγονός το οποίο έχει ως αποτέλεσμα
κάθε νέο προϊόν να αντιγράφεται άμεσα από το σύνολο σχεδόν των τραπεζών. Κατά
συνέπεια, δεν συνέτρεχε λόγος να συνεχίσει να εφαρμόζεται η συγκεκριμένη
τακτική, υποστηρίζουν οι αρμόδιοι υπηρεσιακοί παράγοντες, «αφού εκμηδενίσθηκαν
και σε αυτό το σημείο οι όποιες δυνατότητες παροχών υπήρχαν».
Κατ’ επέκταση, τα bonus που μπορεί κανείς σήμερα να εξασφαλίσει καταθέτοντας
ένα μεγάλο ποσό σε μία, οποιαδήποτε, τράπεζα είναι περιορισμένα. Το γεγονός
αυτό πάντως δεν αποκλείει αργότερα, κι όταν η ρευστότητα περιορισθεί, τα
δεδομένα και πάλι να αλλάξουν υπέρ των καταθετών.














