ΡΙΠΕΣ Η δικαίωση

ΜΕ όση δυσπιστία και αν περιβάλλεται πλέον διεθνώς η Δικαιοσύνη ως
ανεξάρτητη ­ και άρα υπεράνω πολιτικών σκοπιμοτήτων ­ λειτουργία…

ΥΠΑΡΧΟΥΝ στιγμές που αποδεικνύει πως το Δίκαιο δεν αποτελεί επίφαση,
αλλά εργαλείο δυναμικό στην υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων…

ΚΑΙ μία τέτοια στιγμή ­ δικαίωσης του ρόλου της ­ ήταν και η χθεσινή
απόφαση του Βρετανού αρχιδικαστή…

ΓΙΑ την έκδοση του πρώην δικτάτορα της Χιλής στην Ισπανία…

ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ να δικασθεί για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, όπως τα
βασανιστήρια εις βάρος αντιπάλων του.

ΚΑΙ μπορεί η απόφαση αυτή ­ όπως και οι δύο προηγούμενες ­ να μην είναι
αμέσως εκτελεστή…

ΑΦΟΥ ο Πινοσέτ ­ υπό κατ’ οίκον περιορισμό εδώ και ένα χρόνο στη
Βρετανία ­ έχει δικαίωμα νέας έφεσης στο Ανώτατο Δικαστήριο…

ΔΕΝ παύει, εν τούτοις, να αποτελεί ορόσημο ­ και πρόκριμα στα πλαίσια
της εφαρμογής του Διεθνούς Δικαίου ­ για το απαράγραπτο εγκλημάτων…

ΣΑΝ και αυτά για τα οποία κατηγορείται ο Χιλιανός πρώην δικτάτορας.

ΚΑΙ αξίζει να υπομνησθεί πως η χθεσινή απόφαση ευθυγραμμίζεται με τις προηγούμενες…

ΚΑΘΩΣ αποκρούει τους ισχυρισμούς της υπεράσπισης του Πινοσέτ για την
ασυλία του ως (πρώην) αρχηγού κράτους…

ΑΛΛΑ και τον ισχυρισμό ότι από την τέλεση των εγκλημάτων έχουν παρέλθει
πολλά χρόνια.

ΑΥΤΟΝΟΗΤΗ η σημασία της, άλλωστε, για το μέλλον ως προς την
αντιμετώπιση εγκληματιών κατά της ανθρωπότητας…

ΑΠΟ τη στιγμή μάλιστα που θα αποτελέσει δεδικασμένο.