30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

ΝΕΟΣ ΠΡΥΤΑΝΗΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Αθήνα, στις 10 Σεπτεμβρίου του ’54.

ΠΡΟΣΔΟΚΑ: Την έκπληξη της περιπέτειας, που είναι η αναζήτηση της αλήθειας.

ΑΠΕΧΘΑΝΕΤΑΙ: Την έπαρση, το παρασκήνιο, τη διγλωσσία.

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: «The Age of the Spiritual Machines», του Kurzweil.

ΤΟΝ ΞΕΚΟΥΡΑΖΕΙ: Η ηρεμία της Βασιλικής (η σύζυγος), η προκλασσική και η
βυζαντινή μουσική, τα παιχνίδια της Λουκίας (η κόρη), οι περίπατοι, το
κολύμπι, η καλή παρέα.

ΑΓΑΠΑ: Μα, τη Βασιλική και τη Λουκία πρώτα και κύρια, τη μητέρα, τον
αδελφό, φίλους και φίλες…

Θεωρείται ένας από τους καλύτερους τεχνοκράτες του Πανεπιστημίου Κρήτης, το
οποίο υπηρέτησε ήδη τρία χρόνια από τη θέση του αντιπρύτανη. Σήμερα, ο Χρήστος
Νικολάου, καθηγητής του Τμήματος Ηλεκτρονικών Υπολογιστών αναλαμβάνει την
πρυτανεία του Ιδρύματος έπειτα από μία εκλογή χωρίς αντίπαλο! Εκμυστηρεύεται
το όραμά του για το Πανεπιστήμιο, μιλά για την κουζουλάδα των Κρητικών, αλλά
και για την επιστημονική έρευνα που πολλές φορές τίθεται στη διάθεση των
στρατηγών για να κάνουν πόλεμο.

ΕΡ.: Πρύτανης χωρίς αντίπαλο στις εκλογές. Ήταν από τα ανέλπιστα;

ΑΠ.: Σίγουρα, αλλά και από τα επίφοβα.

ΕΡ.: Οι υπόλοιποι υποψήφιοι σάς αποδέχτηκαν ή εσείς… ξεκινήσατε νωρίς;

ΑΠ.: Μα, οι άλλοι ενδεχόμενοι υποψήφιοι είχαν τρία χρόνια μπροστά τους να
ετοιμασθούν, ενώ εγώ αγωνιζόμουν να κάνω τη δουλειά μου σωστά ως αντιπρύτανης.

ΕΡ.: «Πανεπιστήμιο 2002» το ψηφοδέλτιό σας. Γιατί όχι… 2005;

ΑΠ.: Γιατί πρέπει να έχει κανείς στόχους ρεαλιστικούς.

ΕΡ.: Σηματοδοτεί κάτι ξεχωριστό για τα ελληνικά Πανεπιστήμια ο νέος αιώνας;

ΑΠ.: Ένα πιεστικό δίλημμα, ανάμεσα στην περιθωριοποίηση και τον αφανισμό της
απραξίας και στη συμμετοχή ­ και γιατί όχι στην πρωτοπορία ­, στην παγκόσμια
περιπέτεια της επανάστασης στη βιοτεχνολογία και την πληροφορική.

ΕΡ.: Πανεπιστήμιο Κρήτης. Στόχος ένα αξιοπρεπές ελληνικό Ίδρυμα ή όραμα για
κάτι μεγαλύτερο;

ΑΠ.: Θέλουμε να είμαστε στη διεθνή πρωτοπορία της επιστήμης και της
τεχνολογίας, να απομακρύνουμε τους φοιτητές μας από τον κοινωνικό αποκλεισμό
και να τους προετοιμάσουμε για την κοινωνία της γνώσης.

ΕΡ.: Η τοπική κοινωνία έχει κάποιο ρόλο σ’ αυτή την προοπτική;

ΑΠ.: Θα αποτύχουμε αν η αριστεία που επιδιώκουμε στο Πανεπιστήμιο δεν συνδεθεί
στενά με την ανάδειξη της Κρήτης σε κέντρο πολιτισμού και ανάπτυξης.

ΕΡ.: Το Πανεπιστήμιο είναι κοντά στους Κρητικούς ή ύψωσε υψηλά τείχη γύρω του;

ΑΠ.: Εγώ πάντως ως οικονομικός αντιπρύτανης δεν ενέκρινα ποτέ τέτοια δαπάνη…

ΕΡ.: Ποιο είναι το πιο θετικό γνώρισμα των Κρητικών;

ΑΠ.: Η κουζουλάδα.

ΕΡ.: Και το αρνητικό;

ΑΠ.: Μα, και πάλι η κουζουλάδα.

ΕΡ.: Πανεπιστήμιο Κρήτης – Πολυτεχνείο Κρήτης. Δύο ξένοι στον ίδιο τόπο;

ΑΠ.: Μία καλύτερη γνωριμία μεταξύ μας σίγουρα δεν βλάπτει.

ΕΡ.: Καταιγίδα στα Βαλκάνια. Στην εποχή που κάνουμε πόλεμο από τον ηλεκτρονικό
μας υπολογιστή;

ΑΠ.: Ναι, και έτσι αναδεικνύεται όλη η τραγικότητα του πολέμου. Θα το
συναισθανθούμε άραγε;

ΕΡ.: Το Πανεπιστήμιο κάποτε είχε αναλάβει σταυροφορία κατά της οπλοφορίας.
Μήπως πρέπει να κάνετε κάτι για τις «έξυπνες βόμβες»;

ΑΠ.: Συμπαραστεκόμαστε σε όλους τους λαούς της Γιουγκοσλαβίας, όπως μπορούμε.

ΕΡ.: Η επιστήμη στην υπηρεσία των στρατηγών;

ΑΠ.: Μα, πάντα ήταν η επιστήμη και η τεχνολογία στην υπηρεσία και των στρατηγών.

ΕΡ.: Τι θα λέγατε, αυτή την εποχή, σ’ έναν Αμερικανό συνάδελφό σας;

ΑΠ.: Ότι όντως ένας δικτάτορας μαζί με το παρακράτος του έκανε και κάνει
εθνοκάθαρση. Αλλά δεν βομβαρδίζεις ­ και μάλιστα εκ του ασφαλούς ­ έναν
ολόκληρο λαό, για να τον σταματήσεις. Πιέζεις έξυπνα για πολιτική λύση.

ΕΡ.: Στην εποχή της εικονικής πραγματικότητας και της ψηφιακής τεχνολογίας θα
χρειάζεται ο δάσκαλος στα σχολεία;

ΑΠ.: Εννοείτε ο άνθρωπος – δάσκαλος ή η οντότητα λογισμικού – δασκάλου; Και οι
δύο φυσικά.

ΕΡ.: Διαβάζετε ποίηση;

ΑΠ.: Κάποτε πολύ και μόνος και σε συντροφιές. Τώρα φοβάμαι πολύ λιγότερο…

ΕΡ.: Στους φοιτητές σας συνιστάτε πότε πότε και κανένα λογοτεχνικό έργο;

ΑΠ.: Τους συνιστώ να ερευνούν προσεκτικά τον εαυτό τους, για να καταλαβαίνουν
τι πραγματικά θέλουν στην ζωή.

ΕΡ.: Έχετε ποτέ την τάση να… σπάσετε τον υπολογιστή σας;

ΑΠ.: Πάμπολλες, αλλά υπερνικά η περιέργεια να καταλάβω τι πάει στραβά και να
το γιατρέψω.

ΕΡ.: Ως πρύτανης, τους «ιπτάμενους καθηγητές» θα τους… προσγειώσετε;

ΑΠ.: Θα εφαρμόσω τον νόμο, ταυτόχρονα προσπαθώντας να πείσω και να ελκύσω.

ΕΡ.: Γεράσιμος Αρσένης…

ΑΠ.: Ένας τολμηρός πολιτικός, που δεν υπολογίζει το πολιτικό κόστος.

ΕΡ.: Γιώργος Γραμματικάκης…

ΑΠ.: Έκανε γνωστό το Πανεπιστήμιο Κρήτης στο Πανελλήνιο. Ελπίζω να συνεχίσει
την προσφορά του αυτή.

ΕΡ.: Αντιπρύτανης και τώρα πρύτανης. Μετά τι ακολουθεί, κύριε Νικολάου;

ΑΠ.: Μα, η επιστροφή στη διδασκαλία και την έρευνα φυσικά.

ΕΡ.: Περιφέρεια – κέντρο σημειώσατε…

ΑΠ.: Για ποια περιφέρεια και ποιο κέντρο μιλάτε; Αν με το κέντρο εννοείτε την
Κρήτη, σημειώσατε ένα τεράστιο νούμερο υπέρ του κέντρου.