ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Περί Οτζαλάν

Ο λόγος στους αναγνώστες. Ο Μιχ. Α. Βασιλείου, Εμμ. Μπενάκη 25, Αθήνα, γράφει:

«”Αν η Τουρκία είναι κράτος-συμμορία, η Ελλάδα είναι κράτος-κωμωδία”, λόγια
του Κούρδου ηγέτη λίγο προτού παγιδευτεί και απαχθεί. (“Το Βήμα”, σελ.
Α12-21.2.99). Αλλά η κωμωδία έγινε τραγωδία, γιατί το αιματοβαμμένο καθεστώς
των Τούρκων στρατοκρατών και ο καταψυγμένος πρωθυπουργός τους έφτασαν στο
σημείο να μας δίνουν και μαθήματα δημοκρατίας και να κατηγορούν την Ελλάδα σαν
χώρα που υποθάλπει την τρομοκρατία.

Ξέχασαν ή κάνουν πως ξέχασαν οι Τούρκοι ότι κατέχουν τη μισή Κύπρο για είκοσι
πέντε χρόνια τώρα, κι ότι έχουν επανειλημμένως γράψει στα παλαιά τους
υποδήματα τα ψηφίσματα του ΟΗΕ, για απόσυρση των στρατευμάτων τους. Το
κράτος-αρχιτρομοκράτης κατηγορεί τους Κούρδους, που σήκωσαν το κεφάλι τους,
για να ζήσουν κάπως ελεύθεροι, ως τρομοκράτες.

Η δε πολιτισμένη Ευρώπη, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και οραμάτων, σφυρίζει
αδιάφορα και ψαχνόταν όταν ήρθε ο Οτζαλάν ικέτης να ζητήσει πολιτικό άσυλο,
γιατί οι “μπίζνες” έρχονται πάνω απ’ όλα. Τον πάσαραν λοιπόν στην Ελλάδα των
καρπαζοεισπρακτόρων και ξεμπέρδεψαν και τώρα κόπτονται για “άψογη” δίκη και
για ανθρώπινα δικαιώματα. Και το λαϊκό κίνημα του ΠΑΣΟΚ; Πού ‘σαι Ανδρέα να
τους δεις, πώς κατάντησαν με τα αλληλοφαγώματα, τις ίντριγκες και τις
μωροφιλοδοξίες τους και την απύθμενη δουλοπρέπεια, για να κρατήσουν, τις
καρέκλες τους. Αδέξιοι, άτολμοι και άνευροι, χωρίς έμπνευση και ιδανικά,
διάλυσαν το ΠΑΣΟΚ, όπως και το ελληνικό κράτος που μπάζει από παντού. Ξέχασαν
ακόμη και την κατοχή της Κύπρου, συζητούν, για φόρμουλες και “λύση”, με τα
τουρκικά στρατεύματα στο νησί. Κλώτσησαν άκριτα και δεν τόλμησαν να
εκμεταλλευτούν την ευκαιρία Οτζαλάν, που τους ήρθε εξ ουρανού. Γιατί τι θά
‘καναν οι Τούρκοι, αν βροντοφωνούσαν, στη διεθνή υποκρισία, “Ναι, ο Οτζαλάν
μάς ζήτησε άσυλο”, “Ναι, εμείς, σαν Έλληνες, που έχουμε ένα κομμάτι του
Ελληνισμού κάτω από βάρβαρη τουρκική κατοχή, του το εδώσαμε, ας φύγουν πρώτα
τα τουρκικά στρατεύματα από την Κύπρο και μετά το συζητάμε”. Θά ‘καναν πόλεμο;
Ο Ανδρέας έφερε εδώ τον Αραφάτ, τον Καντάφι, “τρομοκράτες” πρώτου βαθμού για
τους Αμερικάνους τότε, αλλά ο Ανδρέας είχε τον λαό μαζί του τότε, οι “φίλοι”
μας και “σύμμαχοί” μας ξέρουν ποιους πιέζουν».