Ψηλώνουν τα εθνικά σύνορα…

Μήπως οι Ευρωπαίοι έχουν αρχίσει να γυρίζουν την πλάτη στο κύμα των
συγχωνεύσεων που σαρώνει τη γηραιά ήπειρο; Αυτό το βασανιστικό ερώτημα έθεσε ο
πρόεδρος της Ντόιτσε Μπανκ, στο Νταβός, την περασμένη εβδομάδα.

Τα μέσα ενημέρωσης έχουν αρχίσει να παρουσιάζουν ανθρώπους όπως τον Ρολφ-Ερντ
Μπρόιερ ως μεγαλομανείς. Αυτό το παράπονο διατύπωσε ο ίδιος στο παγκόσμιο
οικονομικό φόρουμ. «Κοιτάξτε τι κάνουν αυτοί οι μάνατζερ: πουλάνε και
αγοράζουν επιχειρήσεις σαν να είναι μεταχειρισμένα αυτοκίνητα», γράφει ο Τύπος.

Αλλάζουν οι όροι

Ένα μήνα μετά τα εγκαίνια του ενιαίου ευρωπαϊκού νομίσματος, του ευρώ, αρχίζει
να γίνεται φανερό ότι αλλάζουν οι όροι του παιχνιδιού στις συγχωνεύσεις
επιχειρήσεων από διαφορετικές χώρες εντός της ζώνης του ευρώ. Η φρενίτιδα των
περυσινών συγχωνεύσεων δεν ακολουθεί τους έντονους ρυθμούς που αναμένονταν
τώρα που υποτίθεται ότι τα οικονομικά σύνορα των χωρών της νομισματικής ένωσης
έγιναν αόρατα. Καμία από τις μεγάλες συγχωνεύσεις που έχουν ανακοινωθεί από
την 1η Ιανουαρίου δεν έχει «διασχίσει» ούτε ένα σύνορο.

Εθνικά όρια

Paribas – Societe Generale. Οι πρόεδροι της Societe Generale Ντανιέλ Μπουτόν (αριστερά) και της Paribas Αντρέ Λεβί-Λανγκ (δεξιά). Η συγχώνευση ήταν μία ενδογαλλική υπόθεση

Την περασμένη εβδομάδα, η ανακοίνωση της εξαγοράς της τράπεζας Paribas από τη
Societe Generale δεν ήταν παρά μία καθυστερημένη κίνηση της Γαλλίας προς τη
συγκεντροποίηση του τραπεζικού της τομέα, διαδικασία που βρίσκεται ήδη σε
προχωρημένο στάδιο στην Ελβετία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Όμως, αυτή η
τραπεζική συγχώνευση, όπως και η μη τραπεζική της British Aerospace με την
Marconi, δεν είναι παρά μία κίνηση εντός των εθνικών συνόρων.

Διατλαντικές

Βόλβο – Φορντ. Ο διευθυντής της Φορντ Ζακ Νασέρ (αριστερά) και της Βόλβο Λέιφ Γιόχανσον (δεξιά) μετά την αναγγελία της συνεργασίας τους, που πάντως είναι υπερατλαντική

Έως τώρα, οι διασυνοριακές συγχωνεύσεις δεν αφορούν χώρες εντός της ζώνης του
ευρώ. Ο φαρμακευτικός γίγαντας AstraZeneca προέκυψε από τη συγχώνευση
εταιρειών της Σουηδίας και της Βρετανίας. Μάλιστα, μερικές συγχωνεύσεις, όπως
της Βόλβο με τη Φορντ και της Deutsche Bank με την Bankers Trust, είναι υπερατλαντικές.

Πολλοί υποστηρίζουν ότι η λογική της ζώνης του ευρώ ­ μία ενιαία αγορά 290
εκατομμυρίων ανθρώπων, με κοινό νόμισμα και χωρίς συναλλαγματικό κίνδυνο ­ θα
υποχρεώσει αναπόφευκτα τις εταιρείες να συγχωνευθούν εντός των εσωτερικών
συνόρων της προκειμένου να κάνουν οικονομίες κλίμακας, να αποκτήσουν
μεγαλύτερο μερίδιο της αγοράς και να περιορίσουν το κόστος.

Σωρός προβλημάτων

Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που τόνισαν στο Νταβός ότι οι διασυνοριακές
συγχωνεύσεις εντός της ζώνης του ευρώ αντιμετωπίζουν ένα σωρό προβλήματα:
ισχυρά εθνικά αισθήματα, πολιτικές για την ανεργία, απαγορευτικά νομικά
πλαίσια και αυστηρή νομοθεσία που διέπει τους όρους του ανταγωνισμού στην
Ευρωπαϊκή Ένωση.

Όμως, χωρίς τα οφέλη στην κερδοφορία των εταιρειών από τις συγχωνεύσεις,
αναμένεται να χαθούν και άλλες θέσεις εργασίας, κάτι που μερικές φορές ξεχνούν
οι λαϊκιστές αντίπαλοι των συγχωνεύσεων.