Όχι παρεκκλίσεις στην οικονομική πολιτική

Πρύτανης Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών

Η δημοσιονομική πειθαρχία, που εκφράζεται με τη
μείωση των ελλειμμάτων και του δημόσιου χρέους, αποτελεί συνθήκη αναγκαία για
την είσοδο της χώρας στην ΟΝΕ και όρο επιβίωσης για την ελληνική οικονομία στη
μετά ΟΝΕ εποχή. Πρέπει να τονιστεί ότι η πειθαρχία αυτή κακώς έχει συνδεθεί
τόσο πολύ με τις απαιτήσεις της ΟΝΕ. Ουσιαστικά αποτελεί όρο επιβίωσης όχι
μόνο για την οικονομία, αλλά και για την πορεία της χώρας προς τον ανοιχτό
κόσμο του 21ου αιώνα.

Έτσι, την περίοδο αυτή, ανεξάρτητα από τον στόχο για την εκπλήρωση των
κριτηρίων της ΟΝΕ, η προσπάθεια για οικονομική σταθερότητα πρέπει να
ανεξαρτητοποιηθεί ­ στα πλαίσια του εφικτού ­ από το γενικότερο
πολιτικό-κοινωνικό περιβάλλον μέσα στο οποίο πορεύεται στη φάση αυτή η
ελληνική οικονομία. Άλλωστε, η είσοδος στην ΟΝΕ δεν σημαίνει χαλάρωση της
πολιτικής αυτής. Όλα αυτά οδηγούν στο συμπέρασμα ότι πρέπει να γίνει συνείδηση
στον λαό και στις κάθε λογής ηγεσίες (πολιτικές, συνδικαλιστικές κ.λπ.) ότι
απαιτείται μία συνεχής, συνεπής και σταθερή άσκηση συγκεκριμένης οικονομικής πολιτικής.

Προϋπόθεση

Προϋπόθεση για την πραγματοποίηση των παραπάνω είναι ότι η κυβέρνηση δεν θα
υποκύψει σε κοινωνικές πιέσεις για αύξηση παροχών και ότι θα προχωρήσει
σύντομα σε ριζική αναμόρφωση του φορολογικού συστήματος της χώρας. Όσοι
εισηγούνται το «άνοιγμα των ταμείων» ορθώνουν εμπόδια στα μεγάλα άλματα προς
το μέλλον που πρέπει να κάνει η χώρα.