ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Ελπίδες και αντιφάσεις

ΚΙ ΑΝ είναι Απόκριες, σχεδόν το ξεχάσαμε. Έτσι που τρέχουν τα γεγονότα ­ όπως
λέει η Εύη «σ’ αυτή τη χώρα δεν βαριόμαστε ποτέ» ­ ζούμε για το αναπάντεχο της
επόμενης ημέρας. Πάνω που νομίζουμε ότι τα έχουμε δει όλα έρχεται κάτι άλλο
που μας αφήνει με το στόμα ανοιχτό. Χαρά, λύπη, έκπληξη και οργή, προσωπικά
μασκαρέματα και διεθνή μασκαριλίκια εναλλάσσονται σε διαφορετικές τροχιές αλλά
με ανάλογη ένταση. Μακριά από εμάς η αδιαφορία…

Η Λουκία έκλαιγε χθες στο τηλέφωνο όταν έμαθε την τύχη του Οτζαλάν. Ο Κωστής
μάλωσε με τους συναδέλφους του για την αμφιλεγόμενη προσωπικότητα του Κούρδου
ηγέτη. Και ο Πέτρος δήλωνε έξαλλος ρωτώντας ξανά και ξανά: «Μα, τελικά, ποιος
κάνει εξωτερική πολιτική σ’ αυτή τη χώρα;». Οι συζητήσεις θα κρατήσουν μέρες
και μήνες. Θα συνεχίσουμε να μαθαίνουμε λεπτομέρειες αυτής της συγκλονιστικής
ιστορίας αύριο στο γραφείο, το Σαββατοκύριακο στα τελευταία μασκέ πάρτι, τη
Δευτέρα στο πέταγμα του χαρταετού….

Οι κανταδόροι της «Γειτονιάς» θα βγουν σήμερα το βράδυ στους δρόμους των
Εξαρχείων ντυμένοι αποκριάτικα για να τραγουδήσουν, να μας προτρέψουν να
χορέψουμε με το γαϊτανάκι τους και να θυμίσουν ότι είμαστε ακόμα όλοι μια
μεγάλη παρέα ­ στις νίκες και στις ήττες, στα ευπρόσδεκτα και στα ζόρικα, στο
χθες και στο αύριο.

Τις επόμενες ημέρες θα δούμε και θα μάθουμε και πολλά άλλα που δεν θα μας
αρέσουν. Η άνοιξη θα έρθει με τους Κούρδους να φλέγονται ακόμα για μια πατρίδα
που τους αρνούνται οι πάντες. Τα τραγούδια δεν θα σταματήσουν και οι εκπλήξεις
θα μας περιμένουν στη γωνία. Όμως, όπως είπε ένας μεγάλος διανοητής του αιώνα
μας, «οι ελπίδες βρίσκονται πάντα στις αντιφάσεις».