Οι διαστρεβλώσεις λέξεων και εννοιών

Από τον κ. Νίκο Νταβλιάκο πήραμε επιστολή, στην οποία αναφέρει:

«Στο άρθρο με τον τίτλο “Ευώνυμοι”, που δημοσιεύεται στο ένθετο “Πρόσωπα” της
εφημερίδας “ΤΑ ΝΕΑ” τής 29/5/1999, η κ. Φραγκουδάκη εξηγεί πώς έχουμε οδηγηθεί
σε νοηματική καταστροφή των λέξεων από την οποία πρέπει, λόγω της σύγχυσης που
προκαλείται, να προστατευθούν μεταξύ των άλλων και οι νέες γενιές.

Αφήνοντας κατά μέρος (όχι πάντως γιατί τα θεωρώ επουσιώδη) τα όσα αναφέρει το
άρθρο υπεραπλουστευμένα, επιλεκτικά και μονόπλευρα για την αριστερά που έχει
μετατραπεί σε «αριστερά» και «πιστεύει ότι πρέπει να επιβάλλει με το ζόρι τη
“σωστή” πολιτική θέση», θα ήθελα να επικεντρώσω την προσοχή μου στον
αναφερόμενο μακρύ κατάλογο των κατεστραμμένων νοηματικώς λέξεων από τον
ναζισμό, προκειμένου να τον εμπλουτίσω με όχι λίγες ακόμη κατεστραμμένες
έννοιες, τόσο για τη συνέχεια της ιστορίας όσο και για να συνεχίσουν να
προστατεύονται οι νέες γενιές και από αυτές τις διαστρεβλώσεις.

Έχουμε λοιπόν τις έννοιες “ανθρωπιστικός πόλεμος”, “παράπλευρες ζημιές”,
“στρατιωτικοί στόχοι” που αντιστοιχούν σε ακήρυκτο εξοντωτικό και βάρβαρο
πόλεμο, σε φόνους αμάχων και σε καταστροφές όλων αυτών που επί Β’ Παγκοσμίου
Πολέμου χαρακτηρίζονταν ως εγκλήματα πολέμου (βομβαρδισμοί νοσοκομείων,
σχολείων, κατοικιών, αυτοκινητοπομπών προσφύγων κ.λπ.). Επίσης έχουμε τη νέα
ορολογία που επέβαλε η “νέα τάξη” (μήπως θυμίζει τον πρόδρομο της Χρυσής
Αυγής;), δηλ. “Δίκαιο” (κατά τη στενή νομική έννοια) είναι ό,τι συμφέρει το
ΝΑΤΟ, “διεθνής έννομη τάξη” είναι η “τάξη” που επίσης αντιλαμβάνεται το ΝΑΤΟ,
“αξίες” είναι πάλι αυτές που θα καθορίζονται ως τέτοιες από το ΝΑΤΟ,
“μηχανισμός προπαγάνδας” είναι πάντοτε τα ΜΜΕ του αντιπάλου, ενώ τα δικά μας
είναι απλώς ΜΜΕ, η υπεράσπιση των “κοινών αξιών και συμφερόντων” αποτελεί
“αντικειμενική” δημοσιογραφία, ενώ οποιαδήποτε διαφωνία ή αντίθετη άποψη
γίνεται “έναντι τιμήματος”, “παγκόσμιος πολιτισμός” νοείται το σύνολο των νέων
αγορών, πλουτοπαραγωγικών πηγών (π.χ. πετρέλαια) κ.λπ.

Ακόμη: ο Τούρκος ισλαμιστής είναι κακός, ενώ ο ισλαμιστής Ιζετμπέκοβιτς ή οι
ισλαμιστές Ταλιμπάν είναι καλοί. Ο Μιλόσεβιτς που έκανε εθνοκάθαρση είναι
“αιμοδιψής δικτάτορας, χασάπης” κ.λπ, ενώ ο Τούντζμαν που επίσης έκανε
εθνοκάθαρση 300.000 Σέρβων είναι “δημοκράτης” και παίρνει τις ευλογίες της Δύσης.

Θα μπορούσε ο κατάλογος να γίνει πάρα πολύ μακρύς (ο Τύπος είναι διάσπαρτος).
Το εύλογο όμως ερώτημα που προκύπτει είναι, γιατί η κ. Φραγκουδάκη που έχει
πλέον ανανήψει (ευτυχώς χωρίς τη μεσολάβηση κανενός “νέου Παρθενώνα”) και
θέλει να ονομάζεται ευώνυμη δεν συμπεριλαμβάνει στα όσα σωστά αναφέρει περί
ναζισμού και αυτές τις σύγχρονες, που τις ζούμε, διαστρεβλώσεις λέξεων,
εννοιών, νοημάτων κ.λπ., προκειμένου να προστατευθούν και από αυτές οι νέες
γενιές, αλλά και για να υπάρχει σφαιρική αντιμετώπιση του θέματος; Εκτός και
αν η κ. Φραγκουδάκη θέλει να “προστατέψει από τη σύγχυση τόσο τη λογική μας
όσο και την κοινωνία μας και τις νέες γενιές” αλλάζοντας απλώς τον
χαρακτηρισμό του αριστερού, που προκαλεί τη σύγχυση, με την ονομασία ευώνυμος».