Η αναγνώριση τίτλων

Σε επιστολή αναγνώστη μας σχετικά με την αναγνώριση των τίτλων ιδιωτικών
πανεπιστημίων από τον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών, απαντά ο κ. Μιχάλης Κρητικός,
ασκούμενος δικηγόρος, από το Μαρούσι:

«Αναφέρεται ο κ. Στασινόπουλος στον ελαττωματικό τρόπο λειτουργίας των
ελληνικών νομικών σχολών και δη της Νομικής Αθηνών. Αν όντως έχει την τιμή να
είναι απόφοιτος αυτής της σχολής, τότε θα έπρεπε να γνωρίζει τις ολοένα και
αυξανόμενες απαιτήσεις, τόσο για την εισαγωγή σ’ αυτήν ­ μαζί με την Ιατρική
Αθηνών αποτελούν τα τμήματα με την υψηλότερη βάση εισαγωγής ­ όσο και για την
αποφοίτηση από αυτό το πανεπιστημιακό τμήμα.

Ως προς το δεύτερο, θα έπρεπε να γνωρίζει ότι σε επίπεδο δυσκολίας των
εξετάσεων, υψηλών απαιτήσεων και υψηλής συγκρότησης και κύρους του διδακτικού
της προσωπικού, η Νομική Αθηνών έχει την πρωτοκαθεδρία ­ και μάλιστα με μεγάλη
διαφορά ­ από τις υπόλοιπες ελληνικές νομικές σχολές. Μάλλον δεν είναι τυχαίο
ότι το ιστορικό αυτό τμήμα συμπεριλαμβάνεται εδώ και αρκετά χρόνια στις
κορυφαίες ευρωπαϊκές νομικές σχολές (σύμφωνα με επίσημη έρευνα του European
Law Journal).

Με το να στηρίζει την κρίση του, ο κ. Στασινόπουλος, για την Νομική Αθηνών σε
κάποια φαινόμενα παθογένειας (π.χ. κακές κτιριακές εγκαταστάσεις), προσπαθεί
με έναν πρωτότυπο τρόπο αρνητικής συγκριτικής διαφήμισης να υποβαθμίσει το
κύρος του εν λόγω τμήματος και ταυτόχρονα να αναδείξει τα εν τη Ελλάδι
παραρτήματα αλλοδαπών νομικών σχολών.

Όσον αφορά τις δυσκολίες, σύμφωνα με τον κ. Στασινόπουλο, που καλείται να
ξεπεράσει ο “φοιτητής” των εν λόγω παραρτημάτων για να αποκτήσει το “πτυχίο”
του, αυτές δεν αντέχουν σε σύγκριση με τις επίπονες διαδικασίες που καλούνται
να ξεπεράσουν χιλιάδες νέοι για να αποκτήσουν τον τίτλο τού/τής πτυχιούχου της
Νομικής Αθηνών. Ούτε βέβαια μπορεί να θεωρηθεί δυσκολία η καταβολή ενός
χρηματικού ποσού και η προσκόμιση ενός, οποιασδήποτε βαθμολογίας, απολυτηρίου
Λυκείου, για να αποκτήσει κάποιος την ιδιότητα τού εν Ελλάδι σπουδάζοντος και
δη του εν νομική σχολή φοιτούντος».