Ο κ. Στ. Αλεξίου

Ο κ. ΣΤΕΡΓΙΟΣ Αλεξίου με νεώτερη επιστολή του διαμαρτύρεται διότι, κατά τη
δημοσίευση προηγούμενης επιστολής του, παρελήφθη το πρώτο της μέρος με
αποτέλεσμα, όπως υποστηρίζει:

«1) Να αποσιωπάται ότι η αναφορά μου προς τον εκλιπόντα Αντεισαγγελέα
Αρείου Πάγου Δ. Τσεβά ήτο “άκρως απόρρητη”, συνετάγη καθ’ υποχρέωση εκ του
αντιτρομοκρατικού νόμου (άρθρο 5 Ν. 1916/90) και αφεώρα “συγκεκριμένα
περιστατικά παρανόμου δραστηριότητος ενστόλων και μη” και περιείχε “σκέψεις
και συμπεράσματα για σοβαρότατα ποινικά αδικήματα, κυκλώματα ναρκωτικών και
άλλες παρακρατικές ενέργειες”, 2) να παραλείπεται ότι η αιτία της
απιθάνου επταετούς εμπλοκής μου δεν ήτο μόνον η ανωτέρω αναφορά, αλλά “και οι
επακολουθήσασες (άλλες) αναφορές μου προς αρμοδίους” και 3) να
αποκρύπτεται ότι α) η αποδιδομένη με το επισυναφθέν εφετειακό βούλευμα
εναντίον μου κατηγορία ψευδορκίας συνίσταται στην οφθαλμοφανώς ειλικρινή
κατάθεσή μου σχετικά με το… “παιδικό πιστολάκι του γιου μου, που
αναγνωρίσθηκε και κατασχέθηκε ως πειστήριο κλοπής”, αλλά μου αποδόθηκε ήδη ως
δικό μου με αμετάκλητη δικαστική απόφαση και β) ότι η εις βάρος μου κατηγορία
συκοφαντικής δυσφημήσεως και ψευδούς καταμηνύσεως εντοπίζεται στις φερόμενες
ως αναφερόμενες στην παραπάνω εμπιστευτική αναφορά μου “ενδείξεις” περί
εμπλοκής “σε ευρύτερο κύκλωμα ναρκωτικών που έχει διαβρώσει και τις αρμόδιες
αστυνομικές υπηρεσίες”».