ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ Να συμφωνήσουν Σημίτης – αρχηγοί για τον Πρόεδρο

Την άμεση συνάντηση Πρωθυπουργού και αρχηγών κομμάτων προτείνει ο πρόεδρος
της Βουλής, για να υπάρξει συμφωνία για το θέμα της εκλογής Προέδρου της
Δημοκρατίας. Κι αυτό γιατί, όπως τονίζει στην αποκαλυπτική συνέντευξή του στα
«ΝΕΑ», δεν μπορεί ο τόπος να βρίσκεται σε μακρά προεκλογική περίοδο πολλών
μηνών, ίσως και ενός χρόνου, εάν η παρούσα Βουλή μπορέσει τελικώς να αναδείξει
Πρόεδρο Δημοκρατίας. Και όταν ερωτάται αν έχει διατυπώσει την άποψη για
εκλογές πριν από τα Χριστούγεννα, μπορεί να απαντά ότι δεν έχει κάνει τέτοια
πρόταση. Ωστόσο, επισημαίνει με νόημα πως δεν μπορεί η προεκλογική περίοδος να
κρατάει πάνω από έναν μήνα, όπως άλλωστε «προβλέπει και το Σύνταγμα» και είναι
κατηγορηματικός, πως μόνον αν υπάρξει συμφωνία, η εκλογολογία μπορεί να κοπεί
«με το μαχαίρι». Χρησιμοποιεί, μάλιστα, για να δώσει ιδιαίτερη έμφαση στα
προβλήματα αυτής της παρατεταμένης προεκλογικής περιόδου, η οποία έχει αρχίσει
προ πολλού, χαρακτηριστικές λέξεις: κακό, αρνητικό και επικίνδυνο (για την
πορεία της χώρας). Και επιμένει ότι είναι στα χέρια του Πρωθυπουργού και των
αρχηγών των κομμάτων να δώσουν λύση, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο ακόμη και
μιας άμεσης κίνησης των συνταγματικών διαδικασιών για την εκλογή Προέδρου, «αν
υπήρχε η προοπτική προεδρικής πλειοψηφίας». Ο πρόεδρος της Βουλής στη
συνέντευξή του στα «ΝΕΑ» πλέκει το εγκώμιο του Προέδρου της Δημοκρατίας Κωστή
Στεφανόπουλου, λέγοντας: «Έχουμε χρέος να τον τιμούμε». Αναφέρεται, ακόμη,
στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, ώστε να μην
υπάρχει επανάπαυση όσων πίστεψαν ότι με τους σεισμούς πλησίασαν στις θέσεις
τους οι δύο χώρες. Και αναφέρεται στο «παιδί» του, τη Βουλή των Εφήβων, τις
φούσκες του Χρηματιστηρίου, αλλά και τα προβλήματα των σεισμοπαθών.

Ο πρόεδρος της Βουλής είναι ιδιαίτερα προβληματισμένος τον τελευταίο καιρό
γύρω από το θέμα της εκλογολογίας, αλλά και γύρω από το θέμα των
ελληνοτουρκικών σχέσεων. Στη συνέντευξή του στα «ΝΕΑ» καταθέτει ευθαρσώς την
άποψή του και για τα δύο ζητήματα, χωρίς να κρύβει σε ορισμένες περιπτώσεις
ακόμη και ενστάσεις που έχει σε σχέση με άλλες απόψεις που διατυπώνονται.

ΕΡ.: Κύριε πρόεδρε, ένα από τα θέματα που συζητούνται πολύ
αυτές τις ημέρες είναι τελικά πότε θα γίνουν εκλογές. Σας
απασχολεί αυτή η έντονη εκλογολογία;

ΑΠ.: Η εκλογολογία είναι αναπόφευκτη, αφού είναι σφόδρα πιθανό να πάμε
την άνοιξη σε εκλογές. Βέβαια, δημιουργείται προεκλογικό κλίμα και αυτό είναι
κακό. Σκεφθείτε, όμως, να συνεχισθεί και μετά την ενδεχόμενη προεδρική εκλογή
το προεκλογικό κλίμα και μάλιστα με κεκτημένη ταχύτητα.

Επικίνδυνο ενδεχόμενο

ΕΡ.: Άρα, αν συμβεί κάτι τέτοιο που λέτε, τότε θα
έχουμε ενός χρόνου προεκλογικό αγώνα;

ΑΠ.: Είναι δυστυχώς σοβαρό ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Αυτό δεν είναι απλώς
αρνητικό, αλλά και επικίνδυνο για την πορεία της χώρας σε μια εξαιρετικά
κρίσιμη περίοδο, όχι μόνο για την οικονομία πριν και μετά την ένταξη στην ΟΝΕ
αλλά και για τον χειρισμό των άλλων εσωτερικών ή και των εθνικών θεμάτων που
είναι ανοιχτά.

ΕΡ.: Έχει ακουστεί, κύριε πρόεδρε, ότι εσείς έχετε
προτείνει, ακριβώς γιατί βλέπετε ότι είναι λάθος η χώρα να
σέρνεται σε μακρά προεκλογική περίοδο, να γίνονταν οι εκλογές
περίπου τώρα, δηλαδή πριν από τα Χριστούγεννα.

ΑΠ.: Δεν έχω κάνει τέτοια πρόταση. Άλλωστε, αυτό δεν είναι αναγκαίο, αν
εγκαίρως υπάρξει συμφωνία για την Προεδρία. Η εκλογολογία «θα κοπεί με το
μαχαίρι». Αλλιώς, ενώ το Σύνταγμα προβλέπει προεκλογική περίοδο το πολύ ενός
μηνός, θα ταλανίζεται ο τόπος ενδεχομένως μέχρι και 12 μήνες! Γνωρίζουμε καλά
τι σημαίνει αυτό για σοβαρές κυβερνητικές αποφάσεις και τη λειτουργία της
κρατικής μηχανής, αλλά και για επιλογές και δραστηριότητες των πολιτών που
προϋποθέτουν πολιτική σταθερότητα.

ΕΡ.: Εάν υποθέσουμε ότι κατέληγε κάποιος σε ένα τέτοιο
συμπέρασμα, μήπως θα έπρεπε ο Πρωθυπουργός να προτάξει ένα
τέτοιο επιχείρημα και να ζητήσει εκλογές από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας;

ΑΠ.: Σας διατύπωσα ευθέως την άποψή μου, αλλά δεν νομίζω ότι έχω το
δικαίωμα να προχωρήσω πιο πέρα, σε ένα θέμα που άλλοι είναι αρμόδιοι να
συζητήσουν και μπορούν να δώσουν ή να μη δώσουν λύση.

Να συναντηθούν

ΕΡ.: Ποιοι είναι αυτοί;

ΑΠ.: Μα, ο Πρωθυπουργός και οι αρχηγοί των κομμάτων. Ας συναντηθούν και
ας αποφασίσουν.

ΕΡ.: Κι εσείς όμως, ως πρόεδρος της Βουλής,
μπορείτε να κινήσετε συνταγματικές διαδικασίες. Μπορείτε να
επισπεύσετε τις εξελίξεις εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας και να
περιορίσετε χρονικά την εκλογολογία;

ΑΠ.: Αυτό θα μπορούσε να συμβεί αν υπήρχε προοπτική προεδρικής πλειοψηφίας.

ΕΡ.: Κύριε Κακλαμάνη, μιας και είστε πρόεδρος της Βουλής,
θα έχετε ακούσει μια κριτική από όλη την αντιπολίτευση ότι το ΠΑΣΟΚ
αξιοποιεί σήμερα την υψηλή δημοτικότητα του Κωστή Στεφανόπουλου εν όψει
των εκλογών. Συμμερίζεστε αυτή την κριτική της αντιπολίτευσης;

ΑΠ.: Όχι. Νομίζω, αντιθέτως, ότι έχουμε χρέος να τιμούμε όχι μόνο τον
κ. Στεφανόπουλο, αλλά κάθε έναν που στα πλαίσια της λειτουργίας των θεσμών
ανταποκρίνεται, στον ύψιστο μάλιστα βαθμό, στις υποχρεώσεις του. Αυτό που
συμβαίνει στην Ελλάδα, να ενοχοποιείται το αυτονόητο, νομίζω ότι είναι
απαράδεκτο. Δηλαδή, πρέπει το κόμμα της πλειοψηφίας να αγνοήσει εν όψει της
εκλογής αυτόν που όλοι ομολογούμε ότι ανταποκρίθηκε 100% στα καθήκοντα τα
οποία του ανέθεσε η Βουλή;

ΕΡ.: Η αντιπολίτευση όμως λέει ότι ξεκίνησε πάρα πολύ νωρίς ο
Πρωθυπουργός να «παίζει», όπως υποστηρίζει, με το όνομα
«Στεφανόπουλος». Πολύ πριν από το καλοκαίρι…

ΑΠ.: Αν είχε, όμως, ξεκαθαρίσει επίσης σε ανύποπτο χρόνο και η
αντιπολίτευση τη δική της θέση, δεν θα ‘ταν καλύτερα από τη σημερινή αβεβαιότητα;

Προσεκτικά βήματα

ΕΡ.: Κύριε πρόεδρε, υπάρχει κι ένα άλλο θέμα, ίσως
σοβαρότερο. Σχεδόν πλάι μας έγιναν και οι σεισμοί της
Τουρκίας. Οι δύο λαοί ήλθαν πιο κοντά. Δεν υπάρχει ο
κίνδυνος μήπως αυτό επηρεάσει και τις επιλογές των κομμάτων και της
κυβέρνησης απέναντι στην Τουρκία; Μήπως ξεχάσουν τελικά ότι η
Τουρκία διεκδικεί, απειλεί;

ΑΠ.: Οι λαοί όταν τους δίνονται ευκαιρίες επιβεβαιώνουν τα θετικά
συναισθήματα που τρέφει ο ένας για τον άλλον.

Οι σχέσεις μεταξύ των λαών επηρεάζουν με τη σειρά τους τις κυβερνήσεις. Βέβαια
αυτές κινούνται με πιο μακροπρόθεσμα κριτήρια και σχεδιασμούς. Κι εδώ
πρόκειται για μια στρατηγική σχεδιασμένη τουλάχιστον από τις αρχές αυτού του
αιώνα. Αφετηρία, το κίνημα των Νεοτούρκων. Αυτά για ορισμένους Ευρωπαίους που
τοποθετούν ως αφετηρία της ελληνοτουρκικής διαμάχης, όπως λένε, τη
Μικρασιατική εκστρατεία. Ο κεμαλισμός έχει τη στρατηγική του, η οποία δείχνει
προς μία και μόνο κατεύθυνση, προς τη Δύση. Και οι διαφορετικές τακτικές έχουν
να κάνουν με το αν αυτή η πορεία πρέπει να είναι ειρηνική ή όχι. Εμείς
οφείλουμε να ανταποκρινόμαστε στην τάση του τουρκικού κατεστημένου που
προκρίνει την ειρηνική πορεία προς την Ευρώπη, αλλά και να επαγρυπνούμε
παραλλήλως ενδυναμώνοντας την αμυντική μας θωράκιση για κάθε ενδεχόμενο.

Έχω τη γνώμη ότι τα βήματα που γίνονται σήμερα είναι προσεκτικά και πειθαρχούν
σε αυτή τη λογική.

ΕΡ.: Αισιοδοξείτε για το αποτέλεσμα;

ΑΠ.: Ελάχιστα.

ΕΡ.: Γιατί δεν αισιοδοξείτε;

ΑΠ.: Δεν αισιοδοξώ λόγω της στάσης των Κλίντον, Σρέντερ, Μπλερ και
Σιράκ. «Νίπτουν τας χείρας» όταν δεν στηρίζουν αναφανδόν την αδιαλλαξία του Ετζεβίτ.

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΦΗΒΩΝ

Ανανέωση, με το χαμόγελο της νεολαίας

Βουλή των Εφήβων. Ο Απόστολος Κακλαμάνης πιστεύει πως «αυτή η νεολαία είναι η καινούργια πηγή, που θα υδροδοτήσει και θα ξαναζωντανέψει, με την ώρα της, την αποξηραμένη πεδιάδα της πολιτικής»

Ο Απόστολος Κακλαμάνης έχει ­ όπως παραδέχονται όλα τα κόμματα ­ επιτελέσει
ένα μεγάλο έργο, τουλάχιστον στην αναβάθμιση του κτιρίου της Βουλής.
Περισσότερο όμως και από αυτό θεωρεί ως σημαντικότερο έργο του τη Βουλή των
Εφήβων. Πιστεύει, άλλωστε, ότι δεν θα υπήρχε καλύτερη ανανέωση του πολιτικού
συστήματος από την ταχύτατη είσοδο της νεολαίας, από το ίδιο το χαμόγελό της.

ΕΡ.: Κύριε πρόεδρε, όλοι παραδέχονται ότι τα τελευταία
χρόνια ομορφύνατε τη Βουλή, τουλάχιστον κτιριακά. Αν
κάποια στιγμή φύγετε από τη θέση του προέδρου της Βουλής και
υπηρετήσετε τον τόπο πιθανώς από κάποια άλλη θέση, τι θα θέλατε
να αφήνατε πίσω σας σαν έργο, ποια αλλαγή θα θέλατε να
«περάσει» στο πολιτικό σύστημα της χώρας;

ΑΠ.: Αυτό που θα ήθελα και θα μείνει πιστεύω, είναι η αιμοδότηση του
κοινοβουλευτικού θεσμού και της Δημοκρατίας μέσα από αυτή την αμφίδρομη σχέση
που έχουμε εγκαινιάσει εδώ και 5 χρόνια ανάμεσα στο Εθνικό Κοινοβούλιο και την
ελληνική νεολαία.

Η Βουλή των Εφήβων, με την οποία ασχολούνται δεκάδες χιλιάδες μαθητών των
σχολείων μας κάθε χρόνο, οι ιστορικές και πολιτισμικές εκθέσεις, οι εκδρομές
και οι επισκέψεις από ολόκληρη την Ελλάδα εκατοντάδων χιλιάδων μαθητών κάθε
χρόνο στη Βουλή, είναι κάτι που απ’ ό,τι γνωρίζω τουλάχιστον σ’ αυτή την
έκταση δεν παρουσιάζεται σε καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Αυτή η νεολαία είναι η
καινούργια πηγή, που θα υδροδοτήσει και θα ξαναζωντανέψει με την ώρα της την
αποξηραμένη πεδιάδα της πολιτικής!

Ρομαντικός

ΕΡ.: Προ ημερών σάς άκουσα να λέτε απευθυνόμενος προς το ΚΚΕ
­ δεν έχει καμία σημασία το κόμμα ­ ότι «κάναμε αυτό,
κάναμε εκείνο, αλλά δεν αναγνωρίζετε τίποτε», «δεν
λέτε μια καλή κουβέντα». Αναζητείτε την αναγνώριση, κύριε πρόεδρε;

ΑΠ.: Πρέπει να ομολογήσω ότι εξακολουθώ ­ και είμαι ευτυχής γι’ αυτό ­
να είμαι ένας ρομαντικός της πολιτικής. Δεν θα την άντεχα αλλιώς την πολιτική.
Χρειάζομαι, λοιπόν, κι εγώ μια καλή κουβέντα, ένα χαμόγελο, μια συγκατάνευση
για κάτι που δίνω ολόκληρο τον εαυτό μου, την αναβάθμιση του Κοινοβουλίου, την
υπεράσπιση της πολιτικής.

Καθένας έχει άλλωστε ανάγκη από μια στηρίξη, από μια καλή κουβέντα, έστω σε
μια θετική προσπάθεια, όπως αυτή. Και πρέπει να πω ότι είναι τόσο σπάνιο αυτό.
Δεν έχει να κάνει μόνο με τον χώρο της πολιτικής. Είναι ένα γενικότερο,
νομίζω, φαινόμενο των σύγχρονων κοινωνιών του ατομισμού και της σημερινής,
συνεπώς, ελληνικής κοινωνίας.

Δυστυχώς, έχουμε συμβάλει σ’ αυτό και εμείς οι πολιτικοί και ο κόσμος των ΜΜΕ.
Μόνο με τα αρνητικά ασχολούμεθα, μόνο τα δυσάρεστα προβάλλουμε, μόνο τις
κακοτοπιές επισημαίνουμε, μόνο ό,τι πληγώνει δείχνουμε και φαίνεται ότι έτσι
έχουμε κατορθώσει όλοι, αντί ο ένας να βοηθά τον άλλον και να προσδοκά μέσα
από αυτή την αλληλεγγύη να κάνει λιγότερο δύσκολη τη ζωή του, να κάνουμε όλοι
και όλων μας τη ζωή ακόμη πιο δύσκολη!

ΕΡ.: Ευχαριστώ πολύ, κύριε πρόεδρε, για τη συνέντευξη
και πιστεύω να βρείτε λίγο περισσότερο χαμόγελο στη ζωή…

ΑΠ.: Ναι, έχουμε ανάγκη όλοι οι άνθρωποι και το χαμόγελο και τον καλό
λόγο και το κουράγιο και τη συμβουλή χωρίς ιδιοτέλεια και την κριτική, τη
δημιουργική, χωρίς πάθος. Ναι, τα έχουμε όλα αυτά ανάγκη. Για να μείνουμε άνθρωποι!..

ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ

«Ο Θεός ­ ελλείψει Μαρξ ­ να βάλει το χέρι του!»

Ο πρόεδρος της Βουλής είναι πολύ επιφυλακτικός απέναντι στη μεγάλη άνοδο του
Χρηματιστηρίου.

Τον προβληματίζει ότι πολλοί παίζουν με… «φούσκες», χωρίς να κάνουν
ουσιαστικά επενδύσεις και φοβούμενος μία παγκόσμια οικονομική κρίση δηλώνει με
νόημα: «Ο Θεός να βάλει το χέρι του!».

ΕΡ.: Κύριε πρόεδρε, αν θυμάμαι καλά, ήσασταν ένας μαθητής νυχτερινού σχολείου;

ΑΠ.: Ναι.

ΕΡ.: Επομένως, περάσατε δύσκολες στιγμές.

ΑΠ.: Όπως ολόκληρη, σχεδόν η γενιά μου.

ΕΡ.: Ήθελα, λοιπόν, να σας ρωτήσω: Εσείς που
περάσατε από τον… πάγκο του νυχτερινού σχολείου, πώς
βλέπετε ορισμένους που σήμερα αγοράζουν «φούσκες» και ξαφνικά γίνονται πλούσιοι;

ΑΠ.: Κάποιοι, λίγοι, γίνονται πλούσιοι, άλλοι ­ οι πιο πολλοί ­
γίνονται πιο φτωχοί.

Οι «φούσκες» είναι σημείο των καιρών στην εποχή της παγκοσμιοποίησης και της
ασυδοσίας της αγοράς.

Η παγκόσμια οικονομία, άλλωστε, είναι η ίδια μια «φούσκα», αφού τα μεγέθη των
παραγομένων αγαθών δεν αντιστοιχούν στα χρηματιστηριακά μεγέθη. Γι’ αυτό, όπως
θα ‘λεγε και ο Γεώργιος Παπανδρέου, «οι αριθμοί ευημερούν και πάσχουν οι άνθρωποι»!..

Τα «φουσκώματα» και τα «ξεφουσκώματα» του Χρηματιστηρίου αναστρέφουν τον στόχο
που υποτίθεται ότι εξυπηρετεί τη συγκέντρωση κεφαλαίων για παραγωγικές επενδύσεις.

Το Χρηματιστήριο σήμερα αφαιρεί πόρους που θα πήγαιναν σε επενδύσεις και τους
μετατρέπει σε λογιστικά καθαρά μεγέθη, που αποκλίνοντας συνεχώς από τα μεγέθη
της πραγματικής οικονομίας οδηγούν μέσα από εθνικές κρίσεις σε μια παγκόσμια
οικονομική κρίση. Ο Θεός ­ ελλείψει Μαρξ ­ να βάλει το χέρι του!…

ΧΑΡΤΙΝΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ

Η Δικαιοσύνη θα κάνει το καθήκον της

Ο πρόεδρος της Βουλής ήταν από τους πρώτους που περιόδευσε στον τόπο της
καταστροφής, στα Λιόσια, στο Μενίδι, στη Μεταμόρφωση, στους Αγίους Αναργύρους
και στη Φιλαδέλφεια.

ΕΡ.: Η χώρα, κύριε πρόεδρε, δοκιμάστηκε και από τους
σεισμούς αυτή τη χρονιά. Έγιναν πάρα πολλές επισκέψεις του Πρωθυπουργού
και κυβερνητικών κλιμακίων. Και εσείς πήγατε στους σεισμοπαθείς…

ΑΠ.: Μην ξεχνάτε ότι είναι και η εκλογική μου περιφέρεια. Έπρεπε να πάω
και συνεχίζω να πηγαίνω και στους δήμους και στις γειτονιές που έχουν πληγεί.

ΕΡ.: Έχετε την αίσθηση ότι θα υπάρξουν λύσεις σύντομα για
τους ανθρώπους αυτούς;

ΑΠ.: Είναι γεγονός ότι τα προβλήματα είναι πολλά και οι διαστάσεις τους
διαπιστώνονται όλο και πιο σοβαρές. Υπολογίζονταν σε 20-25.000 οι αιτήσεις που
θα υποβάλονταν για τα συνεργεία ελέγχου των ζημιών και φθάσαμε στις 200.000.
Υπολογίζονταν στα 100 δισ. δρχ. οι ζημιές και θα υπερβούν το 1 τρισ.!

Παρ’ όλα αυτά επειδή ανταποκρίθηκαν ­ και είναι πανθομολογούμενο αυτό ­ όλοι
οι εμπλεκόμενοι κρατικοί φορείς και οι επικεφαλής πολιτικές ηγεσίες και υπήρξε
σχεδιασμός, δεν υπάρχουν σοβαρά προβλήματα αυτήν τη στιγμή στην υλοποίηση του σχεδιασμού.

ΕΡ.: Σαν πολύ δεν επαινείτε το κράτος;

ΑΠ.: Στην εποχή της «διεθνοποίησης» της αγοράς και του ιδιωτικού τομέα
ας πούμε και μία καλή κουβέντα για το κράτος. Το χρωστάμε στους θεσμούς και
τις λειτουργίες του και στους ανθρώπους του που το υπηρετούν. Και μας υπηρετούν…

ΕΡ.: Εκείνο, όμως, το θέμα που δεν θίγουν ούτε και τα
κόμματα της αντιπολίτευσης, είναι ότι τελικά δεν έχει πληρώσει
κανείς για όλα αυτά τα οποία συνέβησαν, όπως με τα κτίρια του
Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας.

ΑΠ.: Έχετε δίκαιο. Αίφνης στις εργατικές πολυκατοικίες, στο
Καματερό, την Κηφισιά, τη Μεταμόρφωση, που είδα ο ίδιος, είναι σαφής η
προχειρότητα των κατασκευών. Υπάρχουν ζητήματα που αφορούν την κάλυψη ρεμάτων,
κατασκευές ουσιαστικά «στον αέρα»… Υπάρχει βέβαια το ζήτημα της παραγραφής,
όμως, ελπίζω ότι η Δικαιοσύνη θα κάνει το καθήκον της. Και ήδη οι πρώτες
κινήσεις που έκανε είναι απολύτως ικανοποιητικές.