ΜΑΤΙΕΣ Η καμπάνα

Ειρήνη, βέβαια, στον ορίζοντα, αλλά η ΝΑΤΟϊκή κτηνωδία συνεχίζεται: οι
βομβαρδισμοί στη Γιουγκοσλαβία δεν πρόκειται να σταματήσουν! Ώσπου να γίνουν
όλα στάχτη σ’ αυτή την πολύπαθη χώρα! Και οι νεκροί στρατιώτες της, που
σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση ανέρχονται σε 5.000 (10.000 οι τραυματίες) να
διπλασιασθούν, ενδεχομένως!

Την Τετάρτη, 26/5, στις Βρυξέλλες, ο εκπρόσωπος του ΝΑΤΟ Τζέιμι Σι, μιλώντας
με απροκάλυπτο ­ όπως συνηθίζει ­ κυνισμό στους δημοσιογραφάφους, τόνισε ότι
«η Συμμαχία θα επιχειρήσει τις τρεις προσεχείς μέρες, 27, 28 και 29 Μαΐου,
βομβαρδισμούς χωρίς προηγούμενο στην ιστορία»! Και πρόσθεσε,
χαμογελώντας ικανοποιημένος: «Θα μας βοηθήσει και ο καιρός…»!

Την Πέμπτη, 27/5, η «Καθημερινή», δίνοντας βάση στις απειλές του Σι,
υπογράμμισε στον κεντρικό πρωτοσέλιδο τίτλο της ότι «το ΝΑΤΟ μέχρι το Σάββατο
θα ισοπεδώσει τη Σερβία»! Πέρασε το Σάββατο, πέρασε η Κυριακή, πέρασαν κι
άλλες μέρες, αλλά τα λόγια αυτού του χυδαίου τραμπούκου της πληροφόρησης,
ευτυχώς, έμειναν λόγια. Εντύπωση, όμως, μου έκανε τούτο: δεν ίδρωσε το αυτί
κανενός στην Ευρώπη, ιδίως μπροστά στη βεβαιότητα ότι θα καταφερθεί το
«τελευταίο χτύπημα» κατά της Γιουγκοσλαβίας! Λες και το να πεθαίνει μια χώρα,
δυο βήματα από την Ιταλία και την Αυστρία, είναι ένα συνηθισμένο γεγονός!

Δεν ξέρω τι να πω… Νιώθω τρόμο μπροστά σ’ αυτή την παγερή απάθεια.
Την αναισθησία. Και σκέφτομαι, ξανά και ξανά, ότι οι Ευρωπαίοι
λησμονήσαμε πως «όταν χτυπάει η καμπάνα, χτυπάει για όλους μας…». Βεβαίως,
δεν περίμενα από τους Τούρκους και τους Αλβανούς να συγκινηθούν από το
ενδεχόμενο ολοκληρωτικής καταστροφής της Γιουγκοσλαβίας. Περίμενα, όμως,
ξεχωριστή ευαισθησία από τους Έλληνες, που σε ποσοστό 99,5% ­ σφυγμομετρήσεις
­ έχουν ταχθεί κατά των βομβαρδισμών.

Αλλά κι εμείς, οι Έλληνες, φοβάμαι, αρχίσαμε τελευταία να τραβάμε το βλέμμα
μας από το Βελιγράδι και τα διαμελισμένα κορμιά των προσφύγων του Κοσόβου.
Αρχίσαμε να ξεχνάμε ότι σε απόσταση μιας ώρας από την Αθήνα, σκοτώνονται μικρά
παιδιά, ερημώνονται χωριά, γίνονται ερείπια νοσοκομεία και σχολικά κτίρια.
Συνηθίσαμε δηλαδή τον πόλεμο και δεν συγκλονιζόμαστε, όπως συνέβαινε στην
αρχή, με τις φρικαλεότητες των «Νεοναζί» του Λευκού Οίκου.

Απόδειξη για όλα αυτά το ότι η ελληνική τηλεόραση, που ξέρει άριστα «τι θέλει
το κοινόν», τελευταία, περνάει το Γιουγκοσλαβικό τρίτη – τέταρτη είδηση.
Ευτυχώς, που υπάρχουν οι εφημερίδες. Και κάποιες στήλες, του Στάθη, του
Τριάντη, του Μπουκάλα, του Μητσού και άλλων, οι οποίες ασχολούνται μονίμως με
τον «βρώμικο πόλεμο» του Κλίντον και των «τζουτζέδων» του ­ όπως εύστοχα τούς
χαρακτήρισε ο Στρ. Χαβιαράς ­ και ρίχνουν έτσι λάδι στο καντήλι της οργής…