Το Βελιγράδι αντιστέκεται…

Με αμείωτη ένταση συνεχίστηκαν την προηγούμενη νύχτα οι βομβαρδισμοί του ΝΑΤΟ
στη Γιουγκοσλαβία, όπου, για άλλη μια φορά, το Βελιγράδι βυθίστηκε στο
σκοτάδι, ενώ επλήγη πάλι η μαρτυρική πόλη Αλέξινατς. Στόχος των σφοδρών
βομβαρδισμών είναι, σύμφωνα με το Ασοσιέιτεντ Πρες, να δυσκολέψουν ακόμη
περισσότερο τη ζωή των Σέρβων, ώστε να ενταθεί το κύμα δυσαρέσκειας προς τον
Μιλόσεβιτς. Ωστόσο, οι Σέρβοι δεν χάνουν το κουράγιο τους και οι εκδηλώσεις,
τα πάρτι, οι συναυλίες και οι πρεμιέρες διαδέχονται η μία την άλλη

* ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ

Η πινακίδα στα τζάμια του επιβλητικού κτιρίου του Λαϊκού Θεάτρου, στην Πλατεία
Δημοκρατίας, στο κέντρο του Βελιγραδίου, γράφει: «Λόγω πολέμου, οι παραστάσεις
θα αρχίσουν σήμερα στις 3 μ.μ. και στις 5.30 μ.μ. Επίσης, λόγω πολέμου, το
εισιτήριο μειώνεται κατά 50%, στα 30 δηνάρια (750 δρχ.)».

Παράξενο; Εάν ο μέσος Έλληνας, για απόψε, για την καθιερωμένη έξοδο του
Σαββατόβραδου, έχει κάποιες επιλογές, ο μέσος Γιουγκοσλάβος, εν καιρώ πολέμου
και με όλες τις φοβίες και τις στερήσεις, τη θανατηφόρο απειλή των ΝΑΤΟϊκών
αεροσκαφών να πετούν όλο το βράδυ πάνω από την πόλη του, μάλλον έχει
συγκριτικά περισσότερες: όπερα «Τραβιάτα» στο Λαϊκό Θέατρο και αμέσως μετά
«Μάκβεθ». Τρεις συναυλίες, η μία από τη στρατιωτική μπάντα, η δεύτερη κλασικής
μουσικής και η άλλη σύγχρονης, από το δημοφιλές συγκρότημα Σούπερσαουτ.

Επίσης, απόψε παρουσιάζονται σε εκδηλώσεις-κοκτέιλ δύο νέα βιβλία και
εγκαινιάζεται η έκθεση βιβλίου με θέμα την ιστορία της Βοσνίας. Συνεχίζονται
επίσης δύο εκθέσεις φωτογραφίας και άλλες δύο ζωγραφικής, στο κλαμπ των
συγγραφέων και στο πολιτιστικό κέντρο των φοιτητών. Το «ιβέντ» είναι όμως η
επανέναρξη των προγραμμάτων (είχαν σταματήσει λόγω πολέμου) στο δημοφιλές
«Τζαζ Κλαμπ Πλατό», στη σκηνή του οποίου πολλές μπάντες τζαζ θα εναλλάσσονται
μέχρι τα μεσάνυχτα…

Για τους νεώτερους διοργανώνεται ένα «νεανικό πάρτι τέκνο-πανκ», σε κεντρικό στέκι.

Η ζωή κυλά κανονικά παρά τον πόλεμο; «Όχι, μάλλον είναι μία αναγκαία διέξοδος,
μία προσπάθειά μας να βγούμε από τις φοβίες μας, παρακολουθώντας πολιτιστικά
γεγονότα», θα μας πει ο Βλάντο, ένας 35χρονος ηθοποιός, που ανεβάζει τρεις
παραστάσεις την εβδομάδα, σε ένα μικρό θέατρο του Βελιγραδίου…

«Σίγουρα ο πόλεμος αυτός κατέστρεψε τη ζωή μας. Φοβόμαστε για τη ζωή μας και
τις ζωές των αγαπημένων μας, η αβεβαιότητα μας τσακίζει, δεν μπορούμε να
προγραμματίσουμε, να σκεφτούμε καν τι άραγε θα μπορούσαμε να κάνουμε το
καλοκαίρι ή σε ένα χρόνο από τώρα. Οπότε χρειαζόμαστε ανάσες κουράγιου στην
περίοδο αυτή. Γι’ αυτό και βλέπετε τις περισσότερες πολιτιστικές εκδηλώσεις να
γίνονται κανονικά».

Το Λαϊκό Θέατρο

Ένας στόχος ­ το σήμα του Βελιγραδίου και όλης της Γιουγκοσλαβίας στον πόλεμο
αυτό ­ δεσπόζει στο μπαλκόνι του δεύτερου ορόφου, του υπέροχου κτιρίου του
Λαϊκού Θεάτρου, χτισμένο στα 1890. Πλάι στον στόχο, εικόνες των πιο διάσημων
συγγραφέων και ηθοποιών της προπολεμικής Γιουγκοσλαβίας. Σαν να λένε στους
ΝΑΤΟϊκούς: «Χτυπήστε εδώ, στην καρδιά του πολιτισμού»… Η παράσταση της
όπερας «Τραβιάτα» μόλις έχει τελειώσει. Οι υπάλληλοι με τις μαύρες στολές
ανοίγουν γρήγορα γρήγορα τις πόρτες, για να βγει το κοινό. Χαμογελαστά πρόσωπα
εξέρχονται. Ακόμη και αυτοί που αγνοούν τα σερβικά καταλαβαίνουν τα επαινετικά
για την παράσταση λόγια…

Κατόπιν, η δημοσιογραφική απορία…

«Τι θα πει γιατί; Η ζωή μας συνεχίζεται. Και κανείς, ούτε καν αυτός ο Κλίντον,
δεν θα με κάνει να χάσω μία τόσο ωραία παράσταση», θα απαντήσει μία γηραιά ­
αλλά κομψότατη ­ κυρία, που κρατώντας τον σύζυγό της θα χαμογελάσει με απορία,
αλλά και ικανοποίηση…