Γερμανική συνταγή για την κορυφή

Το 1998 ήταν μια καλή χρονιά για τις γερμανικές αυτοκινητοβιομηχανίες
Φολκσβάγκεν, Μπε Εμ Βε και Ντέμλερ Κράισλερ. Μπορεί στο παρελθόν και οι τρεις
να επιδόθηκαν στην πρακτική των εξαγορών, ωστόσο στο μέλλον καθεμία θα
ακολουθήσει τη δική της συνταγή για να κατακτήσει την κορυφή.

Αρχικά ο στόχος και των τριών εταιρειών ήταν ο ίδιος: να αποκτήσουν
συμπληρωματικά ­ στις ίδιες ­ εμπορικά σήματα στοχεύοντας στην εισβολή σε όσο
το δυνατόν περισσότερα τμήματα της αγοράς αυτοκινήτων.

Ευνοϊκές συγκυρίες

Και οι τρεις εταιρείες πέτυχαν σε μεγάλο βαθμό τις επιδιώξεις τους, αφού
πέρυσι οι συγκυρίες ήταν πολύ ευνοϊκές. Πρώτη στη «θωράκιση» με νέες μάρκες
ήταν η Φολκσβάγκεν που το 1998 ανακοίνωσε αύξηση κερδών-ρεκόρ κατά 60%.

Η Ντέμλερ, αφού καθυστέρησε λίγο στην κούρσα επιθετικών επιχειρηματικών
κινήσεων, ανακοίνωσε πολύ καλά αποτελέσματα την πρώτη χρονιά του «γάμου» της
με την αμερικανική Κράισλερ. Η Μπε Εμ Βε δεν είχε όμως την ίδια τύχη, λόγω της
Ρόβερ, την οποία εξαγόρασε πριν από πέντε χρόνια. Οι μεγάλες ζημίες της Ρόβερ
­ περίπου 960 εκατομμύρια ευρώ μόνο για το 1998 ­ επηρέασαν σημαντικά τα
αποτελέσματα της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας.

Εξαγορές

Ακολουθώντας ­ στο παρελθόν ­ πιστά τη συνταγή της «ανάπτυξης μέσω των
εξαγορών», τα μεγάλα ονόματα της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας
διαφοροποιούν τώρα τις μεθόδους τους.

Η Ντέμλερ Κράισλερ θέλει να ολοκληρώσει μέχρι το 2001 τις διαρθρωτικές αλλαγές
που έχει προγραμματίσει. Με έναν στόχο: τη δημιουργία υπεραξίας για τους μετόχους.

Η Μπε Εμ Βε, αντίθετα, δεν κινήθηκε γρήγορα μετά την απόκτηση του ελέγχου της
Ρόβερ.

Η τελευταία διατήρησε μια μεγάλη αυτονομία σε σχέση με τη μητρική εταιρεία,
γεγονός που δεν έφερε τα αναμενόμενα αποτελέσματα:

«Αφήσαμε τη Ρόβερ να διευθύνει τον εαυτό της και διατηρήσαμε δύο ξεχωριστές
ενότητες, τελείως ανεξάρτητες η μία από την άλλη. Το σχήμα δεν λειτούργησε»,
παραδέχεται ο Γιοαχίμ Μίλμπεργκ, νέος πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της
Μπε Εμ Βε.

Ο Μίλμπεργκ θα ξεκινήσει σύντομα μια προσπάθεια για ένα πιο συγκεντρωτικό
επιχειρηματικό σχήμα.

Ομογενοποίηση της παραγωγής

Η άλλη αξιόλογη διαφορά ανάμεσα στις τρεις εταιρείες αφορά τη χρήση κοινών
πλαισίων για διαφορετικά μοντέλα. Πρωταθλήτρια σε αυτόν τον τομέα
αναδεικνύεται η Φολκσβάγκεν, η οποία υπολογίζει ότι περίπου τα μισά από τα
αυτοκίνητα που παρήγαγε το 1998 έχουν «χτιστεί» πάνω στο ίδιο πλαίσιο.

Για παράδειγμα, το πλαίσιο τύπου Α φέρουν αυτή τη στιγμή 11 από τα 45 μοντέλα
της αυτοκινητοβιομηχανίας, από το Άουντι Α4 μέχρι το Άουντι ΤΤ Κουπέ.

Η Μπε Εμ Βε, ωστόσο, επιμένει στην ενδυνάμωση του προφίλ κάθε εμπορικού
σήματος. Σύμφωνα με τον Βαυαρό κατασκευαστή, οι πελάτες του περιμένουν από
αυτόν αυθεντικά προϊόντα τα οποία πρέπει να διατηρούν τη μοναδικότητά τους.

Η Ντέμλερ Κράισλερ από την πλευρά της απορρίπτει πλέον την πρακτική των κοινών
πλαισίων και αναζητεί μία πιο δυνατή ταυτότητα για τα μοντέλα της, η οποία θα
κατακτήσει και τις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Αυτή η πολιτική δεν εμποδίζει
την ενοποίηση των εργοστασίων παραγωγής του ομίλου. Για παράδειγμα, από τον
Μάιο στο εργοστάσιο του ομίλου στο Γκρατς της Αυστρίας θα κατασκευάζεται η
σειρά Jeep της Κράισλερ και η σειρά Μ της Μερσεντές.

Τα σχέδια για το μέλλον

Και οι τρεις εταιρείες έχουν βάλει συγκεκριμένους στόχους για το μέλλον.
Προτεραιότητα της Μπε Εμ Βε είναι η εξυγίανση του βρετανικού εργοστασίου
Λόνγκμπριτζ της Ρόβερ.

Η εταιρεία εξασφάλισε χρηματοδότηση από τη βρετανική κυβέρνηση για την
ανάπτυξη και κατασκευή νέων μοντέλων προκειμένου να αποφευχθεί το κλείσιμο του
εργοστασίου. Υπάρχει, ωστόσο, και το ενδεχόμενο πώλησης. Η Φολκσβάγκεν
πιστεύει ότι είναι αρκετά εξοπλισμένη για να συνεχίσει την προσπάθεια
κατάκτησης της παγκόσμιας αγοράς.

Ο Φερντινάντ Πιέχ, πρόεδρος του ομίλου, ανακοίνωσε πρόσφατα ότι δεν
ενδιαφέρεται για άλλες εξαγορές.

Ο όμιλος της Ντέμλερ Κράισλερ ενδιαφέρεται περισσότερο για την ολοκλήρωσή του,
όπως δείχνει και η εγκατάλειψη του σχεδίου εξαγοράς της Νισάν, η οποία
κατέληξε στη γαλλική Ρενώ.