«Σύντροφε Κώστα μού δώσατε χαρά»

Οι «μεγάλες» και «μικρές» στιγμές του συνεδρίου ήταν πολλές. Μία, όμως, ήταν η
πλέον εντυπωσιακή: η εμφάνιση και ο χαιρετισμός του Γιάσερ Αραφάτ.

Αραφάτ – Σημίτης. Με σφιχταγκαλιασμένα και υψωμένα χέρια, χειροκροτούνται από όλους τους συνέδρους. Ο Παλαιστίνιος ηγέτης ήταν ο μοναδικός προσκεκλημένος που ανέβηκε στις θέσεις του Εκτελεστικού Γραφείου

Η επίσκεψή του στην Αθήνα, για λίγες ώρες, άλλαξε σημαντικά το κλίμα του
συνεδρίου. Ήταν η πρώτη φορά, μέχρι εκείνη τη στιγμή, που όλοι οι σύνεδροι
όρθιοι χειροκροτούσαν.

Το δεύτερο στοιχείο που προέκυψε, αλλά πολύ σημαντικό για την πτέρυγα των
«εκσυγχρονιστών», ήταν πως η επίσκεψη, ο χαιρετισμός και κυρίως η κοινή
εμφάνιση, πιασμένοι χέρι-χέρι, Σημίτη – Αραφάτ, στάθηκε η καλύτερη απάντηση
στην «εσωκομματική αντιπολίτευση», ότι έσπασαν οι δεσμοί ΠΑΣΟΚ –
Εθνικοαπελευθερωτικών Κινημάτων.

Ποιοι «δούλεψαν»

Βεβαίως, για την επίσκεψη αυτή δούλεψαν, πολύ και αρκετά, στελέχη του ΠΑΣΟΚ.
Πριν από ενάμιση μήνα ο Θεόδωρος Τσουκάτος, μέλος του Ε.Γ. που είχε επισκεφθεί
την Παλαιστίνη, είχε συζητήσει το θέμα με τον Γιάσερ Αραφάτ, χωρίς να έχει
εξασφαλίσει μία απάντηση.

Δέκα ημέρες πριν από το συνέδριο, ο υφυπουργός Οικονομικών Νίκος
Χριστοδουλάκης, ο οποίος πέτυχε τη σύναψη σημαντικών οικονομικών συμφωνιών με
τους Παλαιστίνιους, ύψους αρκετών δισεκατομμυρίων, επανέφερε το θέμα, χωρίς
όμως και αυτήν τη φορά να υπάρξει οριστική απάντηση.

Για την πρόσκληση στον Γιάσερ Αραφάτ εργάσθηκε και το υπουργείο Εξωτερικών,
ενώ τις τελικές διευθετήσεις είχε το Γραφείο του Πρωθυπουργού.

Όταν δόθηκε το τελικό «ναι» του Αραφάτ για την επίσκεψή του στην Αθήνα
(Παρασκευή), η ικανοποίηση όλων ήταν έκδηλη. Ίσως, ήταν και η μόνη στιγμή στο
συνέδριο που όλοι αισθάνθηκαν ότι υπήρξε ένα θέμα «συνάντησης» όλων των «τάσεων».

Έτσι, όταν ο Κίμων Κουλούρης (του προεδρείου) άνοιξε τον δρόμο στον
«μποτιλιαρισμένο» διάδρομο, για να περάσουν ο Γιάσερ Αραφάτ, ο Κώστας Σημίτης
και ο Γιώργος Παπανδρέου, η αίθουσα σείστηκε από χειροκροτήματα και συνθήματα.

Οπωσδήποτε, την ώρα εκείνη, εντυπωσίασε η πτέρυγα της νεολαίας και της
«εσωκομματικής αντιπολίτευσης» που φώναζε «Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι»,
«Ελλάδα – Κύπρος – Παλαιστίνη, Αμερικάνος δεν θα μείνει», «Λευτεριά στον Οτζαλάν».

Αλλά, περισσότερο και από αυτό, εντυπωσίασε η πετυχημένη επιλογή των
διοργανωτών του συνεδρίου, ν’ ανεβάσουν τον Γιάσερ Αραφάτ πάνω στις θέσεις του
Εκτελεστικού Γραφείου, κάτι που δεν έκαναν για κανέναν άλλον προσκεκλημένο.

Αποθεώθηκαν

Έτσι, με όρθια και σφιχταγκαλιασμένα τα χέρια, οι κ.κ. Σημίτης και Αραφάτ
αποθεώθηκαν από τους συνέδρους, πριν και μετά την ομιλία του Παλαιστίνιου ηγέτη.

«Στο πρόσωπο του Γιάσερ Αραφάτ χαιρετίζουμε τους αγώνες όλων των λαών.
Χαιρετίζουμε εκείνους οι οποίοι έχουν πίστη, εκείνους οι οποίοι έχουν θέληση.
Χαιρετίζουμε εκείνους, οι οποίοι δημιουργούν το μέλλον των λαών», είπε ο
πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και Πρωθυπουργός, προσφωνώντας τον Γιάσερ Αραφάτ.

Και πρόσθεσε με νόημα: «Στο πρόσωπο του φίλου Γιάσερ Αραφάτ συμπυκνώνεται όχι
μόνον ο αγώνας του παλαιστινιακού λαού, αλλά και οι προσπάθειες και οι
προσδοκίες πολλών λαών που αγωνίζονται να κατακτήσουν την ανεξαρτησία τους, να
ξεκινήσουν μία δημοκρατική πορεία και να θεμελιώσουν ένα καλύτερο αύριο».

Συγκίνηση για Ανδρέα

Ο Αραφάτ, απαντώντας, μίλησε με πολύ συγκινητικά λόγια για τον Ανδρέα
Παπανδρέου, κάνοντας όχι απλά λόγο για τη βοήθεια (το ’82) της Ελλάδας στον
παλαιστινιακό λαό, στα τραγικά γεγονότα της Βηρυτού. Τόνισε, ιδιαίτερα, τη
σημασία «της μεγάλης συνάντησης μεταξύ του παλαιστινιακού απελευθερωτικού
κινήματος “Φατάχ” και του ΠΑΚ, υπό την ηγεσία του φίλου μου και συντρόφου μου
Ανδρέα Παπανδρέου στις αρχές της δεκαετίας του ’70».

Αμέσως μετά, μίλησε με τα ίδια θερμά λόγια για τον Κώστα Σημίτη, λέγοντας
μάλιστα ότι ο σημερινός Πρωθυπουργός προχωρά στα βήματα του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ.

Το ίδιο εντυπωσιακός ήταν ο Γιάσερ Αραφάτ, όταν μίλησε για τους Αμερικανούς.
Την ώρα που η «αριστερή» ­ χωροταξικά ­ πτέρυγα του συνεδρίου φώναζε
αντιαμερικανικά συνθήματα, ο Παλαιστίνιος ηγέτης έπλεκε το εγκώμιο του Μπιλ
Κλίντον, «ο οποίος με προσωπικές προσπάθειες αφιέρωσε πάνω από 80 ώρες, για να
φτάσουμε στην υπογραφή του μνημονίου με τους Ισραηλινούς».

Αντιθέτως, ο Γιάσερ Αραφάτ μίλησε για αρκετή ώρα κατά των Ισραηλινών,
τονίζοντας ότι αυτοί είναι υπεύθυνοι που κινδυνεύει και πάλι η ειρήνη στη Μέση Ανατολή.

Χέρι-χέρι

Ο Παλαιστίνιος ηγέτης μίλησε, τέλος, για την Ορθοδοξία, τον Μέγα Αλέξανδρο και
το Βυζάντιο και ζήτησε τη συμπαράσταση, σ’ αυτήν τη δύσκολη ώρα, για τον
παλαιστινιακό λαό.

Το κλείσιμο της ομιλίας του ήταν το ίδιο εντυπωσιακό, όπως και στην αρχή. Ο
Γιάσερ Αραφάτ σηκώθηκε όρθιος, «σήκωσε» και τον Κώστα Σημίτη και κρατώντας του
σφιχτά ­ όρθια ­ το χέρι, χαιρέτησε τους συνέδρους που «παραληρούσαν» από
ενθουσιασμό. Με το άλλο χέρι έκανε το σύμβολο της νίκης και αμέσως μετά,
συνοδευόμενος πάντα από τον Πρωθυπουργό και τον υπουργό Εξωτερικών, αποχώρησε.
Την ώρα εκείνη από αριστερά ακουγόταν πάλι το σύνθημα «λευτεριά στον Οτζαλάν»,
ενώ η αίθουσα άρχισε ν’ αδειάζει.

Ο Αραφάτ, ο οποίος είχε μπει στην αίθουσα μετά την ομιλία του Μανόλη
Δασκαλάκη, κι ενώ στο βήμα ήταν η Βάσω Παπανδρέου, ήταν ενθουσιασμένος ­ αν
και φανερά καταβεβλημένος, και ορισμένες φορές υποβασταζόμενος.

«Σύντροφε Κώστα», είπε απευθυνόμενος στον Πρωθυπουργό, «μου δώσατε όλοι σας
τόση χαρά σήμερα». Και απευθυνόμενος στον υπουργό Εξωτερικών σημείωσε:
«Σύντροφε και φίλε Γιώργο, να συνεχίσεις στα βήματα του πατέρα σου. Ο Ανδρέας
πρόσφερε τόσα πολλά στα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα και στην ειρήνη. Του
οφείλουμε όλοι, εμείς κι εσείς, τόσα πολλά».

Ο Γιάσερ Αραφάτ, ο οποίος νωρίτερα είχε μια πολύ ζεστή συνάντηση με τον
Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κώστα Στεφανόπουλο, ζήτησε, μετά τον χαιρετισμό που
έκανε στο συνέδριο, να δει τον υπουργό Μεταφορών Αναστάσιο Μαντέλη.

Στη συζήτηση που είχαν, ο Παλαιστίνιος ηγέτης παρακάλεσε τον υπουργό να
βοηθήσει τους ομόβαθμούς του Παλαιστίνιους να καταστρωθεί ένα καλύτερο και
πληρέστερο πρόγραμμα για «την ανάπτυξη των πάσης φύσεως μεταφορών από και προς
την Παλαιστίνη».

Ο κ. Μαντέλης υποσχέθηκε στον Παλαιστίνιο ηγέτη μία από τις πρώτες
προτεραιότητες (από σήμερα) στο γραφείο του θα ‘ναι «να συμβάλει στο τόσο
σοβαρό ζήτημα που απασχολεί την παλαιστινιακή ηγεσία».

Αργότερα, στο συνέδριο, όλοι οι ομιλητές (ο Πρωθυπουργός, ο υπουργός Εθνικής
Άμυνας, η υπουργός Εσωτερικών και Δημόσιας Διοίκησης, κ.ά.) αναφέρθηκαν στις
εισηγήσεις στην επίσκεψη Αραφάτ, και «στην επιτυχία για το συνέδριο, να ‘ρθει
να χαιρετήσει».

Μοναδική εξαίρεση ­ για κριτική ­ ήταν ορισμένοι της νεολαίας, οι οποίοι
υποστήριζαν (χθες το πρωί) πως «η πρόσκληση σε Αραφάτ, ήρθε ν’ αντισταθμίσει
την απουσία σημαντικών ξένων εκπροσωπήσεων και να θολώσει τα νερά για τη στάση
μας απέναντι στον Οτζαλάν».