ΜΑΤΙΕΣ Διανοούμενοι

«Συλλάβετέ τον! / Στην τσέπη του έχει ένα ποίημα!», γράφει ο Ε.Ε.
Χατζηγιάννης. Αλλά οι μεγάλοι ξένοι διανοούμενοι και καλλιτέχνες, που
γνωρίζουν πολύ καλά πόσο μεγάλη δύναμη έχει ο λόγος τους, δέκα μέρες, τώρα,
από την έναρξη των βομβαρδισμών στη Γιουγκοσλαβία, εξακολουθούν να σιωπούν!
Σαν να μη βλέπουν το φοβερό έγκλημα που συντελείται, από τον Κλίντον και τους
Ευρωπαίους συμμάχους του, εν ονόματι του «ανθρωπισμού» στα Βαλκάνια!

Ορισμένοι, μάλιστα, όχι μόνο σιωπούν, αλλά περνάνε και στην απέναντι όχθη.
Υποστηρίζουν ότι η «εισβολή» είναι δικαιολογημένη! Όπως ο Γκίντερ Γκρας. Που
δήλωσε, «ήταν καιρός να γίνει η επίθεση. Ας ελπίσουμε, μονάχα, να μην είναι
πολύ αργά. Οι Ευρωπαίοι δεν είναι σε θέση να κάνουν τίποτα για τη δημοκρατία
και τα ανθρώπινα δικαιώματα, χωρίς τη βοήθεια των Αμερικανών»!

Έλεγα, την Τετάρτη, και το επαναλαμβάνω: γιατί κατάπιαν τη φωνή τους όλα τα
Νόμπελ της Ευρώπης και της Αμερικής; Πού είναι οι «άγρυπνες συνειδήσεις τους»;
Δεν μπορώ να δώσω απάντηση. Και δεν μου πάει να ισχυρισθώ ότι επειδή είναι
βολεμένοι, επειδή έχουν δόξα και λεφτά, δεν θέλουν να κοντραρισθούν με τα
αφεντικά του πλανήτη και να χάσουν την ησυχία τους.

Στην Ελλάδα, πάντως, τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα: ένα μεγάλο κομμάτι της
τέχνης ­ συγγραφείς, σκηνοθέτες, ηθοποιοί, τραγουδιστές, έχουν βγει μπροστά,
καταγγέλλουν τις θηριωδίες του πλανητάρχη και των λακέδων του και ζητούν να
σταματήσει αμέσως η σφαγή των αμάχων. Και πίσω απ’ αυτούς τους καλλιτέχνες και
ολόγυρά τους, βρίσκονται χιλιάδες απλοί άνθρωποι. Με τους «στόχους» στα στήθη.
Και με την οργή στα χείλη.

Καθιστικές διαμαρτυρίες, ολονύχτιες μάλιστα, συλλαλητήρια, πορείες, συναυλίες,
βρίσκονται στην «ημερήσια διάταξη». Και θα βρίσκονται, όσον καιρό οι δολοφόνοι
του Λευκού Οίκου θα καίνε τη Γιουγκοσλαβία, θα σκοτώνουν γυναίκες και μικρά
παιδιά και θα σπρώχνουν στην προσφυγιά, στην πείνα, στην απόγνωση και την
εξαθλίωση εκατοντάδες χιλιάδες Σέρβους, αλλά και Αλβανούς.

Ο ελληνικός λαός έχει ξεσηκωθεί. Γιατί φοβάται επέκταση του πολέμου. Γιατί
αγαπάει τους Σέρβους. Αλλά και διότι δεν μπορεί να χωνέψει με τίποτα την
κτηνωδία του Κλίντον και των συμμάχων του. Που καταστρέφουν μια χώρα και
εξοντώνουν τους πολίτες της, επειδή «έτσι γουστάρουν». Κυνικά. Επαγγελματικά.
Δεν είδατε τι είπε ένας νεαρός Αμερικανός πιλότος στην τηλεόραση; «Πετάω στη
Σερβία, προσπαθώ να κάνω καλά τη δουλειά μου και βιάζομαι να γυρίσω στο σπίτι
μου». Και δουλειά του είναι να ρίχνει βόμβες, σε εργοστάσια και σπίτια, για να
σκοτώνει ανθρώπους!