30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΓΟΥΡΟΣ

ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στη Θεσσαλονίκη το 1953

ΑΓΑΠΕΙ: Όλο τον κόσμο.

ΠΟΝΑΕΙ: Αυτούς που έχουν προβλήματα.

ΤΑΞΙΔΕΥΕΙ: Όσο το επιτρέπουν οι υποχρεώσεις του.

ΦΑΓΗΤΟ ΠΟΥ ΤΟΥ ΑΡΕΣΕΙ: Ψάρι και χόρτα.

ΘΑ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙ: Τον Άμστρονγκ.

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Λογοτεχνία.

Γνώστης του αθλητικού χώρου, ο άνθρωπος που βοήθησε τα μέγιστα προκειμένου
η άρση βαρών να γίνει το άθλημα των μεγάλων συγκινήσεων και των ολυμπιακών
μεταλλίων, ο Γιάννης Σγουρός, βρίσκεται τα τελευταία τρία χρόνια στη θέση του
Γενικού Γραμματέα Αθλητισμού και ζει από κοντά τις μεγάλες συγκινήσεις.
Γεννημένος στη Θεσσαλονίκη, πιστεύει ότι ο ελληνικός αθλητισμός διανύει
«περίοδο φόρμας», τονίζει ότι οι επιτυχίες οφείλονται στον σχεδιασμό, την
οργάνωση αλλά και το μεράκι ορισμένων ανθρώπων και κάνει όνειρα για το Σίδνεϊ
αλλά και τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας.

ΕΡ.: Ελληνικός αθλητισμός…

ΑΠ.: Διανύει περίοδο μεγάλης φόρμας.

ΕΡ.: Οι επιτυχίες οφείλονται;

ΑΠ.: Στον σχεδιασμό και την οργάνωση που ξεκινάει από τους αθλητικούς φορείς
και φθάνει μέχρι τους προπονητές και τους αθλητές.

ΕΡ.: Ο ρόλος της πολιτείας;

ΑΠ.: Σημαντικός. Με το αγκάλιασμά της προς όλους τους αθλητές και την καθολική
συμπαράσταση σε όλο το φάσμα των αθλητικών δραστηριοτήτων που ξεκινάει από τον
μαζικό αθλητισμό και φθάνει στον χώρο του υψηλού πρωταθλητισμού.

ΕΡ.: Τα χαρακτηριστικά της επιτυχίας;

ΑΠ.: Συλλογική δουλειά, εργατικότητα, σαφήνεια στόχων τίποτα στην τύχη του.

ΕΡ.: Μάθαμε δηλαδή να προγραμματίζουμε;

ΑΠ.: Ασφαλώς. Υπάρχουν όμως και κυριευμένα από τα οράματα, το πάθος και την
αγάπη για τον αθλητισμό άτομα που ασχολούνται με τον χώρο.

ΕΡ.: Ο ρόλος της ΓΓΑ;

ΑΠ.: Συντονίζει και επιβλέπει.

ΕΡ.: Συγκεκριμένα;

ΑΠ.: Ομοσπονδίες, σωματεία, εθνικά αθλητικά κέντρα, έργα, μαζικό και ειδικό
αθλητισμό, όλη δηλαδή την εθνική αθλητική δραστηριότητα.

ΕΡ.: Τα αισθήματα μετά τρία χρόνια στη ΓΓΑ;

ΑΠ.: Διάθεση και αισιοδοξία να αγωνισθώ.

ΕΡ.: Ο λόγος;

ΑΠ.: Όσα πίστευα εξακολουθώ να τα πιστεύω.

ΕΡ.: Και η συνεργασία με τους φορείς;

ΑΠ.: Ειλικρινής και αποτελεσματική.

ΕΡ.: Άρση βαρών.

ΑΠ.: Το άθλημα με τη μεγάλη εθνική προσφορά και την καθοριστική συμβολή.

ΕΡ.: Είναι το μόνο που συγκεντρώνει όλα αυτά;

ΑΠ.: Όχι, βεβαίως. Μαζί με το μπάσκετ, τον στίβο, τη γυμναστική, την πάλη, την
ιστιοπλοΐα και το πόλο συνέβαλαν στην «άρση» των επιτυχιών και την καταξίωση
του ελληνικού αθλητισμού.

ΕΡ.: Και με τα υπόλοιπα αθλήματα;

ΑΠ.: Παρά το γεγονός ότι δεν έχουν Ολυμπιακές διακρίσεις, εν τούτοις μέσα από
τις επιτυχίες σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο έχουν συντελέσει στην
ανάπτυξη και την καταξίωση.

ΕΡ.: Ποδόσφαιρο.

ΑΠ.: Το άθλημα με τη μεγαλύτερη κοινωνική απήχηση.

ΕΡ.: Στη μιζέρια όμως.

ΑΠ.: Δεν νομίζω. Η πορεία των ομάδων στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις δείχνει πως
κάτι κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση.

ΕΡ.: Οι ποδοσφαιριστές;

ΑΠ.: Αποτελούν μεγάλους διαφημιστές της Ελλάδας στο εξωτερικό, όπου αγωνίζονται.

ΕΡ.: Εθνική ομάδα;

ΑΠ.: Τα τελευταία αποτελέσματα πρέπει να είναι μία παρένθεση.

ΕΡ.: Ο Γιάννης Σγούρος προσπαθεί;

ΑΠ.: Να λειτουργεί με αθλητική νοοτροπία.

ΕΡ.: Και…

ΑΠ.: Να βελτιώνομαι και να ξεπερνάω τις δυνατότητές μου.

ΕΡ.: Αθλητισμός ή πρωταθλητισμός;

ΑΠ.: Ο πρωταθλητισμός είναι η φυσική κατάληξη της συμμετοχής στην αθλητική δραστηριότητα.

ΕΡ.: Το οικονομικό κόστος των επιτυχιών;

ΑΠ.: Η κοινωνική απήχηση, η συγκίνηση, η χαρά και η υπερηφάνεια που προσφέρουν
στον κόσμο δεν λογιστικοποιούνται.

ΕΡ.: Αθλητισμός και παγκοσμιοποίηση;

ΑΠ.: Ο αθλητισμός είναι από τα ελάχιστα πράγματα που μπορούν να δείξουν την
εθνική μας ταυτότητα.

ΕΡ.: Σίδνεϊ 2000;

ΑΠ.: Σημαντική και κρίσιμη καμπή για την επιβεβαίωση της αγωνιστικής
καταξίωσης του ελληνικού αθλητισμού.

ΕΡ.: Και για την Αθήνα του 2004;

ΑΠ.: Ένας σημαντικός μπούσουλας για να ξέρουμε πού βρισκόμαστε και πώς πρέπει
να βαδίσουμε.

ΕΡ.: Αθήνα 2004;

ΑΠ.: Εθνική πρόκληση, εθνικός στόχος.

ΕΡ.: Τράπεζα Πίστεως;

ΑΠ.: Εκτός από επαγγελματική οικογένεια είναι και μεγάλο σχολείο.

ΕΡ.: Πού σας δίδαξε;

ΑΠ.: Να λειτουργώ με προγραμματισμό και αποτελεσματικότητα.