Κλίντον ή Γκρίνσπαν;

Η αμερικανική οικονομία αναπτύχθηκε με τον ιλιγγιώδη ρυθμό του 6,1% το
τελευταίο τρίμηνο του 1998. Ήταν ο ταχύτερος ρυθμός ανάπτυξης του Ακαθάριστου
Εγχώριου Προϊόντος των ΗΠΑ την τελευταία δεκαπενταετία.

Για την αμερικανική οικονομία, το 1998 ήταν μια εντυπωσιακή χρονιά, παρά τη
διεθνή οικονομική κρίση. Σύμφωνα με το αμερικανικό υπουργείο Εμπορίου, ο
γενικότερος δείκτης οικονομικής υγείας, το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν, έσπασε
όλες τις προβλέψεις κατά το τρίμηνο Οκτωβρίου – Δεκεμβρίου. Οι αρχικές
προβλέψεις ήταν για αύξηση 5,6%.

Πρόσφατα οικονομικά στοιχεία δείχνουν ότι η αμερικανική οικονομία συνεχίζει
στους ίδιους υψηλούς ρυθμούς και τη νέα χρονιά. Την Πέμπτη, η κυβέρνηση
ανακοίνωσε ότι οι παραγγελίες βιομηχανικών προϊόντων εκτινάχτηκαν στο 3,9% τον
Ιανουάριο, ενώ νέο υψηλό ρεκόρ σημείωσαν και οι πωλήσεις κατοικιών.

Όλος αυτός ο καταιγισμός οικονομικών δεδομένων που δείχνουν επιτάχυνση των
ρυθμών ανάπτυξης της αμερικανικής οικονομίας προκάλεσε φυγή από το
Χρηματιστήριο της Γουώλ Στρητ και την αγορά ομολόγων, καθώς οι επενδυτές
άρχισαν να κυριεύονται από φόβους μήπως η αμερικανική κεντρική τράπεζα αυξήσει
τα επιτόκια για να τιθασεύσει την ξέφρενη ανάπτυξη και να αποφύγει τον κίνδυνο
του πληθωρισμού.

Συνολικά, το 1998, η οικονομία σημείωσε ρυθμό ανάπτυξης 3,9% έναντι 3,4% το 1997.

Την τελευταία τριετία, η αμερικανική οικονομία αναπτύσσεται με τους ταχύτερους
ρυθμούς από τα μέσα της δεκαετίας του 1980, όταν οι ΗΠΑ μόλις άρχισαν να
βγαίνουν από τη χειρότερη ύφεση στη μεταπολεμική ιστορία τους. Οικονομικοί
αναλυτές λένε ότι πρώτη φορά εδώ και τρεις δεκαετίες παρατηρείται στη χώρα
αυτός ο θετικός συνδυασμός ταχείας οικονομικής ανάπτυξης, χαμηλής ανεργίας και
περιορισμένου πληθωρισμού.

Οι καλές οικονομικές επιδόσεις είναι ένας από τους κυριότερους λόγους για τα
θετικά αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων που αφορούν τον πρόεδρο Κλίντον, παρά
τις σκιές από το σκάνδαλο με τη Μόνικα. Τόσο ο Μπιλ Κλίντον όσο και ο
αντιπρόεδρος Αλ Γκορ, ο οποίος ετοιμάζεται για τις προεδρικές εκλογές του
2000, υποστηρίζουν ότι η σταθερή αναπτυξιακή πορεία αποτελεί απόδειξη της
ορθότητας της οικονομικής πολιτικής που ακολούθησαν οι Δημοκρατικοί.

Όσο για τους Ρεπουμπλικανούς, προτιμούν να δίνουν τα εύσημα στον πρόεδρο της
κεντρικής τράπεζας Άλαν Γκρίνσπαν που, Ρεπουμπλικανός και αυτός, είχε
τοποθετηθεί στο τιμόνι της Fed το 1987, από τον Ρόναλντ Ρήγκαν. Υποστηρίζουν
ότι η αυστηρή πολιτική του έκανε τον πληθωρισμό αμελητέα ποσότητα στη διάρκεια
αυτής της αναπτυξιακής φάσης.

Πάντως, όλοι οι αναλυτές προβλέπουν ότι η αμερικανική οικονομική ανάπτυξη θα
επιβραδυνθεί σημαντικά το 1999, μολονότι δεν φαίνονται ακόμη τέτοιες
ενδείξεις. Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι η ανάπτυξη φέτος θα κυμανθεί στο
2,5-3%, καθώς ο βιομηχανικός τομέας θα υποστεί τις συνέπειες από το ανερχόμενο
εμπορικό έλλειμμα.

Η καταναλωτική δαπάνη, που αντιστοιχεί στα δύο τρίτα της συνολικής οικονομικής
δραστηριότητας, αυξήθηκε κατά 4,8% το 1998 ­ η μεγαλύτερη αύξηση τα
δεκατέσσερα τελευταία χρόνια. Η ισχυρή εγχώρια ζήτηση αντισταθμίζει τις ζημιές
από το υψηλό εμπορικό έλλειμμα της χώρας.