Το βήμα που μένει

* Στο τέλος της πιο πληθωρικής αθλητικής εβδομάδας της χρονιάς όχι
μόνο μέχρι στιγμής, αλλά πιθανότατα και ως το τέλος της το ελληνικό
πρωτάθλημα φαντάζει μικρό, ακόμα και για τα ελληνικά δεδομένα. Είναι σαν να
καλείται κανείς να παρακολουθήσει φιλικό προετοιμασίας μετά το Παγκόσμιο
Κύπελλο. Η στιγμή των συγκρίσεων μοιάζει επιβεβλημένη.
* Στο ποδόσφαιρο, οι δύο μάχες των ελληνικών ομάδων με τις αντίστοιχες
ιταλικές δεν μπορούν να κριθούν με τα ίδια μέτρα. Η διαφορά του Πανιωνίου από
τη Λάτσιο ήταν εκ των προτέρων πολύ μεγαλύτερη από τη διαφορά του Ολυμπιακού
με τη Γιουβέντους και την έκανε ακόμη πιο χαώδη η γενική κατάσταση του
ελληνικού σε σχέση με το ιταλικό πρωτάθλημα. Ο πιθανός πρωταθλητής Ιταλίας σε
σχέση με τον βέβαιο Έλληνα μικρομεσαίο, μόνο με την εικόνα μιας μέτριας
ευρωπαϊκής ομάδας απέναντι στον πρωταθλητή του ΝΒΑ μπορεί να συγκριθεί.
* Αντίθετα, δεν στερείται νοήματος να βάλει κανείς πλάι πλάι μια
ελληνική ομάδα που πρωταγωνιστεί, με μια ιταλική που αγωνίζεται να
ξαναπρωταγωνιστήσει. Το απέδειξε ο Ολυμπιακός στο Τορίνο. Παρά την
πανθομολογούμενη, ωστόσο, παρατήρηση ότι στάθηκε «παραπάνω από καλά», δεν
πρέπει να μας διαφεύγει ότι του μένει ακόμα ένα βήμα να κάνει για να μπορούμε
να μιλάμε για συγκρίσιμο επίπεδο ποδοσφαίρου. Και το βήμα αυτό δεν ταυτίζεται
με την τυχούσα πρόκριση (για την οποία βέβαια ούτε λόγος δεν θα γινόταν αν το
παιχνίδι τέλειωνε και πάλι λίγο νωρίτερα).
* Μένει στις καλές ελληνικές ομάδες και ο Ολυμπιακός απέδειξε φέτος
σε παραπάνω από μια περιπτώσεις ότι είναι τέτοια να δημιουργούν περισσότερο,
όταν αγωνίζονται με μεγάλους ξένους αντιπάλους τους. Στο ελληνικό πρωτάθλημα
και πάλι οι αποδείξεις είναι άφθονες αρκεί η αίσθηση της ανωτερότητας, ένα
ξέσπασμα ορισμένων παικτών ή η πίεση στο γήπεδο και την εξέδρα.
* Στα διάφορα Ντέλε Άλπι χρειάζεται κάτι παραπάνω: η μετάφραση της
εδαφικής ισότητας ή και υπεροχής (ο Ολυμπιακός είχε την Τετάρτη περισσότερο
την μπάλα στην κατοχή του από τη Γιούβε) σε επικίνδυνες επιθέσεις και
ευκαιρίες. Αν πραγματοποιηθεί αυτό, τα αποτελέσματα θα ακολουθήσουν.
* Όπως ακολούθησαν στο μπάσκετ, όπου την ανάδειξη της Εθνικής ομάδας
στις καλύτερες της Ευρώπης στα τέλη της δεκαετίας του ’80 συνόδευσε μια
σταθερή πορεία επιτυχιών των ελληνικών ομάδων στις διεθνείς διοργανώσεις. Η
φετινή αποτυχία του Παναθηναϊκού δεν αναιρεί αυτό το σχήμα. Δεν χρειαζόταν
ιδιαίτερη διεισδυτικότητα για να μαντέψει κανείς ότι η ομάδα του Σούμποτιτς
παραήταν μονοδιάστατη άρα ακάλυπτη. Η κλάση δεν αρκεί, αν λείπει η ομαδική διάθεση.
* Όπως και έπεισε πλέον οριστικά ότι έχει επιτύχει ο ελληνικός στίβος.
Ο θρίαμβος της Κατερίνας Θάνου στην Ιαπωνία απέναντι σε αντιπάλους σαν τη
Ντίβερς είναι σαφώς σημαντικότερος, αλλά πολύ καλύτερα προετοιμασμένος, από
αυτό που ονειρεύονται οι Έλληνες φίλαθλοι για τη μεθεπόμενη Τετάρτη. Κάθε βήμα
πάντως έχει την ώρα του.













