ΑΦΙΕΡΩΜΑ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ 20ος ΑΙΩΝΑΣ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ 1903

Το 1903 έκανε την εμφάνισή του με μία πνευματική είδηση. Κυκλοφόρησε το
περιοδικό «Νουμάς», όργανο των δημοτικιστών. Λίγο αργότερα, ακολούθησε η
αποκάλυψη της Στοάς του Αττάλου. Στον διεθνή χώρο, τώρα, ο Μαρκόνι, εφευρέτης
του τηλεγράφου, εκδίδει την πρώτη εν πλω εφημερίδα στο ατμόπλοιο «Ετρουρία»,
ενώ στον χώρο της μόδας κάνει την εμφάνισή της η Αρ Νουβό. Από την άλλη
ξεσπούν τα «Ορεστειακά». Αφορμή (πάλι) η μετάφραση στη δημοτική της τριλογίας
του Αισχύλου «Ορέστεια» και το ανέβασμά της στο Βασιλικό Θέατρο. Λίγο πριν,
εξάλλου, δύο καθηγητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών
αλληλογρονθοκοπούνται, για χάρη μιας… πανεπιστημιακής κλινικής! Στο μεταξύ,
το κομιτάτο των Βουλγάρων ξεκινά αγώνα με διαδηλώσεις, αλλά και σφαγές και
εμπρησμούς, για να οικειοποιηθεί τη Θεσσαλονίκη και τη Μακεδονία. Μέσα σ’ αυτό
το βαλκανικό πλαίσιο, δολοφονούνται οι Σέρβοι βασιλείς. Στις ΗΠΑ, ο Φορντ
ιδρύει βιομηχανία κατασκευής αυτοκινήτων και πουλά το πρώτο του αυτοκίνητο.
Και προς το τέλος του χρόνου οι αδελφοί Ράιτ πραγματοποιούν την πρώτη πτήση με
αεροπλάνο. Στην Ελλάδα, ο πλοίαρχος Δ. Γλάρης πουλάει τη… γυναίκα του, γιατί
δεν τα έβγαζε πέρα με το μισθό του! Στην Ηλεία ξεσηκώνονται οι
σταφιδοπαραγωγοί. Όμως το ήθος της εποχής το δίνουν δύο ειδήσεις του
αστυνομικού ρεπορτάζ: Μία για έναν χωροφύλακα βασιβουζούκο, και μία για τη
μάχη των χαρτοπαικτών στην Ομόνοια.

Η πρώτη πτήση των αφών Ράιτ: Οι αδελφοί Ράιτ, από το Ντάντον του Οχάιο κατάφεραν να πετάξουν για πρώτη φορά με το διπλανό «Φλάιερ» στις 17 Δεκεμβρίου 1903 ανοίγοντας δρόμους στους στους ουρανούς για τη σύγχρονη αεροπορία

Στις 18 Ιανουαρίου η «Ακρόπολις» στη σελ. 3 δημοσιεύει την είδηση: «Χωροφύλαξ
Μπαζιμπουζούκος δέρνει και ξεκοιλιάζει μπρος στα μάτια αρχών και πολιτών».
Δηλαδή, μέσα στο Δικαστήριο Κυπαρισσίας. Παραθέτουμε αυτούσιο το ρεπορτάζ:

_* ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ, 16 Ιανουαρίου (Του ανταποκριτού μας). Η δόξα όλων των
μέχρι τούδε βασιβουζούκων αποσπασματαρχών ωχριά προ των ηρωικών κατορθωμάτων
του χωροφύλακος Π. Ηλιοπούλου, εις την αγριότητα του οποίου έπεσαν σήμερα
θύματα τρεις Έλληνες συνταγματικοί πολίται μπρος στα μάτια των αρχών και της
κοινωνίας μας.

Υποκόπανος και ξιφολόγχη

Μετά το πέρας της συνεδριάσεως του Πλημμελειοδικείου ο συνοδεύων τους
υποδίκους Αντ. Στεφάνου ή Τσιάν, Γ. Κατσούρην και Π. Λύρην χωροφύλαξ
Ηλιόπουλος τούς έδεσεν οπισθάγκωνα διά να τους επαναφέρη εις τας φυλακάς.
Επειδή όμως αυτοί είχαν την αυθάδειαν να παραπονεθούν ότι τους παράσφιξε στο
δέσιμο, τους αρχίζει και τους τρεις στο ξύλο με τον υποκόπανο του όπλου του
μέσα εις αυτήν την αίθουσαν του Δικαστηρίου, και όταν εκουράσθη με τον
υποκόπανον, έβγαλε την ξιφολόγχην του και συνεπλήρωσε το αρειμάνιον ξυλοκόπημά
του. Τους παρεμβάντας δε δικηγόρους και τον υποφαινόμενον έτρεψεν εις φυγήν
απειλών να μας ξεκοιλιάση πέρα και πέρα. Όταν κατόπιν ωδήγει τους δυστυχείς
εις τας φυλακάς, εστάθη επιδεικτικώς έξωθεν του συνεδριάζοντος
Κακουργιοδικείου και εκεί ξανάρχισε να καταμετρά τα παΐδια των αιχμαλώτων του,
διατάξας ένα εκ των υπ’ αυτών χωροφυλάκων να προτείνη όπλον και να μη επιτρέψη
εις κανένα εκ των προδραμόντων να πλησιάση.

Και την μητέρα του

Ο ένας εκ των τριών ο Στεφάνου μη αντέχων πλέον έπεσε λιπόθυμος, όταν η μάνα
του βλέπουσα αιμόφυρτον τον υιόν της με κλάμματα και με φωνές προσεπάθη από
μακρυά να μαλάξη τον άγριον δολοφόνον του παιδιού της ικετεύουσα αυτόν να μη
τον φονεύση. Όταν δε ετόλμησε να τον πλησιάση, ο χωροφύλαξ με μίαν κοντακιάν
την εξακτοντίζει εις δέκα βημάτων απόστασιν εντός παρακειμένου φούρνου όπου η
δυστυχής έπεσεν ημιαναίσθητος! Ώρμησα κατ’ επάνω του τότε, αλλά ταχέως
ηναγκάσθην να υποχωρήσω διότι ο μαινόμενος φρουρός της πολιτείας έθεσε
φυσίγγιον εις το όπλον του και επροτίθετο να με πυροβολήση!

Του έσπασε τα κόκκαλα

Κατόπιν αφού αιματοκύλισε και τους τρεις χάμω, έλυσε τα δεσμά του Στεφάνου και
κατά μόνας τού κατέαξε τα σκέλη, ενώ συγχρόνως έδιδεν άλλον ηχηρότατον κόλαφον
και άλλο ποδοκύλισμα εις την ολοφυρομένην μητέρα ζητούσαν να σώση το παιδί της
από τα χέργια του κακούργου. Και το τραγικόν αυτό δράμα εξηκολούθησε μέχρι των
φυλακών, εις το προαύλιον των οποίων τους αποτελείωσε κυριολεκτικώς, διότι οι
τρεις πολίται πνέουν ήδη τα λοίσθια! φέροντες χαίνοντα τραύματα εις την
κεφαλήν, εις τας χείρας και τα άλλα μέρη του σώματός των, οπόθεν άφθονον ρέει
το αίμα.

Πνέουν τα λοίσθια

Ο κόσμος ο παρακολουθών εντός και εκτός του Δικαστηρίου την εξέλιξιν του
δράματος, πλέον των 300 πολιτών, οι πλείστοι εκ των επιστημόνων μας, έφριττε
μόνον προ της αγριότητος του θεάματος, αι δε γυναίκες από τα παράθυρα και τους
εξώστας εσταυροκοπούντο! Ο Εισαγγελεύς πληροφορηθείς παρ’ εμού τα διατρέξαντα
διέταξε πάραυτα ανακρίσεις, ο δε μοίραρχος την άμεσον προφυλάκισιν του
βασιβουζούκου. Ο θάνατος των τριών ατυχών θυμάτων αναμένεται από ώρας εις
ώραν. _*

Αιματοκύλισμα στην Ομόνοια

To δημοσίευμα της Ακροπόλεως στις 13 Νοεμβρίου του 1903 που περιγράφει την είδηση

Άγρια και φονική μάχη έγινε στην Ομόνοια στις 12 Νοεμβρίου ανάμεσα σε δυο
χαρτοπαίκτες. Η «Ακρόπολις» της 13.11.1903 έχει πολύστηλο ρεπορτάζ στην πρώτη
και δεύτερη σελίδα με τίτλο: «Χαρτοπαίκτης φονεύων χαρτοπαίκτην», «Το χθεσινόν
αιματοκύλισμα εις την Ομόνοιαν», «Σωστή μάχη εν μέση οδώ» ­ «Όλαι αι λεπτομέρειαι».

«… Δύο χαρτοπαίκται και άνθρωποι των αστυνομικών μπουδρουμίων, ονομαζόμενοι
Λεωνίδας Θρούμπας ή Χαλκιδάκης εκ Κρήτης και Πανάγος Αργυροπανάγος εκ Νησίου
της Μεσσηνίας, έχοντες χαρτοπαικτικάς διαφοράς και συναντηθέντες χθες ήρχισαν
μίαν αγρίαν μονομαχίαν πυροβολισμών καθ’ ην εκτυπήθη θανασίμως διά σφαίρας ο
πρώτος υπό του δευτέρου και απέθανε μετ’ ολίγην ώραν και ετραυματίσθη ελαφρώς
ο τυχαίως ευρισκόμενος εκεί φοιτητής Δ. Κωνσταντινίδης…

… Ο φονεύς Αργυροπανάγος παλαιός χαρτοπαίκτης και κιβδηλοποιός, επισκεφθείς
διά τούτο πολλάκις τας φυλακάς, επαγγελλόμενος δε και τον παλληκαράν
προσελήφθη εις το επί της οδού Αθηνάς λειτουργούν χατοπαίγνιον του Σαράντη υπό
δύο Πυργίων, οι οποίοι εξετέλουν και χρέη παγκαδόρων, ως κουμπουράς του χαρτοπαιγνίου».

Ο χαρτοπαίκτης και ο τραμπούκος είχαν προηγούμενα από χαρτοπαιξία και
συναντήθηκαν στο Καφενείον «Πάγκειον». Ο Θρούμπας έβρισε και κτύπησε τον
Αργυροπανάγο. Και ο Αργυροπανάγος άρπαξε ένα ρόπαλο και όρμησε πάνω του. Μετά
ενάλλασσε κουμπούρια και πιστόλια και άρχισαν να αλληλοπυροβολούνται με αποτέλεσμα:

«Και η μέν σφαίρα του Θρούμπα απέτυχε του σκοπού της, 2 όμως από τα κομμάτια
με τα οποία ήτο γεμισμένη η κουμπούρα του Πανάγου, εύρον τον αντίπαλόν του
άνωθεν του δεξιού μαστού.

… Βλέπων τον Θρούμπαν κλονιζόμενον ο Αργυροπανάγος εθεώρησε την περίστασιν
κατάλληλον να φύγη και ετράπη προς το μέρος της οδού Λουκιανού, δεν επρόφθασε
όμως να κάμη πολλά βήματα και συνελήφθη υπό του ενωμοτάρχου κ. Ευαγ. Δημητρίου
και του ανθυπολοχαγού Βενετσάνου Καπετανάκη και του αστυφύλακος Σκανδάλη και
ωδηγήθη εις την διεύθυνσιν της αστυνομίας.

Εναντίον του φονέως

Καθ’ ην στιγμήν όμως ωδηγείτο εις την διεύθυνσιν της αστυνομίας ο φονεύς ένας
νέος Οικονόμου ονομαζόμενος εξήγαγε μάχαιραν και επετέθη διά να τον φονεύση.

Εκρατήθη όμως και αυτός εγκαίρως και μετεφέρθη εις την αστυνομίαν όπου
κατέθεσε ότι ο Αργυροπανάγος τού είχε φονεύσει προ ετών τον αδελφόν του και
ότι αυτός ιδών τον φονέα, τον οποίον κατεζήτει αφ’ ότου ούτος εξήλθε των
φυλακών και μη δυνηθείς να συγκρατηθή, ηθέλησε να τον κτυπήση».

«Μέχρι τελευταίας πνοής»

Αν, όμως, ο φονεύς συνελήφθη, το θύμα συνέχισε να δίνει τη μάχη του εναντίον
των χωροφυλάκων που πήγαν να τον συλλάβουν.

«… Ο Θρούμπας όμως βλέπων τα αστυνομικά όργανα ερχόμενα εναντίον του, ήγειρε
το κενόν πλέον περίστροφόν του εναντίον του αστυνόμου κ. Σάρρου, φωνάζων εις
αυτόν να φύγη.

Ο Χωριάτης όμως, ο οποίος ήτο όπισθέν του, ξιφουλκήσας τού εκτύπησε με το
ξίφος το χέρι και το περίστροφο έπεσε.

Ο Θρούμπας τότε επετέθη με το μαχαίρι εναντίον των αστυνομικών, πράγμα το
οποίον ηνάγκασε τον κ. Σάρρον να βγάλη το πιστόλι του και να το ακουμβήση επί
της κεφαλής του, αρπάσας συγχρόνως διά της ετέρας χειρός την μαχαιροφόρον χείρα.

­ Τι με κάνετε έτσι, κ. αξιωματικέ, είπεν ο Θρούμπας τότε, ανεγείρων το
σακκάκι του και δεικνύων το κατακόκκινον εκ του αίματος πουκάμισό του, δεν με
βλέπετε που είμαι χτυπημένος;

Μετά πέντε λεπτά ο Θρούμπας αναίσθητος μετεφέρετο εις το εκεί φαρμακείον του
Αλεξίου και εκείθεν εις το Πολ. Νοσοκομείον, όπου και απέθανε μετά δύο ώρας».