ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Αντίσταση

Ο λόγος στους αναγνώστες. Η Βάσω Στράντζαλη, Καρτάλη 8, Αθήνα, γράφει:

«Έλληνες, δεν ξέρω πόσο θα σας παρασύρουν οι συμμαχίες και τα συμφέροντα,
όμως, όπως αποδεικνύεται, έστω και τώρα, με τη στάση μας ως λαός αντισταθήκαμε
στον πόλεμο και αγκαλιάσαμε τους βομβαρδισμένους γείτονές μας και κλάψαμε μαζί
τους για τον πόνο τους και τη συμφορά τους. Προσευχηθήκαμε γι’ αυτούς όλους,
που κάποιοι άπονοι και αδίσταχτοι, τάχατες φίλοι μας, σκότωναν. Σκότωναν
γυναικόπαιδα έτσι για εκφοβισμό, με… ανθρωπιστικό ενδιαφέρον, για το καλό τους!

Τώρα έχουμε πρόβλημα με τις χώρες της ΕΟΚ που για να γίνεται νταλαβέρι και
τζίρος μάς στέλνουν τα προϊόντα τους, επιστημονικά τυποποιημένα και
παρασκευασμένα, με ειδικές ετικέτες και ωραία γράμματα απ’ έξω, trade mark και
δεν συμμαζεύεται.

Αλλά καλά να πάθουμε, γιατί ξεπαστρέψαμε τις μικρές κτηνοτροφικές μονάδες, τα
προβατάκια μας και τις κοτούλες μας (καλλιέργειες και άλλα) που τρέφονταν με
το χορταράκι και τα τόσα βότανα της ελληνικής γης που λιάζεται από τον
μοναδικό ήλιο 12 μήνες το χρόνο, και τα λαχανικά μας και τα φρούτα μας τα
γευστικότερα. Κι αυτό για να ενισχύσουμε τις εισαγωγές από άλλες χώρες.
Άρχοντες της Ελλάδας, δώστε χρήματα και τεχνογνωσία σε ελληνικές μονάδες να
πάρουν τον ήλιο να τον κάνουν τροφή υγιεινή, να ζήσει ο κόσμος χωρίς τον φόβο
της τροφικής καταστροφής».

Ο Κ. Σελμπέσης, Β. Παύλου 114, Βούλα, γράφει: «Ότι το φορολογικό μας σύστημα
έχει πολλές άδικες διατάξεις, είναι γνωστό στους πάντες. Μία από τις πιο
σημαντικές, νομίζω, είναι η πιο κάτω:

Αν σας παραχωρήσω το σπίτι μου για να κατοικήσετε, χωρίς αντάλλαγμα, ο νόμος
θεωρεί ότι εισπράττω ενοίκιο και γι’ αυτό το λόγο φορολογούμαι για το ενοίκιο
που δεν εισπράττω!

Και ας πούμε ότι αυτό είναι κάπως σωστό. Δεν είναι όμως μεγάλη αδικία, όταν
αυτό γίνεται και μεταξύ συγγενών πρώτου βαθμού, δηλαδή πατέρα και παιδιού;
Είναι δυνατόν να παραχωρώ στο παιδί μου το σπίτι μου για να μένει και να
πληρώνω φόρο για ενοίκιο που ­ προφανώς ­ δεν εισπράττω;».