Η Ευρώπη… ζηλεύει

Η εξαγορά της αμερικανικής τηλεπικοινωνιακής εταιρείας Σπριντ (Sprint) από
τη συμπατριώτισσά της Εμ Σι Άι (MCI), η μεγαλύτερη επιχειρηματική συμφωνία
στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών, δημιούργησε αισθήματα φθόνου στην άλλη
πλευρά του Ατλαντικού.

Η συμφωνία μεταξύ Σπριντ και Εμ Σι Άι προκάλεσε τον φθόνο των ευρωπαϊκών τηλεπικοινωνιακών εταιρειών. Στο στιγμιότυπο (αριστερά) ο Γουίλιαμ Έρσεϊ, πρόεδρος της Σπριντ και ο Μπέρναρντ Έμπερς, πρόεδρος της Εμ Σι Άι

Οι μεγάλες ευρωπαϊκές τηλεπικοινωνιακές εταιρείες προσπαθούσαν πάντα να
συνάψουν ισχυρούς δεσμούς με την αμερικανική τηλεπικοινωνιακή αγορά. Και ως
ένα βαθμό το είχαν καταφέρει. Η γερμανική Ντόιτσε Τέλεκομ και η γαλλική Φρανς
Τέλεκομ διαθέτουν το 20% της Σπριντ ­ 10% η καθεμιά ­ ενώ ελέγχουν και το ένα
τρίτο της αμερικανικής εταιρείας Γκλόμπαλ Ουάν, μέρος της οποίας ανήκει στη Σπριντ.

Αναλυτές της παγκόσμιας αγοράς τηλεπικοινωνιών υποστηρίζουν ότι ο μεγάλος
χαμένος από τη συμφωνία Εμ Σι Άι – Σπριντ είναι η Ντόιτσε Τέλεκομ, η
μεγαλύτερη ευρωπαϊκή εταιρεία τηλεπικοινωνιών, αλλά και αυτή που έχει αποτύχει
επανειλημμένα να δημιουργήσει διεθνείς δεσμούς.

Η εταιρεία είχε προχωρήσει το καλοκαίρι σε διαπραγματεύσεις με τη Σπριντ για
το ενδεχόμενο εξαγοράς τής αμερικανικής εταιρείας, οι οποίες δεν καρποφόρησαν.
Επιπλέον, πριν από λίγους μήνες, η γερμανική εταιρεία έχασε τη μάχη για τον
έλεγχο της ιταλικής Τελεκόμ Ιτάλια από την πολύ μικρότερή της ιταλική
επιχείρηση Ολιβέτι.

Όσον αφορά στη Φρανς Τέλεκομ, η αμερικανική συμφωνία δεν ήταν τραυματική. Ίσως
μάλιστα αποδειχθεί και μια πολύ καλή ευκαιρία για την αναδιάρθρωση του
διεθνούς της χαρτοφυλακίου, των συμμαχιών και συνεργασιών της.

Στην Ευρώπη, οι μεγάλες τηλεπικοινωνιακές εταιρείες αντιμετωπίζουν τεχνολογικά
ζητήματα και κρατικούς περιορισμούς που αντιμετωπίζουν και οι αμερικανικές
επιχειρήσεις. Συν ένα ακόμη πρόβλημα: τον «εθνικισμό». Όλες οι μεγάλες
ευρωπαϊκές εταιρείες κατανοούν την ανάγκη να δημιουργήσουν ισχυρούς διεθνείς
δεσμούς προκειμένου να διατηρήσουν την ανταγωνιστικότητά τους. Δεν τους
επιτρέπεται, ωστόσο, να χάσουν την εθνική τους ταυτότητα. Η συμφωνία Ντόιτσε
Τέλεκομ – Τελεκόμ Ιτάλια δεν ευοδώθηκε λόγω των ιταλικών φόβων για έλεγχο της
εταιρείας τους από τη γερμανική κυβέρνηση.