Οι ΗΠΑ θα είναι συνένοχες

Η δραματική σύλληψη του Κούρδου ηγέτη Αμπντουλάχ Οτζαλάν στην Κένυα έθεσε
σε λειτουργία μια σειρά από γεγονότα που θα μπορούσαν να πλήξουν την ενότητα
του ΝΑΤΟ ή ακόμα να προκαλέσουν την πτώση φιλικών κυβερνήσεων στην Ευρώπη.

Καθηγητή Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα

Η ελληνική κυβέρνηση ήδη αντιμετωπίζει κρίση. Η ερωτική σχέση της εξωτερικής
πολιτικής της κυβέρνησης Κλίντον (είτε δικαιολογημένη είτε όχι) θα μπορούσε να
ανατραπεί από διεθνή κατακραυγή για τη μεταχείριση των Κούρδων από τους Τούρκους.

Είναι τόσο ζωτικής σημασίας για τα αμερικανικά συμφέροντα στην
μεταψυχροπολεμική εποχή, ώστε οι ΗΠΑ να παραβλέπουν την κακομεταχείριση της
Τουρκίας προς το λαό της ή την άρνηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων στους Κούρδους;

Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έχει χαρακτηρίσει το Εργατικό Κόμμα Κουρδιστάν του
Οτζαλάν τρομοκρατική οργάνωση.

Στις αναφορές του για τα ανθρώπινα δικαιώματα, όμως, καταδικάζει επίσης την
Τουρκία για τη μεταχείριση των Κούρδων. Η αμερικανική φιλοτουρκική πολιτική,
όμως, δεν αντικατοπτρίζει αυτή την ανακολουθία.

Τι είναι ακριβώς τρομοκράτης και τι αγωνιστής της ελευθερίας; Μπορούν οι
Αμερικανοί να θεωρούν τους πατέρες της Επανάστασης, όπως ο Τζωρτζ Ουάσιγκτον ή
ο Τόμας Τζέφερσον μαχητές της ελευθερίας, όμως είχαν κατηγορηθεί ως
τρομοκράτες στην εποχή τους.

Και μήπως κάποιοι ηγέτες της σύγχρονης εποχής, όπως ο Μεναχέμ Μπέγκιν, ο
Γιτζάκ Σαμίρ, ο Νέλσον Μαντέλα; Είναι λοιπόν ο Οτζαλάν μαχητής της ελευθερίας
ή τρομοκράτης; Γιατί αποδεχόμαστε με ευκολία τον όρο «τρομοκράτης» χωρίς να
ενδιαφερόμαστε για τις πολιτικές επιπλοκές;

Η κυβέρνηση Κάρτερ απέφευγε να αποκαλεί την ΟΑΠ τρομοκρατική οργάνωση, ενώ ο
Ρόναλντ Ρήγκαν τους αποκαλούσε τρομοκράτες. Τώρα βλέπουμε τον Γιάσερ Αραφάτ
ισότιμο εταίρο του Ισραήλ, που αναζητεί την ειρήνη.

Το ΡΚΚ του Οτζαλάν έχει πραγματοποιήσει ακατονόμαστες τρομοκρατικές πράξεις,
αλλά επανειλημμένα έχει κηρύξει μονομερείς καταπαύσεις πυρός, καλώντας το
τουρκικό κράτος να διαπραγματευτεί με τους εκλεγμένους Κούρδους ηγέτες (όχι
μόνο με το ΡΚΚ) με βάση το παράδειγμα Ισραηλινών και Παλαιστινίων.

Η τουρκική απάντηση ήταν η αποκλειστική προσφυγή στη στρατιωτική επίλυση και η
φυλάκιση εκλεγμένων Κούρδων πολιτικών, που ζήτησαν μόνο την επίλυση του
κουρδικού ζητήματος στην Τουρκία, όπου διατίθενται εκατομμύρια δολάρια από τις ΗΠΑ.

Καθώς ο κόσμος θα παρακολουθεί, η τουρκική δικαιοσύνη όπως έχει διαμορφωθεί
στα περίφημα Δικαστήρια Ασφάλειας, θα αποκαλύπτει στοιχεία για το ΡΚΚ και τον
Οτζαλάν.

Όπως, ποιοι σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ τον χρηματοδοτούσαν; Ποιος ο ρόλος άλλων χωρών,
όπως της Ρωσίας, της Συρίας, του Ιράκ. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση
μέσα στο ΝΑΤΟ και πόλεμο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.

Οι επικριτές της Τουρκίας και των ΗΠΑ θα αναρωτιούνται μήπως αυτή είναι η
λευκή επιταγή που έχει υπογράψει η Ουάσιγκτον για τη χρήση των τουρκικών
βάσεων.

Το επιμύθιο είναι πως οι Αμερικανοί θα πρέπει να φροντίζουν για την πολιτική
και ποιος τη διαμορφώνει.

Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι δεν θα πρέπει μόνο να εκφράζουν ικανοποίηση με τη
σύλληψη Οτζαλάν, όταν γνωρίζουν τις τουρκικές υπερβολές απέναντι στους
Κούρδους.

Αν η τουρκική δικαιοσύνη είναι τόσο κακή, όσο λένε, τότε η Τουρκία θα
καταδικαστεί διεθνώς και οι ΗΠΑ θα είναι συνένοχες.

Οι ΗΠΑ δεν θα πρέπει να ανεχθούν τη γενοκτονία ή τις παραβιάσεις των
ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Για το καλό της Δικαιοσύνης, οι ΗΠΑ θα πρέπει να είναι
ακριβοδίκαιες προς την Τουρκία και τους Κούρδους.