Το τέλος των απεργιών

Στην κατηγορία των χωρών με το σχετικά χαμηλότερο ποσοστό συνδικαλισμένων
κατατάσσεται η χώρα μας, ανάμεσα στις 15 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μάλιστα,
στον ιδιωτικό τομέα το ποσοστό συνδικαλισμού δεν υπερβαίνει το 15%, ενώ η
απεργία, κυρίως στον ιδιωτικό τομέα, σε λίγο καιρό θα είναι… άγνωστη λέξη.
![]() |
Μελέτη του επιστημονικού συνεργάτη τού ΙΝΕ-ΓΣΕΕ κ. Γ. Κουζή, αλλά και τα
τελευταία διαθέσιμα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας – Κοιν. Ασφαλίσεων
αποτυπώνουν την εικόνα του συνδικαλιστικού κινήματος και των εργατικών
κινητοποιήσεων. Και επιβεβαιώνουν ότι το συνδικαλιστικό κίνημα διέρχεται μια
βαθιά κρίση και οι εργαζόμενοι εγκαταλείπουν τα εργατικά συνδικάτα. Η μελέτη
του κ. Κουζή, με θέμα «Το συνδικαλιστικό κίνημα και οι συλλογικές συμβάσεις
εργασίας στην Ελλάδα και στην Ευρώπη», καταγράφει και τα εξής όσον αφορά τα
βασικά χαρακτηριστικά τού ελληνικού συνδικαλιστικού κινήματος:
* Χαμηλό επίπεδο συνδικαλιστικής παρουσίας στον ιδιωτικό τομέα.
* Έντονη κυριαρχία του δημόσιου τομέα στη συνδικαλιστική εκπροσώπηση.
* Έντονη κομματικοποίηση με θύμα την έννοια της αυτονομίας.
* Οργανωτικός πολυκερματισμός που πλήττει τον συντονισμό και την
αποτελεσματικότητα, κ.ά.
![]() |
Ειδικά για την κομματικοποίηση των συνδικάτων, η μελέτη επισημαίνει ότι αυτό
το φαινόμενο αποκτά μια ιδιαίτερη διάσταση στην Ελλάδα, με αποτέλεσμα να
θεωρείται από τις χώρες με το μεγαλύτερο βαθμό εμπλοκής των κομμάτων στη
συνδικαλιστική ζωή, σε αντίθεση με άλλες χώρες όπου αν και η σχέση κομμάτων
και συνδικάτων είναι υπαρκτή, εντούτοις διατηρεί κατά κανόνα ένα διακριτικό
χαρακτήρα. Επίσης διαπιστώνονται και τα εξής:
* Ο αριθμός των πρωτοβάθμιων οργανώσεων στην Ελλάδα θεωρείται υπερβολικός
(3.500 και 1.600, που υπάγονται στη ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, αντίστοιχα) και αποτελούν
στόχο πολυκερματισμού των δυνάμεων των συνδικάτων με σοβαρές επιπτώσεις στη
συνολική παρέμβαση του συνδικαλιστικού κινήματος.
* Η οργανωτική πολυδιάσπαση των ελληνικών συνδικάτων αποτελεί βασικό αρνητικό
παράγοντα για την αποτελεσματική παρέμβασή τους. Ένα συνδικαλιστικό κίνημα
τονίζεται στην ίδια μελέτη που αντιπροσωπεύει μόλις το 1/3 των μισθωτών,
περίπου 2 εκατομμύρια, με το να διατηρεί στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα περί
τις 180 δευτεροβάθμιες οργανώσεις και περί τα 5.000 πρωτοβάθμια σωματεία έχει
αντικειμενικά περιορισμένες δυνατότητες ουσιαστικής και αποτελεσματικής δραστηριότητας.
Όσον αφορά το θέμα των απεργιών, τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία του
υπουργείου Εργασίας – Κοιν. Ασφαλίσεων δείχνουν ότι υπάρχει μια σημαντική
πτώση των εργατικών κινητοποιήσεων, η οποία είναι ιδιαίτερη έντονη στον
ιδιωτικό τομέα. Χαρακτηριστικά μπορεί να αναφερθεί ότι το 1998 σε σύνολο 38
απεργιών (συνολικά) μόνο οι 8 εκδηλώθηκαν στον ιδιωτικό τομέα!















