[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Θετικές ενδείξεις ότι μπορεί να φθάσουμε στις ευρωεκλογές χωρίς βόμβες του
ΝΑΤΟ κατά της Σερβίας άρχισαν να διαφαίνονται μετά την αποδοχή από το
Βελιγράδι του ειρηνευτικού σχεδίου για την αντιμετώπιση του προβλήματος του Κοσσυφοπεδίου.

Οι πρωτοβουλίες από εδώ και στο εξής ανήκουν στο ΝΑΤΟ (και τους πολεμοχαρείς
εταίρους του), που καλείται να αποφασίσει για τον τρόπο με τον οποίο θα
συμβάλει στην αποκλιμάκωση της έντασης.

Η συμφωνία προβλέπει, σε γενικές γραμμές, αποχώρηση των σερβικών δυνάμεων από
το Κοσσυφοπέδιο, διακοπή των βομβαρδισμών, ανάπτυξη ξένων δυνάμεων, επιστροφή
των προσφύγων· αλλά το κύριο σημείο που ενδιαφέρει απόλυτα τη γιουγκοσλαβική
πλευρά είναι η διατήρηση της εθνικής κυριαρχίας στην περιοχή και η παραμονή
του Κοσσυφοπεδίου στη Γιουγκοσλαβία.

Αγκάθι στην ομαλή εφαρμογή της συμφωνίας ­ όταν αυτή θα επικυρωθεί και τυπικά
από τον ΟΗΕ ­ είναι ο προβλεπόμενος αφοπλισμός του UCK που αναφέρεται ρητά στο
κείμενο το οποίο ενέκρινε η γιουγκοσλαβική Βουλή.

Στον βαθμό που τα πράγματα κυλήσουν ομαλά και δεν εγερθούν πρόσθετες αξιώσεις
από το ΝΑΤΟ ή τις ΗΠΑ, το τέλος αυτής της αιματηρής περιπέτειας φαίνεται ότι
είναι κοντά.

Για τις εξελίξεις στο διπλωματικό πεδίο ενημερώθηκε και η σύνοδος κορυφής της
Ευρωπαϊκής Ένωσης που συνέρχεται στην Κολωνία.

(Σελ.
10

-13)

.

*Παράλληλα, όμως, στην Κολωνία ξεκίνησε και η διπλωματική μάχη της Αθήνας για
την αντιμετώπιση των προσπαθειών της Άγκυρας (με την υποστήριξη και της
γερμανικής προεδρίας) για αναβάθμιση των σχέσεών της με την Ευρωπαϊκή Ένωση,
που θα εκφρασθεί με την υπαγωγή της Τουρκίας στην κατηγορία τών προς ένταξη χωρών.

Η Αθήνα, σε πρώτη φάση, υποστήριξε τη μετάθεση του θέματος στη σύνοδο του
Ελσίνκι, δηλαδή σε έξι μήνες, με τη λήξη της φινλανδικής προεδρίας.

Κατά τη γερμανική προεδρία, η Τουρκία πληροί αυτή τη στιγμή τα κριτήρια για να
χαρακτηρισθεί υποψήφια χώρα. Η αρχική ελληνική θέση συνοψίστηκε, τουλάχιστον
σε επίπεδο συνόδου κορυφής (πρωθυπουργοί), στο ότι δεν είναι αυτή τη στιγμή
επίκαιρη η συζήτηση για την υποψηφιότητα της Τουρκίας και ότι το θέμα θα
πρέπει να εξετασθεί στα πλαίσια της γενικότερης συζήτησης για τη διεύρυνση της
Ευρωπαϊκής Ένωσης.

(Σελ. 8).

*Ενώ όμως στην Κολωνία γινόταν αυτή η συζήτηση, στην Άγκυρα οι στρατιωτικοί
κύκλοι που ασκούν την πραγματική εξουσία εμφανίστηκαν σαφώς απειλητικοί κατά
της Ελλάδας υποστηρίζοντας ότι η Τουρκία θα δώσει απάντηση στην Ελλάδα μετά τη
σύνοδο, ιδιαίτερα όσον αφορά το θέμα της κυριότητας νησιών του Αιγαίου.
Σύμφωνα με την τουρκική απειλή, η «επιβαλλόμενη απάντηση», όπως αναφέρεται
χαρακτηριστικά, θα αφορά τα 152 νησιά που βρίσκονται κοντά στις τουρκικές
ακτές και τα οποία… διεκδικεί η Ελλάδα!

(Σελ. 8).

*Κατά τα άλλα, συνεχίστηκαν στη «δίκη» του Α. Οτζαλάν οι «αποκαλύψεις» για τον
(δήθεν) ρόλο της Ελλάδας στην κουρδική υπόθεση, που αξιοποιούνται από την
τουρκική προπαγάνδα για να διαμορφώσουν αρνητικό κλίμα σε διεθνές επίπεδο κατά
της Ελλάδας και να χρησιμοποιηθούν ως διαπραγματευτικό χαρτί από την Άγκυρα
στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

(Σελ. 63).