e-m@il

«Αν δώσει κανείς τη λέξη Thrace σε μια “μηχανή αναζήτησης του Ίντερνετ”»,
γράφει ο Κώστας Σιμσερίδης από την Αλεξανδρούπολη, «θα διαπιστώσει ότι μέσα
στις πρώτες επιλογές υπάρχουν και σελίδες που μιλούν περί της “καταπιέσεως της
«τουρκικής» μειονότητας της Δυτικής Θράκης”.

Είναι πάντως ενδιαφέρον να διαβάσει κανείς αυτές τις σελίδες, εκτίθεται η
επιχειρηματολογία της τουρκικής προπαγάνδας και μάλλον θα την ακούσουμε και
στο μέλλον.

Είμαστε δυστυχώς σε μια εποχή όπου πολλά παίζονται γύρω από τη διαμόρφωση της
κοινής γνώμης. Μήπως θα πρέπει και εμείς να απαντήσουμε σε αυτό το πεδίο;».

«Αναρωτιέμαι», γράφει ο Γιώργος Βλάχος 5ετής φοιτητής της Ιατρικής Αθηνών,
«από πού προέρχονται αυτοί οι πληθυσμοί που αποκαλούνται “Κοσοβάροι, Αλβανοί”…

Οι σύγχρονοι Αλβανοί του Κοσσυφοπεδίου εγκαταστάθηκαν σε μια περιοχή στην
οποία δεν έχουν κανένα πατρογονικό δικαίωμα και όταν αυξήθηκαν σε βαθμό που να
είναι περισσότεροι από τους αυτόχθονες, ζητούν την απόσχιση αυτών των
(πλούσιων στο υπέδαφος από ό,τι ακούω) εδαφών και την ένωση, προφανώς, με τη
“μητέρα Αλβανία”. Ποιος κυρίαρχος λαός μπορεί να το επιτρέψει αυτό; Με την
ίδια λογική σε λίγο θα αξιώσουν να προσαρτήσουν και την πλατεία Ομονοίας!
Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι δικαιολογώ την αδιαλλαξία και τον φανατισμό του
Μιλόσεβιτς ή ότι δεν με συγκινεί ο εκπατρισμός των προσφύγων που είναι, ίσως,
από τους λιγότερο υπεύθυνους για την κατάσταση. Πιστεύω ότι οι καταγγελίες για
καταπίεση των Αλβανών τα τελευταία χρόνια είναι κατά πάσα πιθανότητα αληθείς
και ότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν δίκιο να διαμαρτύρονται.

Από τη διαμαρτυρία μέχρι την ένοπλη εξέγερση, όμως, η απόσταση είναι μεγάλη.
Τέτοιου είδους διαφορές πρέπει να επιλύονται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ξεσηκώθηκαν μόνοι τους και βέβαια είναι προφανές ότι
μια μικρή, φτωχή, ασταθής και με πλήθος εσωτερικά προβλήματα χώρα, όπως η
Αλβανία, δεν μπορεί να τους υποκίνησε χωρίς να έχει “πλάτες” από κάποιους από
αυτούς που τώρα βομβαρδίζουν ανηλεώς τη Σερβία.

Δεν είναι τόσο η φιλία, η συμμαχία και η κοινή πίστη με τους Σέρβους που μας
κάνει να συγκινούμαστε με τον αγώνα τους ούτε το σθένος και το κουράγιο τους
που μας συγκλονίζουν. Νομίζω ότι περισσότερο οι Έλληνες νιώθουμε τον θυμό να
ξεχειλίζει επειδή το ΝΑΤΟ ανακατεύεται στα εσωτερικά μιας χώρας προφασιζόμενο
την καταπίεση μιας μειονότητας, τη στιγμή που κάτι τέτοιο είναι συνηθισμένο
στις μισές χώρες του κόσμου, και μάλιστα υπάρχουν και περιπτώσεις πολύ πιο
σοβαρές (π.χ. Κούρδοι). Αλήθεια, γιατί ο Κλίντον δεν βομβαρδίζει τη Βρετανία;
Μήπως οι καθολικοί στη Β. Ιρλανδία δεν καταπιέζονται; Μήπως θα έπρεπε πρώτα να
κοιτάξει αν στη δική του χώρα οι νέγροι και οι ισπανόφωνοι απολαμβάνουν τα
ίδια δικαιώματα με τους υπόλοιπους πολίτες;

Όσο και αν ψάξουμε, απάντηση δεν θα βρούμε, γιατί οι ανθρωπιστικοί λόγοι είναι
πρόσχημα, ώστε ο “πλανητάρχης” και οι Ευρωπαίοι, δυστυχώς, υπασπιστές του να
μπορέσουν να διαφημίσουν τα όπλα τους και να αποσταθεροποιήσουν αυτή την
πολύπαθη περιοχή, ποιος ξέρει με τι απώτερο σκοπό.

Τελειώνω με την ευχή η εκστρατεία παραπληροφόρησης της υφηλίου, που βρίσκεται
σε εξέλιξη αυτή τη στιγμή να σταματήσει, γιατί πιστεύω ότι αν οι λαοί της
Ευρώπης, τουλάχιστον, τα ήξεραν αυτά, τότε θα ένιωθαν την ίδια αγανάκτηση με
εμάς, ακούγοντας τον Κλίντον να ανησυχεί “για τους τρεις στρατιώτες που
αιχμαλωτίστηκαν παράνομα, ενώ υπερασπίζονταν την πατρίδα τους”»…