Για τις έρευνες ΒΑΝ

Ποια είναι η ευθύνη της ομάδας ΒΑΝ για τη φημολογία και τον πανικό των
τελευταίων εβδομάδων; Γράφει η κ. Αγλαΐα Βασιλικού – Ντόβα, επίκουρη
καθηγήτρια του Τμήματος Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών:

«Ενοχοποιείται η αμφιβολία και ποινικοποιείται το πιθανό λάθος;

Αυτή την περίοδο βιώνουμε την παραδοξότητα για τα μέλη της επιστημονικής
ομάδας ΒΑΝ, να ενοχοποιείται η αμφιβολία και να ποινικοποιείται το πιθανό λάθος!

Η αντιμετώπιση αυτή εκτός από μεσαιωνική είναι και κοινωνικά επικίνδυνη, διότι:

1) Οι επιστήμονες αυτοί είχαν σε μία δεδομένη στιγμή στοιχεία που τους
οδηγούσαν στο συμπέρασμα ότι ένας σημαντικός σεισμός επέρχεται.

2) Διαβιβάζουν τα στοιχεία στην επιστημονική επιτροπή που έχει διορίσει ως
σύμβουλό της η πολιτεία για την αξιολόγηση σχετικών εισηγήσεων.

3) Η απόκρυψη των στοιχείων αυτών από την ομάδα ΒΑΝ, αυτονόητα, θα ήταν
αντίθετη σε κάθε ηθική, δεοντολογική και νομική αρχή.

4) Σε όλο αυτό το διάστημα, η ομάδα ΒΑΝ, όπως η δεοντολογία και ο νόμος
επιβάλλουν, σιωπά.

5) Με διαρκείς επιλογές γνωστών διαρροών, οι πολίτες πληροφορούνται –
παραπληροφορούνται στοιχεία της πρόγνωσης με αποτέλεσμα τη διόγκωση της
ανησυχίας τους.

Ποια είναι λοιπόν η ευθύνη της ομάδας ΒΑΝ;

Θεωρώ ότι οι πολίτες και οι εκφραστές τους μάλλον θα έπρεπε να ενισχύουν τις
αντοχές των ερευνητών να ενημερώνουν θεσμικά την πολιτεία για τα αποτελέσματά
τους, ιδιαίτερα όταν αυτά προβλέπεται να έχουν κοινωνικές επιπτώσεις.

Κλείνοντας, παραθέτω λίγες γραμμές από το βιβλίο του μεγάλου φυσικού Richard
Feynman “Τι σε νοιάζει εσένα τι σκέφτονται οι άλλοι;”.

“Εμείς οι επιστήμονες, που γνωρίζουμε τη μεγάλη πρόοδο που επιτελέστηκε χάρη
στην πετυχημένη φιλοσοφία της «άγνοιας», τη μεγάλη πρόοδο που είναι καρπός της
ελευθερίας της σκέψης, έχουμε ευθύνη να διακηρύξουμε την αξία της ελευθερίας
αυτής. Ακόμη έχουμε ευθύνη να διδάξουμε τον τρόπο με τον οποίο η αμφιβολία θα
πάψει να μας προκαλεί φόβο, αλλά πρέπει να θεωρείται καλόδεχτη και αντικείμενο
συζήτησης. Το να αξιώνουμε και να διεκδικούμε μια τέτοιου είδους ελευθερία
είναι καθήκον που το έχουμε προς όλες τις επερχόμενες γενεές”».