ΡΙΠΕΣ Ο βραχνάς

ΑΠΟ θεωρία δεν πάσχουμε ούτε και από νομοθεσία…

ΚΑΙ ασφαλώς όλοι γνωρίζουν πως οι πολίτες έχουν δικαιώματα ­ και όχι
μόνον υποχρεώσεις ­ έναντι του κράτους και των υπηρεσιών του…

ΑΛΛΑ και όλοι ­ διοικούντες και διοικούμενοι ­ επίσης γνωρίζουν από
καθημερινή εμπειρία…

ΠΩΣ τα δικαιώματα των πολιτών αναιρούνται τόσο συχνά και περιφρονούνται
τόσο κατάφωρα…

ΩΣΤΕ και οι απλούστερες συναλλαγές με το Δημόσιο να καταντούν βραχνάς.

ΩΣΑΝ οι δημόσιες υπηρεσίες να μην εννοούν πως η εξυπηρέτηση των πολιτών
ανάγεται στις βασικές υποχρεώσεις τους…

ΚΑΙ ­ αντιθέτως ­ πως η καταταλαιπώρησή τους στον λαβύρινθο της γραφειοκρατίας…

ΥΠΟΝΟΜΕΥΕΙ τη σχέση κράτους-πολίτη και γεννά αισθήματα αδικίας και ­ το
ακόμη χειρότερο ­ ταπείνωσης.

ΚΑΙ το γεγονός ότι χιλιάδες πολίτες υποχρεώθηκαν ­ όπως η έρευνα των
«ΝΕΩΝ» αποκαλύπτει ­ να προσφύγουν στον Συνήγορο του Πολίτη για να ζητήσουν τη
δικαίωσή τους…

ΜΑΡΤΥΡΕΙ πως και απλές συναλλαγές καταλήγουν σε οδυνηρό αδιέξοδο…

ΕΞΑΙΤΙΑΣ της ανεπάρκειας, της κακής οργάνωσης, της αυθαιρεσίας, αλλά
και της κακοπιστίας δημοσίων υπηρεσιών.

ΠΩΣ η κυβέρνηση είναι εκείνη που οφείλει να εκσυγχρονίσει τις κρατικές υπηρεσίες…

ΚΑΙ να γεφυρώσει το χάσμα ­ στις σχέσεις κράτους-πολίτη…

ΔΕΝ είναι μόνον αυτονόητο, αλλά και καθοριστικό για την ποιότητα του
δημόσιου βίου…

ΠΟΛΥ περισσότερο όταν τη δυσαρέσκεια ενισχύει η παράταση ­ επί τόσα
χρόνια ­ μιας αδικαιολόγητης αβελτηρίας.