Ο ανταγωνισμός ρίχνει τις τιμές στους υπολογιστές

Το τεχνολογικό μονοπώλιο της Ιντέλ (Intel) απειλείται. Δύο επίδοξοι
«κατακτητές», η Έι Εμ Ντι (AMD) και η Σάιριξ (Cyrix), μπήκαν στην αγορά
ηλεκτρονικών επεξεργαστών
![]() |
|
Ο επεξεργαστής Pentium Celeron ήταν η απάντηση της Intel στην επίθεση τιμών |
Μήπως η Intel έγινε ευάλωτη; Για πρώτη φορά στην ιστορία του, ο πρώτος
παγκόσμιος κατασκευαστής μικροεπεξεργαστών των «εγκεφάλων» των ηλεκτρονικών
υπολογιστών έχασε την πρώτη θέση στη λιανική αγορά των Ηνωμένων Πολιτειών
της Αμερικής από την ανταγωνίστριά της, AMD. Με 43,9% της αγοράς τον Ιανουάριο
και 51,4% τον Φεβρουάριο, η AMD γκρέμισε από την πρώτη θέση την Intel, αφού το
μερίδιό της στη λιανική αγορά μικροεπεξεργαστών των ΗΠΑ συρρικνώθηκε από 68%
τον Φεβρουάριο του 1998 στο 38% τον αντίστοιχο μήνα του 1999. Η Cyrix,
θυγατρική της Σεμικοντάκτορ (National Semiconductor), από την οποία
εξαγοράστηκε το 1997, κατάφερε να αποσπάσει το 10% της αγοράς.
Η λιανική αγορά επεξεργαστών δεν αντιπροσωπεύει παρά το 10% των συνολικών
πωλήσεων πληροφορικού υλικού στις ΗΠΑ, αφού οι καταναλωτές προτιμούν να κάνουν
τις αγορές τους μέσω του Ίντερνετ ή να αγοράζουν ολοκληρωμένα συστήματα.
Ωστόσο, η κυριαρχία της Intel έχει αρχίσει να απειλείται. Σύμφωνα με
εκτιμήσεις της εταιρείας Dataquest, το παγκόσμιο μερίδιο της Intel
συρρικνώθηκε στο 75% το τελευταίο τρίμηνο του 1998, από 89% που ήταν στις
αρχές του ίδιου χρόνου.
Το 1998, η AMD επέλεξε μια στρατηγική επίθεσης στο τμήμα της αγοράς
μικροεπεξεργαστών που κοστίζουν λιγότερα από 1.000 δολάρια. Συγκεκριμένα,
λανσάρισε στην αγορά τον μικροεπεξεργαστή Κ6 με τιμή τρεις φορές χαμηλότερη
από τον Pentium 2 της Intel. Η απάντηση της τελευταίας ήταν άμεση. Το 1998
δημιούργησε τον «φθηνό» επεξεργαστή Celeron. «Είναι η πρώτη φορά που οι
καταναλωτές βλέπουν την Intel να λανσάρει ένα προϊόν χαμηλότερων επιδόσεων»,
θυμάται ο Ρομπ Έκελμαν, γενικός διευθυντής της Intel Ευρώπης. «Και χρειάστηκαν
αρκετό χρόνο για να αποδεχθούν το νέο προϊόν μας».
Πόλεμος τιμών
![]() |
Αυτός ο πόλεμος τιμών επέτρεψε τη δημιουργία μιας αγοράς πιο φθηνών
υπολογιστών στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη. Η αγορά αυτή αποτελεί τον
κινητήριο μοχλό των πωλήσεων προσωπικών ηλεκτρονικών υπολογιστών. Τα περιθώρια
κέρδους, όπως ήταν φυσικό, μειώθηκαν.
Το 1998, το καθαρό αποτέλεσμα της Intel μειώθηκε στα 6,2 δισεκατομμύρια
δολάρια, έναντι 6,9 δισεκατομμυρίων το 1997. Ο Άντριου Γκρόουβ, πρόεδρος της
Intel, και ο διευθύνων σύμβουλός της, Κρεγκ Μπάρετ, είδαν τα πριμ που έμπαιναν
στον τραπεζικό τους λογαριασμό να γίνονται όλο και πιο σπάνια.
Στις 13 Απριλίου, η εταιρεία ανακοίνωσε κέρδη για το πρώτο τρίμηνο του 1999
ύψους 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Τα κέρδη αυτά είναι αυξημένα κατά 39%, σε
σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 1998.
Ωστόσο, η επιχειρηματική κοινότητα δεν πήρε τις διαβεβαιώσεις που θα ήθελε για
το μοίρασμα αυτών των κερδών ως μέρισμα στους μετόχους. Η ανάπτυξη των
πωλήσεων ήταν χαμηλότερη των προβλέψεων. Αυτή η είδηση απλώς επιβεβαίωσε την
είσοδο της αγοράς ηλεκτρονικών υπολογιστών στην ύφεση. Το πρώτο θύμα ήταν η
μετοχή της Intel. Βρισκόμενη σε πίεση από τον Ιανουάριο, σημείωσε νέες
απώλειες 5% της τιμής της.
Η AMD
Λιγότερο ισχυροί οι ανταγωνιστές της Intel, υπέφεραν ακόμη περισσότερο. Η AMD
πλήρωσε την επιθετική της στρατηγική με τη μείωση των αποτελεσμάτων της. Τα
κέρδη της το 1998 μειώθηκαν κατά 104 εκατομμύρια δολάρια, παρά το γεγονός ότι
οι πωλήσεις της αυξάνονταν με έντονους ρυθμούς. Το αποτέλεσμά της για το πρώτο
τρίμηνο του 1999 θα είναι κατώτερο των προβλέψεων, λόγω κυρίως του ισχυρού
ανταγωνισμού στο μέτωπο των τιμών των επεξεργαστών.
Επίσης, η AMD ανακοίνωσε στις αρχές Μαρτίου την απόλυση 300 εργαζομένων και
προβλέψεις για στασιμότητα των αποτελεσμάτων της για τα δύο πρώτα τρίμηνα του
1999. Η αγορά από την αρχή του χρόνου έδειξε τις «διαθέσεις» της απέναντι στην
εταιρεία: η μετοχή της έχασε από τις αρχές του 1999 περίπου το 50% της αξίας
της. Πολλοί αναλυτές αναρωτιούνται αν η εταιρεία, πλήρως εξαρτημένη από τη
δραστηριοποίησή της στην αγορά μικροεπεξεργαστών, μπορεί να γίνει ελκυστική
για τους επενδυτές στο Χρηματιστήριο.
Η Cyrix
ο όμιλος National Semiconductor μητρική εταιρεία της Cyrix – πέτυχε στην
προσπάθειά της για είσοδο στην αγορά μικροεπεξεργαστών. Αυτό όμως της
στοίχισε, αφού από τη συγκεκριμένη δραστηριότητα σημείωσε ζημίες. Επιπλέον η
τιμή της μετοχής της έχασε περίπου 30% από την αρχή του χρόνου.
Οι επενδυτές, αντίθετα, δείχνουν να εμπιστεύονται περισσότερο την Intel, παρά
τα αποθαρρυντικά αποτελέσματα των αρχών του χρόνου. Οι επενδυτές πιστεύουν
στην ικανότητα της εταιρείας να προσαρμόζει το κόστος παραγωγής και τις τιμές
των προϊόντων της.
Στις 12 Απριλίου, η εταιρεία ανακοίνωσε μειώσεις τιμών για όλη την γκάμα των
προϊόντων της, ενώ για κάποια από αυτά η μείωση φτάνει το 43%. Ο Έκελμαν
εκφράζει την ικανοποίησή του λέγοντας ότι «αυτός ο μικροεπεξεργαστής
υιοθετήθηκε ακόμη και από τους κατασκευαστές που “χτίζουν” υπολογιστές
φθηνότερους των χιλίων δολαρίων».
Η Intel ποντάρει στον Pentium 3 για τη βελτίωση των αποτελεσμάτων της του
1999. Εκτός, βέβαια, και αν η AMD εξαπολύσει επίθεση και σε αυτό το τμήμα της
αγοράς. Και αυτό δεν είναι απίθανο: η αμερικανική εφημερίδα «Γουώλ Στρητ
Τζέρναλ» έγραψε ότι η AMD ετοιμάζει έναν νέο επεξεργαστή, τον Κ6-3, που θα
είναι ισχυρότερος του Pentium 3.
Το μέλλον
Στην γκάμα προϊόντων servers, σταθμών εργασίας και υποδομών Ίντερνετ, η Intel
δεν αντιμετωπίζει ένα τόσο ανταγωνιστικό περιβάλλον, με αποτέλεσμα να
αποκομίζει αρκετά κέρδη από τον επεξεργαστή της Pentium 3 Xeon. Χωρίς να
υποτιμά τον ανταγωνισμό, ξέρει ότι θα διατηρήσει την κυριαρχία της λόγω της
ταχύτητάς της να εξελίσσει την τεχνολογία. Πωλώντας τους ισχυρούς επεξεργαστές
με καλά περιθώρια κέρδους, μπορεί να απωθεί τους ανταγωνιστές που εξαπολύουν
επιθέσεις στο τμήμα της αγοράς επεξεργαστών για τους προσωπικούς υπολογιστές,
το οποίο είναι λιγότερο αποδοτικό.
«Η κατάκτηση του συνόλου της αγοράς δεν αποτελεί στόχο μας», εξηγεί ο Έκελμαν.
Αυτός ο συμβιβασμός ήταν και ο κύριος λόγος που η εταιρεία του Έκελμαν απέφυγε
τον Μάρτιο τα δικαστήρια. Η αμερικανική κυβέρνηση ήταν έτοιμη να καταθέσει
εναντίον της μήνυση για καταπάτηση των αρχών του ελεύθερου ανταγωνισμού.
Τελικά και οι δύο πλευρές κατέληξαν σε συμφωνία και οι δικαστικοί αγώνες
αποφεύχθηκαν. Η Microsoft αντίθετα κάθησε στο σκαμνί αντιμετωπίζοντας την
κατηγορία ότι προσπάθησε να κάνει την αγορά μονοπώλιό της.















