20 δισεκατομμύρια για τυχερά!

Ήθελε να παντρευτεί. Με το που κατέθεσε τη σχετική αίτηση στην εκκλησία, ο
ιερέας τον άφησε στη διακριτική του ευχέρεια να δώσει ό,τι θέλει. Έδωσε
περίπου δέκα χιλιάδες.

«Όλα τα λεφτά τα έδωσε ο κουμπάρος. Εκείνη την μέρα λόγω της μεγάλης μας χαράς δεν σκεφτόμασταν τα χρήματα» λέει σήμερα 6 μήνες μετά η Παναγιώτα Ηλιάδη

Στη συνέχεια έδωσε άλλες πέντε χιλιάδες για να πάει κάποιος τα χαρτιά στη
Μητρόπολη. Ε, τα υπόλοιπα να ανέλαβε ο κουμπάρος. Έδωσε 30.000 δραχμές, ποσό
που δεν ικανοποίησε ιδιαίτερα τον ιερέα.

Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι κάθε χρόνο στην Ελλάδα καταβάλλουν κατά μέσο όρο
περίπου 15-20 δισεκατομμύρια δραχμές για βαπτίσεις, γάμους, κηδείες, τρισάγια,
αφού απλοί ιερείς αλλά και μητροπολίτες έμμεσα ζητούν και εισπράττουν μεγάλα
ποσά, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων καταλήγει στις τσέπες τους.

Με τη συμφωνία που έχει γίνει μεταξύ ιερέων, ψαλτών και νεωκόρων, το 60% των
εισπράξεων πηγαίνει στον ιερέα, το 10% στον ψάλτη, το 10% στο νεωκόρο και
μόλις το 20% στο ναό, για τον οποίο υποτίθεται ότι δίνονται τα χρήματα.

Στις βαπτίσεις και ανάλογα με την εκκλησία, οι τιμές για το μυστήριο
κυμαίνονται από 20 έως και 50.000 δραχμές. Υπάρχουν βεβαίως και περιπτώσεις
όπου οι ανάδοχοι δίνουν πολύ μεγαλύτερα ποσά, χωρίς να τους υποχρεώνει κανείς.
Το βέβαιο είναι ότι κανείς δεν φεύγει από τον ναό χωρίς να καταβάλει ένα ποσό.

Με τους γάμους το καθεστώς είναι ανάλογο. Όμως εδώ διάφοροι ιερείς, κυρίως
στις μεγάλες ενορίες, επικαλούνται διάφορα για να αυξήσουν την τιμή. Ένας
παραπάνω πολυέλαιος, ένα χαλί μπορεί να ανεβάσει το ποσό κατόπιν συνεννοήσεως
με τον υπεύθυνο ιερέα. Στην καλύτερη περίπτωση μπορεί ο κληρικός να
συμβιβαστεί με 30.000 δραχμές. Όμως υπάρχουν πολλές περιπτώσεις όπου
καταβάλλονται έως και 100.000 δραχμές.

Εάν υπολογιστεί ότι σε όλη τη χώρα, το 1997, σύμφωνα με τα στοιχεία της
Στατιστικής Υπηρεσίας, έγιναν περίπου 100.000 βαπτίσεις και 60.000 γάμοι σε
όλη τη χώρα, τα ποσά που έχουν εισπραχτεί ξεπερνούν τα 15 δισεκατομμύρια
δραχμές και μάλιστα αφορορολόγητα.

Και μπορεί, όταν πρόκειται για ευχάριστα γεγονότα, ο πιστός να μην ασχολείται
με τα χρήματα. Δυστυχώς όμως υπάρχουν οι κηδείες, τα μνημόσυνα ή και τρισάγια
όπου δίνονται, ανάλογα με τα νεκροταφεία, μεγάλα ποσά που μπορεί να φτάσουν
και τις 100.000 δρχ..

Το κατώτερο ποσό, ειδικά στις μικρές συνοικίες, είναι οι 20.000 δραχμές. Οι
ιερείς διευκρινίζουν ότι όλα είναι προαιρετικά, όμως κανείς δεν φεύγει χωρίς
να πληρώσει.

Τα μεγαλύτερα ποσά δίνονται σε εκκλησίες εκτός κέντρου, με εξαίρεση τον
Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη και την Αγία Βαρβάρα Πατησίων, που θεωρούνται «καλές
ενορίες». Ένας από τους πλέον περιζήτητους ναούς για την τέλεση κυρίως γάμων
είναι ο Άγιος Γεώργιος στο Καβούρι. Επίσης στη Φιλοθέη, στα Χαλάνδρι
(πλατεία), την Κηφισιά, το Ψυχικό, τον Χολαργό, την Αγία Παρασκευή τελείται
μεγάλος αριθμός μυστηρίων. Στις υπόλοιπες περιοχές (Περιστέρι, Αιγάλεω, Νέα
Φιλαδέλφεια, Κορυδαλλός, Νίκαια κ.λπ.) οι τιμές δεν είναι ιδιαίτερα υψηλές.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει με τα συνοικιακά νεκροταφεία σε αντίθεση με το Πρώτο ή
το Δεύτερο, όπου το ποσό μπορεί να ξεπεράσει τις 50.000 δραχμές. Στα μνημόσυνα
φτάνει περίπου τις 20.000 δραχμές, ενώ ένα απλό τρισάγιο γίνεται και με λιγότερα.

Τα «τυχερά» πολλές φορές έχουν γίνει αφορμή να προκαλούνται επεισόδια μεταξύ
των κληρικών. Άλλωστε, με αφορμή αυτό, ο Μητροπολίτης Εδέσσης αποφάσισε την
ανάρτηση τιμοκαταλόγου για την τέλεση μυστηρίων, ενώ πριν από λίγες μέρες ο
Αρχιεπίσκοπος με εγκύκλιό του ζητεί οι ιερείς να μην απαιτούν χρήματα και να
εκδίδουν αποδείξεις.

Η Αφροδίτη Μάλαμα, όταν έγινε νονά, έδωσε μόνη της λεφτά στον ιερέα, χωρίς να της τα ζητήσει

«ΓΥΡΩ στις 100 χιλιάδες δραχμές στοίχισε στον κουμπάρο ο γάμος που έγινε στον
ναό», ισχυρίζεται ο Γιώργος Ηλιάδης που παντρεύτηκε πέρυσι τον
Δεκαπενταύγουστο την καλή του, σε εκκλησία της Γλυφάδας. «Ξέρω ότι όλες τις
οικονομικές δοσοληψίες τις έκανε ο κουμπάρος. Γνωρίζω ότι ο ιερέας ζήτησε 70
χιλιάδες για την τέλεση του γάμου. Ο κουμπάρος τού έδωσε δέκα παραπάνω.
Θυμάμαι πάντως ότι ο ιερέας δεν ζήτησε πρώτος λεφτά, ούτε επέμενε για την
είσπραξή τους. Ήταν διακριτικός. Αντίθετα, ο κουμπάρος μου επέμενε να του τα
δώσει. Επίσης θυμάμαι ότι δώσαμε άλλες είκοσι χιλιάδες δραχμές προκειμένου να
είναι αναμμένα όλα τα φώτα και οι πολυέλαιοι της εκκλησίας». «Δώσαμε επίσης
άλλες δέκα χιλιάδες στον νεωκόρο με δική μας πρωτοβουλία, χωρίς να μας το
ζητήσει. Δεν μας δόθηκε απόδειξη, αλλά κι εμείς μέσα στη χαρά μας δεν
επιδιώξαμε να τη ζητήσουμε», συμπληρώνει. «Τέλος, λόγω της ημέρας του γάμου,
και για να είμαστε εντάξει με τη συνείδησή μας, δώσαμε και δέκα χιλιάδες στο
ταμείο απόρων που δραστηριοποιείται μέσα στον ιερό ναό». Η γυναίκα του
Παναγιώτα συμπληρώνει ότι «έκλεισαν» την εκκλησία τουλάχιστον δύο μήνες πιο
πριν, χωρίς να δώσουν τότε χρήματα. «Τα χρήματα που πήρε ο ναός ήταν τα πιο
λίγα για μας. Άλλωστε, τα έδωσε ο κουμπάρος. Τα χρήματα για το νυφικό, τα
ψώνια, τον εξοπλισμό του σπιτιού μας, το τραπέζι, τα δώρα του ενός στον άλλο,
η ανακαίνιση του σπιτιού των γονιών, ήταν πολύ περισσότερα». Ο Βασίλης
παντρεύτηκε το πρώτο Σάββατο του Σεπτεμβρίου σε εκκλησία του Κορυδαλλού.
«Έδωσε είκοσι χιλιάδες ο κουμπάρος, τα οποία όπως μάς εξήγησε ο ιερέας, ήταν
για τον ιερό ναό και όχι για τον ίδιο προσωπικά. Πήραμε απόδειξη την οποία δεν
τη ζητήσαμε εμείς, αλλά μας την έδωσε μόνος του» ολοκληρώνει. Η Αφροδίτη
Μάλαμα, κάτοικος Ρέντη, μάς λέει ότι «όταν έγινε νονά δεν της ζητήθηκαν
χρήματα ούτε από αυτήν ούτε από τον άντρα της. Όμως ακολουθώντας το έθιμο και
τη συνήθεια, προσέφεραν μόνοι τους ένα ποσό στον ιερέα, ίσο με τριάντα
χιλιάδες δραχμές. Δεν θυμάμαι αν πήραμε απόδειξη. Πάντως θυμάμαι ότι τα
χρήματα προορίζονταν για τον ναό και όχι για τον ιερέα, όπως ο ίδιος μας είχε τονίσει».