Μάχη δίνει η Γκάντι

Στην αχανή Ινδία του ενός δισεκατομμυρίου ψυχών, τα πολιτικά κόμματα
αδιαφόρησαν για την πολιτική αστάθεια, την οικονομική εξαθλίωση ή την ανοιχτή
πληγή του Κασμίρ και αναλώθηκαν κατά την προεκλογική εκστρατεία αποκλειστικά
και μόνο στην προβολή των ηγετών τους.

Δυναστεία Γκάντι. Συνεχίζοντας την προσωπολατρία, το Κόμμα του Κογκρέσου στήριξε την προεκλογική του εκστρατεία στο πρόσωπο της Σόνια Γκάντι

Είναι η τρίτη φορά την τελευταία τριετία που οι Ινδοί προσέρχονται στις κάλπες
για να εκλέξουν νέα κυβέρνηση. Ζητούμενο της εκλογικής διαδικασίας, που
αρχίζει την Κυριακή για να διαρκέσει και τα τέσσερα επόμενα Σαββατοκύριακα,
είναι η ανάδειξη ισχυρής και βιώσιμης κυβέρνησης για τον τερματισμό της
χρόνιας πολιτικής αστάθειας που ταλανίζει την Ινδία από το τέλος της δεκαετίας
του 1980.

Τα πολιτικά κόμματα επιδόθηκαν στο δύσκολο έργο της άγρας ψηφοφόρων,
προβάλλοντας και εξωραΐζοντας την εικόνα των ηγετών τους και παραβλέποντας τα
ανυπέρβλητα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα 600 εκατομμύρια ψηφοφόροι.

Σε μια χώρα όπου το ένα τρίτο του πληθυσμού ζει στην απόλυτη ένδεια, οι
παραγκουπόλεις γιγαντώνονται, χιλιάδες χωριά δεν έχουν ακόμα πόσιμο νερό και
οι διακοπές του ηλεκτρικού ρεύματος έχουν μειώσει τη βιομηχανική παραγωγή, θα
περίμενε κανείς από τα πολιτικά κόμματα να αναφερθούν σε αυτά ακριβώς τα
ζητήματα. Έστω και για να δώσουν απατηλές υποσχέσεις. Αλλά, όχι. Το πρόσωπο
του ηγέτη αποτέλεσε το βασικό θέμα της προεκλογικής εκστρατείας όλων των κομμάτων.

Προσωπολατρία

Και η Σόνια Γκάντι, αρχηγός του Κόμματος του Κογκρέσου, αναδείχθηκε στην
κεντρική μορφή του προεκλογικού αγώνα. Τόσο από το κόμμα της, που την
παρουσίασε ως διάδοχο της δυναστείας Γκάντι, όσο και από τους αντιπάλους της,
οι οποίοι βάλθηκαν να την γελοιοποιήσουν.

Το Κόμμα του Κογκρέσου, που έχει παράδοση στην προσωπολατρία, διαδηλώνει σε
κάθε εκλογική αναμέτρηση την πίστη του στη δυναστεία των Νεχρού – Γκάντι. Και
αυτή τη φορά, στην προσπάθειά του να ανακόψει την πολιτική φθορά του που
άρχισε το 1989, έριξε όλο το βάρος στη θεοποίηση της χήρας του δολοφονημένου
πρωθυπουργού Ρατζίβ Γκάντι. Παρά το μεγάλο μειονέκτημα της πολιτικής της
απειρίας και την αμηχανία της μπροστά στο κοινό, η Σόνια Γκάντι είναι σε θέση
να συσπειρώσει τους οπαδούς του Κόμματος του Κογκρέσου, το οποίο μονοπώλησε
την εξουσία σχεδόν τέσσερις δεκαετίες, θυμίζοντας τις θυσίες της οικογένειάς
της ­ τις δολοφονίες του συζύγου της και της πεθεράς της Ίντιρα Γκάντι.

Αλλά, οι πολιτικοί της αντίπαλοι εκμεταλλεύονται το γεγονός ότι γεννήθηκε στην
Ιταλία και πήρε την ινδική υπηκοότητα το 1983, για να την πλήξουν. Μια ξένη,
λένε, δεν είναι δυνατόν να κυβερνήσει την Ινδία.

Με τη… Μόνικα

Ο υπουργός Πληροφοριών Πράμοντ Μαχατζάν μάλιστα έφτασε στο σημείο να συγκρίνει
τη Σόνια Γκάντι με τη Μόνικα Λιουίνσκι, ενώ ο υπουργός Άμυνας Τζορτζ Φερνάντες
δήλωσε ότι η μόνη συνεισφορά της «Ιταλίδας» στην Ινδία είναι τα δύο παιδιά της.

«Δεν έχω ανάγκη από πιστοποιητικό πατριωτισμού», απάντησε η Σόνια Γκάντι στους
υβριστές της και επετέθη με τη σειρά της εναντίον της κυβέρνησης του Ατάλ
Μπεχαρί Βαζπαγί κατηγορώντας την για τον χειρισμό της κρίσης στο Κασμίρ.

«Πώς είναι δυνατόν εκείνοι οι οποίοι δεν κατόρθωσαν να προστατεύσουν τα
σύνορα, να προασπίσουν τα συμφέροντα του λαού;», αναρωτήθηκε.

Οι τελευταίες σφυγμομετρήσεις

Οι αντίπαλοί της δεν σταματούν να συγκρίνουν την ετερόφωτη Σόνια Γκάντι με τον
αυτόφωτο πρωθυπουργό Βαζπαγί, ηγέτη του ινδουιστικού εθνικιστικού κόμματος
Μπαρατίγια Τζανάτα και αρχηγό της πολυκομματικής συμμαχίας, η οποία σύμφωνα με
τις τελευταίες σφυγμομετρήσεις θα συγκεντρώσει τις 300 από τις 545 έδρες της
ινδικής Βουλής. Βουλευτής από το 1957 ο Ατάλ Μπεχαρί Βαζπαγί, αν και
διακεκριμένο στέλεχος του σκληροπυρηνικού ινδουιστικού κόμματος, καλλιέργησε
τα τελευταία χρόνια την εικόνα ενός μετριοπαθούς πολιτικού. Το επιτελείο του
αν και επικρίνει την προσωπολατρία του Κόμματος του Κογκρέσου, επιδόθηκε με
την ίδια ιερή ευλάβεια στην προσωπική προβολή του. Και στην Ινδία, η απήχηση
του ηγέτη στις μάζες έχει μεγαλύτερη σημασία από τα πολιτικά προγράμματα.