[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Ενεργό ρόλο για τη χρηματοδότηση της Τουρκίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση για
τη στήριξη της (μετασεισμικής) οικονομίας της αναλαμβάνει η Αθήνα, η οποία θα
προωθήσει το θέμα στις 4 Σεπτεμβρίου στα όργανα της Ε.Ε. διά του υπουργού
Εξωτερικών κ. Γ. Παπανδρέου.

Με τη μέθοδο αυτή η ελληνική πλευρά εκτιμά ότι ικανοποιεί το «κοινό αίσθημα»
στην Ευρώπη για την οικονομική στήριξη της Τουρκίας, αλλά ταυτόχρονα αποφεύγει
προσωρινά και τον σκόπελο του βέτο, το οποίο η Αθήνα διαθέτει ως όπλο για το
μπλοκάρισμα των κοινοτικών χρηματοδοτήσεων προς την Τουρκία. Γιατί από τη
στιγμή που θα εγκριθεί η (εύλογη) ενίσχυση της Τουρκίας για τους σεισμούς και
μάλιστα με ελληνική πρόταση, «παγώνει» από τα πράγματα η άλλη διαδικασία που
έχει σχέση με τις χρηματοδοτήσεις που απαιτούν ομοφωνία.

Η κίνηση αυτή πάντως δεν αναιρεί τον γενικότερο προβληματισμό που υπάρχει στην
Αθήνα σχετικά με τη (μη) σκοπιμότητα διατήρησης του βέτο κάτω από τις
σημερινές πολιτικές και οικονομικές συνθήκες στις σχέσεις Τουρκίας –
Ευρωπαϊκής Ένωσης.

* Στο μεταξύ όμως οι κυβερνητικές προθέσεις σχετικά με την τύχη του
βέτο και την επαναχάραξη της σχετικής εθνικής πολιτικής προκαλούν τις συνήθεις
αναταράξεις στον χώρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η οποία, για άλλη μια
φορά, καταφέρνει να εμφανισθεί με πολλαπλές απόψεις – πρόσωπα.

Η θετική προς τις κυβερνητικές προθέσεις άποψη της οικογένειας Μητσοτάκη ­ η
οποία τάχθηκε υπέρ της αναθεώρησης της ελληνικής πολιτικής στο ζήτημα αυτό ­
προκάλεσε την αντίδραση του διαδόχου του κ. Μητσοτάκη στην ηγεσία του κόμματος
κ. Έβερτ, ο οποίος «συνέστησε» την αποφυγή θέσεων και παρεμβάσεων σε θέματα
εξωτερικής (εθνικής) πολιτικής χωρίς ενιαία προσέγγιση και συνεννόηση. Και
τάχθηκε και επί της ουσίας κατά των απόψεων της οικογένειας Μητσοτάκη.

Από την πλευρά της η Ν.Δ. απέφυγε να παρέμβει στην αντιπαράθεση αυτή,
υποστηρίζοντας ότι δεν την αφορά…

(Σελ. 9).

* Την ίδια στιγμή σκιές στην ελληνοαλβανική προσέγγιση ­ η οποία κατά
τα άλλα επιτεύχθηκε στα Τίρανα ­ αφήνει η διαφορά απόψεων και εκτιμήσεων των
δύο πλευρών για το θέμα των συνόρων στην περιοχή με αφορμή τις εξελίξεις και
τις προοπτικές στο Κόσοβο.

Η ελληνική πλευρά διά του κ. Σημίτη επιμένει στην πάγια θέση ότι δεν πρέπει να
επέλθει αλλαγή συνόρων (π.χ. με ανεξαρτησία του Κοσόβου), ενώ αντίθετα η
αλβανική φέρεται να ευνοεί μια ουσιώδη μεταβολή του σημερινού τυπικού
καθεστώτος στην περιοχή (η οποία υποτίθεται ότι τελεί υπό την εθνική κυριαρχία
του Βελιγραδίου).

Κατά τα άλλα, οι δύο πλευρές στα Τίρανα συνεννοήθηκαν για το θέμα της
οικονομικής συνεργασίας και το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης.

* Πάντως η πλευρά του γνωστού Σ. Μπερίσα δεν παρέλειψε, για άλλη μια
φορά, να επιχειρήσει τορπιλισμό των επαφών, εγείροντας προκλητικά πάλι θέμα
περιουσιών των «Τσάμηδων».

(Σελ. 5).