ΜΑΤΙΕΣ Ο εφιάλτης

Με ρωτούν, διάφοροι φίλοι: «Μα, τι σ’ έχει πιάσει και, 50 μέρες τώρα, μόνο με
τον πόλεμο ασχολείσαι;». Απαντώ: δεν είναι δυνατόν να καίγεται ο κόσμος, δίπλα
μας, να σκοτώνονται μωρά, γυναίκες και γέροντες, από τις δολοφονικές βόμβες
του ΝΑΤΟ και εγώ, όπως έγραφε ένας Αμερικανός ποιητής, τη δεκαετία του ’50,
«να ενδιαφέρομαι για το “πράμα” της Ρίτας Χέιγουορθ και για τις δυσκοιλιότητες
του Πάπα»…

Αν έβλεπα στο όνειρό μου, πριν από δύο μήνες, ότι δεκάδες αεροπλάνα και πλοία
των Αμερικανών και των συμμάχων τους βομβαρδίζουν το Βελιγράδι, σκορπίζοντας
τον θάνατο, θα τιναζόμουν έντρομος και μουσκεμένος απ’ τον ιδρώτα απ’ το
κρεβάτι μου και το άλλο πρωί θα μιλούσα στους δικούς μου, με τα πιο φοβερά
λόγια, για τον εφιάλτη που με συντάραξε! Αυτά, όμως, που συμβαίνουν στη
Γιουγκοσλαβία δεν είναι εφιαλτικό όνειρο. Είναι πραγματικότητα. Μπρος στην
οποία σταματάει ο νους.

Εξακόσιες έξοδοι μαχητικών αεροσκαφών πραγματοποιούνται κάθε βράδυ, από τα
Νατοϊκά αεροδρόμια. Και τα «χτυπήματά» τους, σε διάφορους στόχους, ξεπερνούν
τα 350! Στο Βελιγράδι, στην Πρίστινα και αλλού, ο ουρανός βρέχει φωτιά,
συνεχώς! Φωτιά και σίδερο, που γκρεμίζει γέφυρες, δημόσια κτίρια, σπίτια
φτωχών ανθρώπων. Και, βέβαια, εξοντώνει αμάχους! Κι ωστόσο, υπάρχουν και στην
Ελλάδα ορισμένοι κύριοι που αποστρέφουν το βλέμμα τους απ’ αυτή την κτηνωδία
και μιλάνε, μόνο, για «τα εγκλήματα του Μιλόσεβιτς». Αλλά και τους Έλληνες
δημοσιογράφους, οι οποίοι αποκρύπτουν, δήθεν, την αλήθεια, από τον ελληνικό λαό!

Να τα ξαναπούμε: ο Μιλόσεβιτς δεν είναι παρθένα. Έχει κάνει, όντως, εγκλήματα
­ και πολλά ­ εις βάρος των Αλβανοφώνων του Κοσσυφοπεδίου. Αλλά οι
φρικαλεότητες του Μιλόσεβιτς, όπως διατυμπανίζουν, μονίμως, οι δυτικοί, είναι
πταίσματα μπροστά στα «χειρουργεία» του Κλίντον, του Μπλερ, του Σρέντερ και
του Σιράκ. Γι’ αυτό, άλλωστε, ένα μεγάλο κομμάτι της ευρωπαϊκής, αλλά και της
αμερικανικής κοινής γνώμης έχει εξεγερθεί και ζητάει την άμεση κατάπαυση του πυρός.

Θα επιβάλουν, κάποια ώρα, οι λαοί ­ γιατί οι ηγέτες τους αγρόν αγοράζουν ­ την
ειρήνη, στην περιοχή μας; Σίγουρα, θα την επιβάλουν. Ως τη στιγμή εκείνη,
όμως, που τη μια μέρα πλησιάζει και την άλλη απομακρύνεται, πολλά θα τραβήξουν
ακόμα οι πολύπαθοι Σέρβοι. Και κοντά τους κι εμείς. Και οι Σκοπιανοί. Και οι
Βούλγαροι. Και οι Αλβανοί, που ονειρεύονται τη «Μεγάλη Αλβανία», τρομάρα τους!…