ΡΙΠΕΣ Η πτώση

ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ οι διάφοροι ­ περιώνυμοι ­ παράγοντες κατάλαβαν πώς και
γιατί η Εθνική μας στο μπάσκετ…

ΗΡΘΕ τελευταία και καταϊδρωμένη στο Πανευρωπαϊκό της Γαλλίας…

ΑΠΟ εκεί που στόχος ­ τόσο φιλόδοξος… ­ ήταν πρώτα ένα μετάλλιο και ­
στη χειρότερη περίπτωση ­ μία θέση στην εξάδα για να μετάσχει στους
Ολυμπιακούς του Σίδνεϊ;

ΚΑΤΑΛΑΒΑΝ πώς τόσα χρόνια που έχουν ριχτεί με τα μούτρα στην αγορά
ξένων παικτών πληρώνοντας ιλιγγιώδη ποσά…

ΑΦΗΣΑΝ την Εθνική ομάδα ­ αυτή που κάποτε για όλους τους φιλάθλους ήταν
«η επίσημη αγαπημένη» ­ δίχως υποδομή…

ΩΣΤΕ να φεύγει ­ όπως τώρα ­ από τις μεγάλες διοργανώσεις όχι απλώς
ηττημένη αλλά ταπεινωμένη;

ΚΑΙ βεβαίως παντού το χρήμα ρέει άφθονο για να εξασφαλισθεί ο ένας ή ο
άλλος ξένος παίκτης…

ΚΑΙ στα εθνικά πρωταθλήματα να χαίρεται ­ και με το παιχνίδι τους ­ ο
κόσμος καλό μπάσκετ…

ΝΑ, όμως, που στο δικό μας χάλι, της περιθωριοποίησης των γηγενών
παικτών, κανείς δεν έχει φθάσει…

ΚΑΙ κανείς δεν έχει τόσο πολύ υποβαθμίσει την εθνική παρουσία του στις
διεθνείς συναντήσεις.

ΚΑΤΕΛΗΞΕ και στο εθνικό πρωτάθλημα των ομάδων στόχος να είναι ο
εντυπωσιακός ανταγωνισμός των ολίγων μεγάλων…

ΜΕ τους Έλληνες παίκτες περισσότερο να κάθονται στον πάγκο και λιγότερο
ν’ αγωνίζονται.

ΚΑΙ πού ­ τάχα ­ είναι τα φυτώρια με νέους ­ ταλαντούχους και
φιλόδοξους ­ που θα πάρουν μία ημέρα τη σκυτάλη…

ΑΥΤΗ που η Εθνική μας έχει να πιάσει κοντά δέκα χρόνια…