ΚΩΣΤΑΣ ΛΑΛΙΩΤΗΣ Το μήνυμα για πρόταση συνεργασίας δεν έχει αποδέκτη

«Χωρίς αποδέκτη» κρίνει στην παρούσα συγκυρία ο κ. Κ. Λαλιώτης όλες τις
προτάσεις και τα σενάρια για σύγκλιση του ΠΑΣΟΚ με τα κόμματα της παραδοσιακής
Αριστεράς, ενώ ρίχνει το γάντι σε ολόκληρη την αντιπολίτευση εν όψει της
έναρξης της διαδικασίας προεδρικής εκλογής τον ερχόμενο Φεβρουάριο.

«Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα», τονίζει χαρακτηριστικά ο υπουργός
ΠΕΧΩΔΕ μιλώντας στα «ΝΕΑ», ενώ επισημαίνει ότι «όλοι κρίνονται για όλα».

Ο κ. Λαλιώτης αναφέρει ότι η κυβέρνηση έχει έναν και μοναδικό δρόμο, αυτόν
που συνδυάζει το όραμα και τις ιδέες με το έργο και τάσσεται υπέρ της νέας
ανασυγκρότησης του ΠΑΣΟΚ, υπογραμμίζοντας ότι το δυσμενές αποτέλεσμα των
ευρωεκλογών είναι αναστρέψιμο, «αρκεί να το πιστέψουμε και να αγωνιστούμε γι’
αυτό». Κρατώντας κλειστά χαρτιά στο ζητούμενο της αλλαγής προσώπων στην
κυβέρνηση, ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ διακηρύσσει ότι οι ανασχηματισμοί γίνονται, δεν
υπαγορεύονται με δημόσιες προτάσεις και δεν προαναγγέλλονται. Παράλληλα, ο κ.
Λαλιώτης αναφέρει ότι είναι απαραίτητο να ξεκινήσει ένας ανοικτός κοινωνικός
διάλογος, με στόχο τη διαμόρφωση μιας «Χάρτας κοινωνικών δικαιωμάτων και
ευθυνών» όλων των πολιτών, για το διάστημα μετά το 2000 και την είσοδο της
χώρας μας στο κλαμπ των ισχυρών του ευρώ.

Μόλις πρόσφατα κατεγράφη ποσοστό ανεργίας-ρεκόρ στη χώρα μας. Μήπως η πορεία
προς την ΟΝΕ έχει τελικά πολύ περισσότερα θύματα και από εκείνα που υπολόγιζαν
οι πλέον απαισιόδοξοι;

«Αυτή η δυσμενής εξέλιξη στο μέτωπο της ανεργίας έχει σημάνει συναγερμό και
για την κυβέρνησή μας και για την κοινωνία μας. Είναι γεγονός ότι, παρ’ όλο
που οι ρυθμοί ανάπτυξης της χώρας μας τα τελευταία χρόνια είναι έντονοι και
πρωτόγνωροι, η ανεργία δεν έχει υποχωρήσει. Αντιθέτως, ύστερα από μια μεγάλη
περίοδο στασιμότητας παρατηρήθηκε έξαρση.

Υπάρχουν πολλές εξηγήσεις και πολλά άλλοθι γι’ αυτή την κατάσταση, όμως το
ΠΑΣΟΚ στον άνεργο και στην οικογένεια του ανέργου πρέπει, χωρίς μισόλογα και
χωρίς επικλήσεις σε άλλοθι, να διασφαλίσει την επιβίωση και τους ορίζοντες
ζωής όλων των ανέργων και κυρίως των νέων.

Είναι σαφές ότι ως κυβέρνηση που εκφράζει ένα Σοσιαλιστικό Κίνημα, μια
συγκεκριμένη κοινωνική πλειοψηφία και μια ιστορική δημοκρατική, προοδευτική
παράταξη, είναι ανάγκη να αποσαφηνίσουμε με κοινωνική ευαισθησία ορισμένες
πτυχές της πολιτικής μας, με προτεραιότητα τη δημιουργία θέσεων, τη γρήγορη
προώθηση των προγραμμάτων κατάρτισης και ενεργού απασχόλησης, καθώς και την
ενίσχυση των χαμηλών εισοδημάτων.

Είναι αναγκαίο με ανοιχτό κοινωνικό διάλογο να απαντήσουμε θετικά στο ερώτημα
“μετά το 2000 τι”; Μπορούμε, χωρίς να ακυρώσουμε τις μέχρι τώρα κατακτήσεις
και επιτυχίες του οικονομικού μας προγράμματος, να κατοχυρώσουμε τη συνοχή της
κοινωνίας μας μέσα από μια Χάρτα κοινωνικών δικαιωμάτων και ευθυνών όλων των πολιτών.

Μια Χάρτα κοινωνικών δικαιωμάτων και κοινωνικών ευθυνών όλων των πολιτών, και
αυτών που έχουν και κατέχουν, αλλά και εκείνων που δεν έχουν και βρίσκονται
εκτός τειχών, που θα αρνείται τη λογική, τα τείχη και την πραγματικότητα της
κοινωνίας των 2/3, που θα αρνείται τη διαχωριστική γραμμή της ελληνικής
κοινωνίας σε δύο υποσύνολα, σε μια κοινωνία της ασφάλειας, των προνομίων και
των ευκαιριών και σε μια κοινωνία της ανασφάλειας και του περιθωρίου.

Μια Χάρτα που αποτελεί εγγύηση για την κοινωνική προστασία, την κοινωνική
αλληλεγγύη και την κοινωνική δικαιοσύνη και θα κατοχυρώνει μια κοινωνία με
συνοχή και ελπίδα, ανθρώπινη, δημιουργική και δίκαιη».

­ Ναι, αλλά όλα αυτά απαιτούν την ύπαρξη πόρων…

«Για τα επόμενα χρόνια με τη μείωση του πληθωρισμού και την αποκλιμάκωση του
δημοσίου χρέους, δεν προστατεύονται μόνο τα πραγματικά εισοδήματα των
εργαζομένων και των χαμηλοσυνταξιούχων, συσσωρεύονται πολύτιμοι πόροι αρκετών
εκατοντάδων δισεκατομμυρίων.

Αυτοί οι πόροι, αυτά τα εκατοντάδες δισεκατομμύρια, αποτελούν το λεγόμενο
“πακέτο Σημίτη”, που θα διατεθεί κατ’ απόλυτη προτεραιότητα για την ενίσχυση
του κοινωνικού κράτους, για την απασχόληση, για την προστασία των χαμηλών
εισοδημάτων, των αδύναμων και των ανθρώπων που βρίσκονται εκτός των τειχών.

Οι δεσμεύσεις μας για μια προωθημένη κοινωνική πολιτική, για μια κοινωνία με
αλληλεγγύη και ανθρώπινο πρόσωπο μπορούν να πραγματοποιηθούν. Δεν είναι
υποσχέσεις προεκλογικές χωρίς αλήθεια, δεν είναι επιταγές χωρίς αντίκρυσμα.

Οι θυσίες της περιόδου 1994-1999 έπιασαν τόπο και οι “καλύτερες ημέρες” έρχονται.

Αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι για την περίοδο 2000-2006 έχουν διασφαλιστεί
από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και του Κώστα Σημίτη πολύτιμοι και πρωτόγνωροι
πόροι ύψους 24 τρισ. για την ανάπτυξη της Ελλάδας και για την πρόοδο και την
ευημερία όλων των Ελλήνων».

­ Ο κ. Παρασκευάς Αυγερινός μίλησε για την ανάγκη αναζήτησης
συμμάχων στον χώρο της παραδοσιακής Αριστεράς ­ κάτι με το οποίο έχετε
ασχοληθεί κατ’ επανάληψη στο παρελθόν. Με δεδομένο το
γεγονός ότι όλα τα μικρότερα κόμματα της παραδοσιακής Αριστεράς
προσδοκούν ψήφους από το ΠΑΣΟΚ, πόσο εφικτή είναι μια τέτοια
στρατηγική σήμερα;

«Κάτω από τις σημερινές συνθήκες, η όποια πρόταση συνεργασίας και σύγκλισης
του ΠΑΣΟΚ με τα άλλα κόμματα της Αριστεράς δεν έχει νόημα, γιατί δεν υπάρχει αποδέκτης.

Οι ηγεσίες των κομμάτων αυτών (ΣΥΝ, ΔΗΚΚΙ και ΚΚΕ) έχουν αυτοεγκλωβιστεί σε
ιδεοληψίες, σε αφοριστικά δόγματα και προ-απαιτούμενα. Έχουν υιοθετήσει τη
θεωρία των ίσων αποστάσεων από το ΠΑΣΟΚ και τη Ν.Δ. και επιδίδονται
συναγωνιζόμενοι σε έναν μονομετωπικό αγώνα κατά του ΠΑΣΟΚ με σύνθημα τι ΠΑΣΟΚ,
τι Ν.Δ., τι Σημίτης, τι Καραμανλής.

Το ΠΑΣΟΚ, έχοντας πάντα ένα ανοιχτό και διαρκές μέτωπο κατά του
νεοφιλελευθερισμού και τα όσα συμβολίζει, εκπροσωπεί και επαγγέλλεται η Ν.Δ.,
πρέπει ταυτόχρονα με θετικές πρωτοβουλίες και προτάσεις να αναδεικνύει τον
διάλογο, την κριτική και την αντιπαράθεση με τα άλλα κόμματα ως συστατικό
στοιχείο για το παρόν και το μέλλον μιας επιθυμητής και δυνητικής συνεργασίας
και κοινής δράσης και σύγκλισης όλων των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς».

­ Δηλαδή, και «ναι» και «όχι» στις προτάσεις για συγκλίσεις;

«Θα είναι λάθος για το ΠΑΣΟΚ να κλειστεί στο καβούκι του, να ακολουθήσει μια
πολιτική απομονωτισμού, αλλά από την άλλη μεριά δεν πρέπει να αφήσει σε μια
ιδιόμορφη πολιτική ασυλία τις ηγεσίες του ΣΥΝ, του ΔΗΚΚΙ και του ΚΚΕ.

Το ΠΑΣΟΚ έχει τη θεμιτή φιλοδοξία να βάλει τη σφραγίδα στην πορεία της Ελλάδας
στον 21ο αιώνα με τη διασφάλιση των μεγαλύτερων δυνατών πολιτικών και
κοινωνικών συναινέσεων.

Πιστεύω ότι το ΠΑΣΟΚ του μέλλοντός μας, για να βάλει τη σφραγίδα του στην
Ελλάδα του μέλλοντός μας ως κυρίαρχη και πλειοψηφική δύναμη, οφείλει να λύσει
ορισμένους λογαριασμούς και με τον εαυτό του και με τις άλλες δυνάμεις της
Κεντροαριστεράς και της ευρύτερης Αριστεράς».

ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ

Χάσαμε μία μάχη, αλλά δεν χάσαμε τον πόλεμο

Πολύς λόγος έχει γίνει μετά τις ευρωεκλογές για το ενδεχόμενο ενός
ανασχηματισμού. Για το ζήτημα αυτό ο κ. Λαλιώτης θέλει να κρατήσει κλειστά τα
προσωπικά του χαρτιά.

«Το δυσμενές αποτέλεσμα των ευρωεκλογών είναι ανατρέψιμο, αρκεί να το
πιστέψουμε και να αγωνιστούμε γι’ αυτό. Χάσαμε μία μάχη, είχαμε μία ήττα, αλλά
δεν χάσαμε τον πόλεμο.

Το ΠΑΣΟΚ μπορεί, είναι στο χέρι όλων μας, να πείσουμε τους πολίτες. Όλοι Μαζί
μπορούμε να δημιουργήσουμε, με θετικές πρωτοβουλίες, τις προϋποθέσεις για να
καταγραφεί το ΠΑΣΟΚ στις εθνικές εκλογές του 2000 και πάλι ως ρεύμα
πλειοψηφίας, ως ρεύμα νίκης, ελπίδας και προοπτικής.

Για τον ανασχηματισμό, η άποψή μου είναι πολύ καθαρή. Για να είμαστε σοβαροί,
οι ανασχηματισμοί γίνονται, δεν υπαγορεύονται με δημόσιες προτάσεις και δεν προαναγγέλλονται».

­ Η νέα ανασυγκρότηση του κόμματός σας, όπως αποφασίστηκε τελικά
να πραγματοποιηθεί, δεν ανοίγει εμμέσως τον δρόμο για τη
συντήρηση μιας διαδοχολογίας, αφού προβλέπονται εσωκομματικές
εκλογές πριν από τις εθνικές εκλογές και άρα οι συνθήκες γίνονται
κατάλληλες για τη γιγάντωση των γνωστών μηχανισμών;

«Η ανασύνταξη των δυνάμεών μας, η ανασυγκρότηση του κόμματός μας, αποτελεί μια
επιτακτική ανάγκη, γι’ αυτό οφείλουμε να βοηθήσουμε όλοι μας, με όλες μας τις δυνάμεις.

Όλοι μας έχουμε χρέος να συμβάλουμε αποφασιστικά στη συσπείρωση του ΠΑΣΟΚ και
να δώσουμε καθημερινά τις μικρές και τις μεγάλες μάχες μας μαζί με τις λαϊκές
δυνάμεις που μας στηρίζουν διαχρονικά για ένα αποτέλεσμα νικηφόρο.

Η δελφινομαχία και η διαδοχολογία στην προοπτική και στη δυνατότητα μιας νίκης
δεν έχουν κανένα νόημα. Αυτά τα σενάρια τροφοδοτούν ένα σύνδρομο ηττοπάθειας
και μοιρολατρίας, γιατί δημιουργούν μια ψεύτικη εντύπωση ότι έχουμε ηττηθεί
πριν ακόμα δώσουμε τη μάχη των εκλογών.

Εμένα αυτά τα σενάρια με αφήνουν παγερά αδιάφορο, γιατί πιστεύω στη νίκη του
ΠΑΣΟΚ. Αγωνίζομαι, όπως και όλα τα στελέχη, γι’ αυτή τη νίκη, γιατί μόνο η
νίκη μπορεί να εγγυηθεί το ΠΑΣΟΚ του μέλλοντός μας ως ρεύμα, που αποτελεί και
την πιο αξιόπιστη και φερέγγυα πρόταση για την Ελλάδα του 21ου αιώνα.

Όλα τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, από τον Πρωθυπουργό μέχρι το νεώτερο μέλος, έχουμε
μια δυνατότητα σε αυτόν τον πολύμηνο αγώνα να λάβουμε θέση για τη νίκη, και
μόνο για τη νίκη».

Ιδού η Ρόδος για την επανεκλογή Στεφανόπουλου

Η ξεκάθαρη τοποθέτηση Σημίτη υπέρ της επανεκλογής Στεφανόπουλου έχει
τροφοδοτήσει κατηγορίες από την πλευρά της αντιπολίτευσης για «παιχνίδια με
τους θεσμούς» και «θόλωμα του τοπίου». Ο κ. Λαλιώτης απαντά επιθετικά:

«Αντιθέτως, το πολιτικό τοπίο γίνεται πολύ πιο καθαρό, γιατί κανένας δεν
μπορεί να κρύβεται πίσω από το δάχτυλό του, παίζοντας κοντόθωρα και
μικροκομματικά παιχνίδια εις βάρος των θεσμών, της πολιτικής σταθερότητας και
της ομαλής εξέλιξης και ολοκλήρωσης της πολυετούς και πανεθνικής προσπάθειας
για την ισότιμη ένταξη της χώρας μας στην ΟΝΕ και στη νέα αρχιτεκτονική της Ευρώπης.

Άλλωστε, το ΠΑΣΟΚ είχε διατυπώσει με ευθύνη εδώ και πολλούς μήνες ότι η
παρούσα Βουλή και πρέπει και μπορεί να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Η ανάδειξη του Κωστή Στεφανόπουλου για μία ακόμη θητεία αποτελεί ένα αυτονόητο
θεσμικό χρέος όλων των κομμάτων, που επικαλούνται το Σύνταγμα, αλλά σε
κρίσιμες στιγμές οφείλουν και να το σέβονται.

Επίσης, αποτελεί μια αυτονόητη πολιτική και ηθική επιλογή όλων των ηγεσιών των
κομμάτων και κυρίως όλων των βουλευτών σε ένα πρόσωπο, που λειτούργησε άψογα,
υποδειγματικά και αυτονόητα, δίνοντας κύρος και αξιοπιστία στον θεσμό».

­ Πώς εκτιμάτε ότι θα κινηθούν τα κόμματα;

«Η ηγεσία της Ν.Δ., εγκλωβισμένη στις εσωκομματικές ισορροπίες της, έχει μια
ροπή να επαναλάβει μικροκομματικά παιχνίδια αντίστοιχα με εκείνα του 1995.
Φαίνεται να προκρίνει το ΟΧΙ στον Κώστα Στεφανόπουλο και το ΝΑΙ στον Κώστα
Μητσοτάκη ή το ΝΑΙ σε κάποιο άλλο πρόσωπο της παράταξής της ή του ευρύτερου χώρου.

Οι ηγεσίες των άλλων κομμάτων έχουν ασαφείς θέσεις, αλλά οι τελικές τους
επιλογές θα καθοριστούν με μικροπολιτικά κριτήρια, με συγκυριακά
μικροκομματικά συμφέροντα».

­ Πάντως, η Ν.Δ. μπορεί χωρίς κόστος να αρνηθεί ψήφο στον
κ. Στεφανόπουλο, τον οποίο άλλωστε δεν είχε ψηφίσει ούτε
το ’95.

«Έχω τη γνώμη ότι το ΟΧΙ στον Κ. Στεφανόπουλο θα είναι ΟΧΙ με τεράστιο
πολιτικό και ηθικό κόστος για τις ηγεσίες των κομμάτων της αντιπολίτευσης και
κυρίως για τη Ν.Δ..

* Η αποδοχή, η αγάπη και η εμπιστοσύνη της συντριπτικής πλειονότητας του
ελληνικού λαού προς τον Κ. Στεφανόπουλο είναι δεδομένη.

Τέλος, η μεγάλη πλειονότητα των πολιτών πιστεύει ότι η πολιτική σταθερότητα σε
αυτή την κρίσιμη περίοδο αποτελεί μια εγγύηση για την πρόοδο και την ανάπτυξη
και τα συμφέροντα της Ελλάδας.

Ιδού λοιπόν η Ρόδος, ιδού και το πήδημα. Όλοι κρίνονται για όλα»…

«Δεν χρειάζεται να ψάχνουμε για τρίτο δρόμο»

Ένας και μοναδικός είναι ο δρόμος ­ και αφορά τη σύνδεση των οραμάτων με το
κυβερνητικό έργο. Αυτή είναι η θέση του κ. Κ. Λαλιώτη στην πολύμηνη υπόγεια
διαμάχη που συνεχίζεται μέσα στην κυβέρνηση, καθώς εκφράζεται αντίλογος στη
γνωστή θέση του Πρωθυπουργού «θα κριθούμε από το έργο μας». Όπως είναι γνωστό,
αρκετά κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ συστήνουν την προσφυγή στην πολιτική και στη
δημιουργία ενός νέου οράματος για τη χώρα.

«Πιστεύω ότι δεν υπάρχει διαμάχη και γι’ αυτό δεν χρειάζεται να ψάχνουμε για
κάποιο τρίτο δρόμο. Ο δρόμος είναι ένας και μοναδικός, είναι αυτός που
συσχετίζει, που συνδυάζει, που συνδέει το όραμα και τις ιδέες με το έργο.

Οι πολίτες γνωρίζουν ότι ανάμεσα στα οράματα και στις πολιτικές προτάσεις και
στην καθημερινή τους ζωή με τις ανάγκες, τα προβλήματα και τις προσδοκίες τους
υπάρχει η πραγματικότητα. Αυτή η πραγματικότητα είναι επιτακτική ανάγκη να
διαμορφώνεται και να αλλάζει προς το καλύτερο με παρεμβάσεις, με δράσεις, με
μέτρα, με έργα.

Γι’ αυτό οι πολίτες απαιτούν από τους πολιτικούς και τα πολιτικά κόμματα
θετικά αποτελέσματα και δείγματα γραφής. Απαιτούν αντιστοιχία οραμάτων,
σχεδίων προτεραιοτήτων και έργων, γιατί το καθετί αποτελεί προϋπόθεση και
προέκταση του άλλου. Γιατί όλα μαζί αποτελούν συστατικά στοιχεία της πίστης
των πολιτών και των πολιτικών για την αναγκαιότητα και τη χρησιμότητα της
πολιτικής. Το όραμα, το σχέδιο και η πρόταση παραπέμπουν είτε στη συνέχεια
είτε στον μετασχηματισμό, είτε στην άρνηση είτε στην υπέρβαση της
πραγματικότητας, που δεν μπορούν να γίνουν χωρίς παρεμβάσεις, χωρίς δράσεις,
χωρίς μεταρρυθμίσεις, χωρίς αλλαγές, χωρίς έργα μικρής ή μεγάλης κλίμακας,
χωρίς καθημερινό μόχθο και δημιουργικές προσπάθειες.

Τίποτα και ποτέ δεν είναι αυτονόητο, και ποτέ δεν γίνεται μόνο του και δεν
πέφτει από τον ουρανό, όπως σκόπιμα καλλιεργούν την εντύπωση οι ηγεσίες των
κομμάτων της αντιπολίτευσης και κυρίως της Ν.Δ.

Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να υπερασπίσει, να οριοθετήσει και να αναδείξει τόσο το όραμα
και το πρόγραμμά του για το μέλλον για την Ελλάδα του 21ου αιώνα όσο και το
θετικό και το δημιουργικό του έργο σε όλους τους τομείς. Δημιουργοί αυτής της
πραγματικότητας είναι όλοι οι Έλληνες. Γι’ αυτό και το μήνυμα του ΠΑΣΟΚ “Όλοι
μαζί μπορούμε” ήταν, είναι και θα είναι επίκαιρο και διαχρονικό, γιατί
αναφέρεται και στο πριν και στο τώρα και στο μετά».

­ Ακριβώς, το «μετά» είναι που προβληματίζει…

«Με το 2000 και την ισότιμη συμμετοχή της χώρας μας με την ένταξή της στην
ΟΝΕ, στη νέα αρχιτεκτονική της Ευρώπης, κλείνει ένα 25ετή ιστορικό κύκλο μια
πρωτόγνωρη ομαλή δημοκρατική εξέλιξη και κοινωνική πρόοδο. Το ΠΑΣΟΚ σε αυτή
την περίοδο, και κυρίως από το 1981 έως το 2000, έχει για πολύ μεγάλη χρονική
περίοδο την ευθύνη της διακυβέρνησης της Ελλάδας.

Το ΠΑΣΟΚ είναι ένα κίνημα που μπορεί και πρέπει να δώσει τη μάχη της
καταγραφής του ως κίνημα μεταρρύθμισης, αλλαγών, έργου, θετικών προσπαθειών
και κεκτημένων, γιατί κάθε μεταρρύθμιση και αλλαγή, κάθε έργο και θετικό
κεκτημένο δεν είναι ένα ουδέτερο στοιχείο για τον λαό και τους πολίτες, γιατί
πάντα έχουν μια προστιθέμενη αξία με εθνική, κοινωνική, θεσμική και
περιφερειακή αναφορά, γιατί πάντα έχει σημασία αν ωφελεί ή όχι τη χώρα και τη
συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων.

Τέλος, πιστεύω ότι στο ερώτημα των Ελλήνων “Μετά το 2000 τι”, μόνο το ΠΑΣΟΚ
και έχει, αλλά και μπορεί να διαμορφώσει τις πιο προωθούμενες και αξιόπιστες απαντήσεις».

ΑΘΗΝΑ 2004

Τα σενάρια δεν με αφορούν

Πλήθος δημοσιευμάτων το τελευταίο διάστημα θέλουν τον κ. Κ. Λαλιώτη να
αναλαμβάνει κυβερνητική ευθύνη για τη διοργάνωση των Ολυμπιακών του 2004. Όταν
ερωτάται, δεν διστάζει να ξεκαθαρίσει:

«Τα δημοσιεύματα παράγουν και αναπαράγουν πολλά σενάρια για το 2004. Έχω κατ’
επανάληψη δηλώσει τα τελευταία δύο χρόνια ότι αυτά τα σενάρια εμένα δεν με
αφορούν και δεν με ενδιαφέρουν. Θεωρώ τιμή μου που είχα από το 1994 έως το
1997 μια θετική συμβολή τόσο στη διεκδίκηση των Ολυμπιακών Αγώνων από την
Ελλάδα όσο και στην ανάληψη της ευθύνης για τη διεξαγωγή τους το 2004.

Τώρα απαιτούνται εντατικοί ρυθμοί και γρήγορες αποφάσεις, για να γίνουν τα
πάντα έγκαιρα με σωστό σχεδιασμό και διαφάνεια».