ΜΑΤΙΕΣ Θεοδωράκης

Να δούμε τα πράγματα από την αρχή. Και με ψυχραιμία. Λοιπόν: 1) Οι
σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας είναι τεταμένες. Η Άγκυρα κατηγορεί την Αθήνα ότι
υποθάλπει την τρομοκρατία και παρέχει στους Κούρδους αντάρτες όπλα, χρήματα
και άλλες διευκολύνσεις (στρατόπεδα κ.λπ.) για την εκγύμνασή τους. Και μας
απειλεί με πόλεμο, στην περίπτωση που θα δώσουμε πολιτικό άσυλο στον Οτζαλάν.

2) Ο Οτζαλάν φεύγει από τη Συρία. Τον διώχνουν. Πηγαίνει στη Ρωσία. Τον
διώχνουν. Καταφεύγει στην Ιταλία. Τον συλλαμβάνουν, τον κρατάνε για λίγες
μέρες κι ύστερα τον διώχνουν, επίσης. Η Γερμανία, δεν τον δέχεται. Ούτε η
Αγγλία. Ούτε η Γαλλία. Ούτε η Ολλανδία. Είναι ανεπιθύμητος σε όλη την Ευρώπη.
Γιατί καμιά χώρα, παρά τα λόγια ­ ανθρώπινα δικαιώματα, ελευθερίες,
αυτοδιάθεση των λαών κ.λπ. ­ δεν επιθυμεί να τα βάλει με την Αμερική, που
προστατεύει την Τουρκία, αλλά και να χάσει τις αγορές της Τουρκίας.

3) Ο Οτζαλάν βρίσκεται σε αδιέξοδο. Η μόνη χώρα στην Ευρώπη, που,
χρόνια και χρόνια, συμπαραστέκεται στον καταδιωγμένο κουρδικό λαό, είναι η
Ελλάδα. Ο ηγέτης του ΡΚΚ όμως γνωρίζει ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να του παράσχει
άσυλο, γιατί αυτό θα σημάνει πόλεμο Ελλάδας – Τουρκίας. Παρ’ όλ’ αυτά, καίτοι
είναι φίλος της Ελλάδας, όπως διακηρύσσει σε κάθε ευκαιρία, δέχεται να ‘ρθει
στην Αθήνα, με τη συνεργασία μερικών Ελλήνων, εμπίστων του…

4) Από την ίδια στιγμή, η χώρα μας αντιμετωπίζει τεράστιο πρόβλημα. Τι
πρέπει να κάνει; Στο κυβερνητικό τραπέζι ρίχνονται διάφορες λύσεις. Τελικά,
αποφασίζεται να φυγαδευθεί ο Οτζαλάν στην Κένυα, να μείνει για λίγες μέρες
στην ελληνική πρεσβεία του Ναϊρόμπι κι από ‘κει να μεταφερθεί σε άλλη
αφρικανική χώρα, ώστε να χαθούν τα ίχνη του.

5) Το σχέδιο τίθεται σε εφαρμογή. Και, σε πρώτη φάση, πετυχαίνει. Την
ημέρα, όμως, της αναχώρησης του Οτζαλάν για την τρίτη αφρικανική χώρα, ο
ηγέτης των Κούρδων, πριν φτάσει στο αεροδρόμιο του Ναϊρόμπι, απάγεται και
οδηγείται στην Τουρκία. Την ίδια στιγμή, ξεσπούν ταραχές, παντού. Από τους
Κούρδους. Εναντίον της… Ελλάδας! Της μόνης χώρας, που, χρόνια και χρόνια,
επαναλαμβάνω, τους αντιμετωπίζει με αισθήματα ειλικρινούς φιλίας και αγάπης.
Γιατί οι Κούρδοι πιστεύουν ­ με ποια ντοκουμέντα ­ ότι η Ελλάδα… πρόδωσε!

6) Στην ελληνική πρεσβεία του Ναϊρόμπι, μένουν τρεις κοπέλες-συνοδοί
του Οτζαλάν. Στην Ελλάδα, κυβέρνηση και λαός, αγωνιούν για την τύχη τους.
Γίνονται τεράστιες προσπάθειες, από πλευράς μας, οι κοπέλες αυτές να σωθούν.
Και σώζονται. Από την ελληνική κυβέρνηση. Που μπαίνει ακόμη πιο πολύ στο μάτι
της Τουρκίας! Και κατηγορείται ανοιχτά από την Αμερική, ότι βοηθάει τους τρομοκράτες!

7) Οι τρεις κοπέλες εγκαθίστανται σε αθηναϊκό ξενοδοχείο. Η εκπρόσωπός
τους, όμως, αντί να πει ένα «ευχαριστώ», έστω, για την επιχείρηση διάσωσης,
στην ελληνική κυβέρνηση, κατηγορεί ευθέως τον Πρωθυπουργό της για συμμετοχή σε
διεθνή… συνωμοσία, με στόχο την παράδοση του Οτζαλάν στους Τούρκους! Κι
ακόμη, κατηγορεί τον Θ. Πάγκαλο, υπουργό Εξωτερικών αυτής της χώρας, μέχρι
πρότινος, ως ελεεινό καταδότη!

Ρωτάω: ο ελληνικός λαός ο ευαίσθητος και φιλότιμος, πώς αισθάνεται, ύστερα απ’
αυτή την ύβρη; Ύβρη που δεν στηρίζεται σε κανένα στοιχείο; Το τι αισθάνεται,
πιστεύω, το εξέφρασε το βράδυ του Σαββάτου ο Μίκης Θεοδωράκης. Που όρθωσε πάλι
το ανάστημά του. Γι’ αυτό και όλη η Ελλάδα, του σφίγγει το χέρι, σήμερα, με
θαυμασμό και συγκίνηση.