[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Τον έδειχνε και τον ξανάδειχνε εκείνον τον χάρτη στην τηλεόραση ο σεισμολόγος
για το ρήγμα της Ανατολίας και πού εκτείνεται. Από ανατολικά και φθάνει μέχρι
εδώ λίγο έξω από τη Χαλκιδική. Και προς τα κάτω, μεταξύ Χίου και Μυτιλήνης. Οι
κάτοικοι της Πτολεμαΐδας, που πετάχτηκαν έντρομοι από τα κρεβάτια τους στις 3
τα ξημερώματα της Τρίτης, όπως και οι άλλοι στην Ορεστιάδα, τη Μυτιλήνη, τη
Λήμνο, τη Σαμοθράκη, σχεδόν τη μισή Βόρεια Ελλάδα, δεν χρειάζονταν κανέναν
σεισμολόγο να τους εξηγήσει τη διάταξη των πλακών και του ρήγματος. Κι αν
κινείται δεξιόστροφα ή αριστερόστροφα. Τους έφθασε ο τρόμος, για να νιώσουν
αλληλέγγυοι με τον τουρκικό λαό που δοκιμάζεται σκληρά αυτές τις ημέρες. Και
οι ίδιοι ξέρουν ότι το φονικό χτύπημα του Εγκέλαδου μια ανάσα από την πόρτα
τους ήταν…

Γεφυρώσαμε το ρήγμα

Κάτι η ισχυρότατη δόνηση, που μας έφερε πιο κοντά με τους Τούρκους, κάτι τα
κανάλια που μετέδωσαν όλη τη φρίκη της καταστροφής, κάτι αυτά που έχουμε
περάσει κι εμείς εδώ ως σεισμογενής περιοχή και ως σεισμοπαθής χώρα, ήρθε και
μας βγήκε το διεθνιστικό μας σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια. Με μιας ξεχάσαμε ­
και καλώς ­ ό,τι μας χωρίζει από την Τουρκία, ό,τι μας έφερε τόσες και τόσες
φορές στα πρόθυρα του πολέμου, και σπεύσαμε. Πριν καν εκδηλωθεί ενδιαφέρον για
την αποστολή βοήθειας από άλλες ­ και πιο πλούσιες, υποτίθεται ­ χώρες, εμείς
βρεθήκαμε εκεί. Με πυροσβεστικά αεροπλάνα, με κομάντος, με γιατρούς, με
φαρμακευτικό υλικό. Κυρίως όμως με την ανθρωπιά μας. Γιατί ο πόνος δεν
γνωρίζει σύνορα, δεν αναγνωρίζει σημαίες, εθνικότητες, θρησκεύματα,
πολιτισμούς, γλώσσες, χρώμα του δέρματος, κοινωνικές τάξεις, πλούσιους και
φτωχούς. Είναι ίδιος για όλους…

Ρωμαίικο φιλότιμο

Λαός φιλότιμος είμαστε, λαός που σκίζεται να βοηθήσει, λαός λεβέντης, που ζει
για τον καλό τον λόγο, και τίποτε άλλο. Ως εκ τούτου, κάτι σαν ανταπόδοση
μπορεί να θεωρηθούν οι δημόσιες ­ σε υπερθετικό μάλιστα βαθμό ­ ευχαριστίες
που διατύπωσε το σύνολο της τουρκικής πολιτικής ηγεσίας για την κυβέρνηση και
τον ελληνικό λαό. Ευχαριστίες που ήρθαν να επιβεβαιώσουν την ήδη πολύ θετική
ανταπόκριση που είχε στον τουρκικό λαό η στάση που τήρησε η Ελλάδα απέναντι
στο δράμα του. Και μήπως ήταν μόνον οι Τούρκοι που είπαν όσα είπαν για τους
φίλους Έλληνες; Ήταν και ο διεθνής Τύπος που επισήμανε ότι η Ελλάδα προσέτρεξε
στον γείτονά της, γρήγορα και αποτελεσματικά. Αυτά ακούσαμε κι εμείς εδώ, και
να ουρές στα κέντρα αιμοληψίας, και να ουρές στους σταθμούς συγκέντρωσης
τροφίμων, φαρμάκων και ρουχισμού. Είναι να μη μας βάλουν στο φιλότιμο. Και αν
δεν ήταν και Αύγουστος, σίγουρα όλο και κάποια συναυλία συμπαράστασης θα διοργανωνόταν!

Τέλος με «Αντιγόνη»

Συναυλία ανάλογη εκείνης που διοργανώθηκε για τον Οτζαλάν, τότε με τη σύλληψή
του. Θυμάστε ποιος δεν παρέστη στη συναυλία στο Σύνταγμα; Ο Μίκης Θεοδωράκης.
Που νωρίτερα είχε επικρίνει σκληρά τη σύντροφο του Οτζαλάν κ. Ντιλάν για όσα
έλεγε κατά της χώρας που τη φιλοξενούσε. Ο Μίκης λοιπόν, θαλερός στα 75 του
χρόνια, ανακοίνωσε μεσοβδόμαδα ότι το προσεχές Σάββατο μεταβαίνει στις Πρέσπες
για μια μοναδική συναυλία στο νησάκι του Αγίου Αχιλλείου ­ την προτελευταία
του! «Προτελευταία;», ρώτησαν έκπληκτοι οι δημοσιογράφοι. «Ναι, προτελευταία»,
απάντησε απλά εκείνος. «Θα δώσω και την τελευταία στο Μέγαρο Μουσικής με την
“Αντιγόνη” και τέλος. Η ζωή μού τα έδωσε όλα. Δεν θέλω τίποτε άλλο. Σταματάω
εδώ. Θέλω να ζήσω σαν απλός πολίτης στην πόλη που αγάπησα, την Αθήνα». Οι
μεγάλοι καταξιώνονται από το έργο τους, και αποθεώνονται από τον τρόπο που
επιλέγουν να φύγουν…

Χρωστάνε στον Μίκη

Δύσπιστος δημοσιογράφος ρώτησε τον Μίκη Θεοδωράκη αν τελειώνει τις δημόσιες
εμφανίσεις ως συνθέτης και αν πρόκειται να τις συνεχίσει ως νομπελίστας!
Ανακάθησε εκείνος στη θέση του, κοίταξε τον Γιώργο Λιάνη που καθόταν δίπλα
του, κάτι μουρμούρισε, δεν θέλησε να απαντήσει αμέσως. Τότε ήταν που ο Γ.
Λιάνης ανακοίνωσε το μυστικό, που θα γινόταν γνωστό στις Πρέσπες: 200 άνθρωποι
των Γραμμάτων και των Τεχνών πρόκειται να κινήσουν τις διαδικασίες για την
απονομή του Νόμπελ Ειρήνης στον Μίκη Θεοδωράκη! «Η ζωή τού τα έδωσε όλα»,
υποστηρίζει εκείνος. Όλα; Όχι ακριβώς…

Λύγισε ο Τζίμης…

Η ζωή δεν έδωσε, αντίθετα, τίποτε στον Τζίμη τον Τίγρη. Γενιές και γενιές
περιπατητών τις Κυριακές τα μεσημέρια στην Πλατεία Αβησσυνίας, έβλεπαν έναν
ρωμαλέο άνδρα, με μια βιβλική γενειάδα, να σκίζει με τα χέρια του έναν
τηλεφωνικό κατάλογο ή να τραβάει ένα αυτοκίνητο. Να λυγίζει σίδερα, να κόβει
με τα δόντια σύρματα, να συντρίβει με τις γροθιές του ξύλα και πέτρες. Ή να
καρφώνει με τα δάχτυλά του πρόκες. Και στο αποκορύφωμα της παράστασης να καλεί
περίεργους θεατές, να τους ανεβάζει σε μια καρέκλα, να τους δίνει μια «βαριά»
και να τους προκαλεί να σπάσουν μια πέτρα που στήριζε στο κεφάλι του.
Αιμόφυρτος πολλές φορές, να σκουπίζει το αίμα με τα χέρια, για να μπορέσει να
απλώσει το καπέλο της είσπραξης. Ο Τζίμης ο Τίγρης, «ο πιο δυνατός άνθρωπος
του κόσμου», πέθανε μόνος, ξεχασμένος από όλους και πικραμένος. Μαζί του και
ένα κομμάτι από τις παιδικές μνήμες…

… Τίγρης ο υπουργός

Μνήμη δεν έχουν φαίνεται οι υπηρεσίες του υπουργείου Μεταφορών, και για τον
λόγο αυτό χρειάσθηκε να παρέμβει ο ίδιος ο υπουργός Τάσος Μαντέλης. Μόνο και
μόνο για να ασχοληθεί με την περίπτωση ενός κυρίου, ταξιτζή το επάγγελμα, ο
οποίος κατά σύστημα εξαπατούσε ατυχείς τουρίστες. Έξι φορές είχε συλληφθεί στο
παρελθόν να κάνει το ίδιο, αλλά ουδείς μανδαρίνος τού επέβαλε την ποινή που
του άξιζε. Στην έβδομη φορά, όταν πήρε 6.000 δραχμές για μια κούρσα 1,8
χιλιομέτρου, επενέβη ο κ. Μαντέλης και τον τιμώρησε με οριστική αφαίρεση της
άδειας οδηγού ταξί και με διετή στέρηση της άδειας του ταξί. Σκληρή ποινή,
αλλά απολύτως αναγκαία.

Πάνε για ρεκόρ

Τις ανάγκες της ιεραρχεί η κυβέρνηση, προκειμένου να προλάβει τον χρόνο που
τρέχει. Οι εκλογές έρχονται, οι μήνες που απομένουν είναι ελάχιστοι και η μία
σύσκεψη υπό τον Πρωθυπουργό διαδέχεται την άλλη. Στόχος, να καλυφθεί το χαμένο
έδαφος; Πρόβλεψη; Λίγο δύσκολο. Εξ αυτού και μόνο του λόγου αποφάσισαν να
κόψουν με το μαχαίρι κάθε συζήτηση για πρόωρες εκλογές, ανασχηματισμό και
αλλαγή του εκλογικού νόμου, προκειμένου να επιδοθούν απερίσπαστοι στο
κυβερνητικό έργο. Απερίσπαστοι; Γιατί στα 3 χρόνια που κυβερνούν τι (και
ποιος) τους ενόχλησε; Για να ξέρουμε, δηλαδή…

Ένα καπέλο

Αμ το άλλο; Επιτροπή-καπέλο στην κυβέρνηση, με άγνωστο αντικείμενο εργασίας,
νεφελώδεις έως παντελώς άγνωστες αρμοδιότητες και μια σύνθεση που παραπέμπει
αλλού. Οι πρώτες μουρμούρες υπουργών έχουν ήδη διαβιβασθεί αρμοδίως ­ και στα
δημοσιογραφικά γραφεία ­ και μερικοί μάλιστα απειλούν να μην αντιπροσωπευθούν
τα υπουργεία τους στην επιτροπή. Επικεφαλής της επιτροπής-καπέλου ορίστηκε ο
θεσμικός Κώστας Σκανδαλίδης και υπασπιστής ο σχετικώς άγνωστος στο ευρύ κοινό,
αλλά γνωστός στη Χαρ. Τρικούπη, Τάκης Βασιλείου. Ενοχλήθηκε κανείς από τον
Σκανδαλίδη και τον Βασιλείου; Όχι, βεβαίως. Θέμα «φτιάχνει» η συμμετοχή στην
επιτροπή του Θόδωρου Τσουκάτου που, πέντε μήνες μετά την επεισοδιακή
απομάκρυνσή του από το Εκτελεστικό Γραφείο, απολαμβάνει και πάλι μιας
πρωθυπουργικής εύνοιας. Αλλά με τις πρωθυπουργικές εύνοιες τα πράγματα είναι
κάπως περίεργα. Εκεί που την απολαμβάνεις, ξαφνικά, χωρίς να το καταλάβεις, τη χάνεις!