30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΜΙΡΚΑ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΗΘΟΠΟΙΟΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στο Παγκράτι.

ΑΓΑΠΑ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ: Την οικογένειά ης.

ΔΕΝ ΑΠΟΧΩΡΙΖΕΤΑΙ ΠΟΤΕ: Ένα παλιό δακτυλίδι της μητέρας της.

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΑ: Ένα καλό βιβλίο είναι πάντα ευπρόσδεκτο.
Γνωστού ή άγνωστου συγγραφέα.

ΘΑ ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΓΕΥΜΑ: Τον Μαρξ. Εννοώ έναν από τους τρεις αδελφούς Μαρξ.

Πρεμιέρα με την… «Πρεμιέρα» (έργο της Ζοζιάν Μπαλασκό) θα κάνει αυτή την
Πέμπτη η Μίρκα Παπακωνσταντίνου στο θέατρο «Αθηνών», έχοντας στο πλάι της τον
Τάκη Χρυσικάκο, τον Ζαχαρία Ρόχα, τον Ρήγα Αξελό, κ.ά. Το έργο αυτό ­ σύμφωνα
με τα λεγόμενα της Μίρκας Παπακωνσταντίνου ­ προσφέρει ό,τι έχουμε ανάγκη ­
«Γέλιο, συγκίνηση, τρυφερότητα». Η ίδια πάντως θεωρεί ότι η ικανοποίηση του
ηθοποιού επί σκηνής είναι «μικρές, μικρές στιγμές όταν το μαγικό κουβάρι
ενώνει τον θεατρίνο με τον θεατή».

ΕΡ.: Πρεμιέρα με την… «Πρεμιέρα»;

ΑΠ.: Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου στο θέατρο «Αθηνών».

ΕΡ.: Οι ώρες στο θέατρο «Αθηνών» παρέα με τον Τάκη Χρυσικάκο;

ΑΠ.: Δημιουργικές.

ΕΡ.: Με τον Ζαχαρία Ρόχα και τον Ρήγα Αξελό;

ΑΠ.: Δουλειά με κέφι και πλάκα.

ΕΡ.: Για ποιο λόγο το θεατρόφιλο κοινό θα πρέπει να δει την παράσταση;

ΑΠ.: Έργο σημερινό, δυνατό, σύγχρονο, εμπρηστικό, αφάνταστα κωμικό. Τα λόγια
της ίδιας της Μπαλασκό μέσα στο έργο. Συμφωνώ μαζί της.

ΕΡ.: Η «Πρεμιέρα» ελπίζετε να προσφέρει άφθονο γέλιο;

ΑΠ.: Γέλιο, συγκίνηση, τρυφερότητα. Αυτά που έχουμε ανάγκη.

ΕΡ.: Εσείς με τι γελάτε;

ΑΠ.: Κυρίως με τον εαυτό μου.

ΕΡ.: Η ικανοποίηση του ηθοποιού επί σκηνής;

ΑΠ.: Μικρές, μικρές στιγμές, όταν το χρυσό μαγικό κουβάρι ενώνει τον θεατρίνο
με τον θεατή.

ΕΡ.: Ένα ζεστό χειροκρότημα πόσο σας… ανεβάζει;

ΑΠ.: Καθόλου μα καθόλου… σαν τρελή!

ΕΡ.: Ο ρόλος των ονείρων σας;

ΑΠ.: Λιούμποβα στον «Βυσσινόκηπο».

ΕΡ.: Η παράσταση που σας έχει μείνει αξέχαστη;

ΑΠ.: «Αγαμέμνονας» στην Επίδαυρο σε σκηνοθεσία Μινωτή, με την Κατίνα Παξινού
Κλυταιμνήστρα και την Ελένη Χατζηαργύρη Κασσάνδρα.

ΕΡ.: Το θεατρικό σανίδι συγχωρεί τα λάθη;

ΑΠ.: Ευτυχώς για όλους μας, πολλές φορές το σανίδι γίνεται βρεγμένο, σηκώνεται
και μας χτυπάει.

ΕΡ.: Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο ηθοποιό;

ΑΠ.: Δεν μου αρέσουν οι συμβουλές.

ΕΡ.: Ποια θετικά στοιχεία βλέπετε στους νέους ηθοποιούς;

ΑΠ.: Αυτά που εγώ με τα χρόνια έχω χάσει. Τον αυθορμητισμό, την τρυφερή
απειρία, τη φόρα της νιότης επί σκηνής.

ΕΡ.: Και ποια αρνητικά;

ΑΠ.: Το άγχος για καριέρα.

ΕΡ.: Το Θέατρο είναι τέχνη. Η τηλεόραση;

ΑΠ.: Το ευ ζην. Αλλά αφού την κάνεις, να την κάνεις όσο καλύτερα γίνεται.

ΕΡ.: Οι ηθοποιοί που κάνουν καριέρα στην τηλεόραση έχουν διάρκεια;

ΑΠ.: Αν δεν συνδυάζεται με το θέατρο, όχι.

ΕΡ.: Κοιτάζοντας προς τα πίσω για ποιο πράγμα έχετε μετανιώσει;

ΑΠ.: Για όσα δεν έχω κάνει. Για κάποια που έχω κάνει, αλλά χωρίς πικρία.

ΕΡ.: Τι σημαίνει για έναν ηθοποιό το πέρασμά του από την Επίδαυρο;

ΑΠ.: Παλιά ήταν ένα μακρινό όνειρο. Τώρα είναι προσιτή σε όλους. Παραμένει
όμως πάντα ένας χώρος χθεσινός, σημερινός, αυριανός. Ένας χώρος αποκάλυψης και
ευτυχίας για κάθε ηθοποιό.

ΕΡ.: Ηθοποιός, σήμερα, σημαίνει πράγματι φως;

ΑΠ.: Παρά τη φθορά των λέξεων σήμερα, η ουσία παραμένει αναλλοίωτη.

ΕΡ.: Και ό,τι λάμπει επί σκηνής είναι χρυσός;

ΑΠ.: Θα έπρεπε. Αλλά δεν συμβαίνει πάντα.

ΕΡ.: Πώς αισθάνεται ένας ηθοποιός όταν παίζει σε άδεια αίθουσα;

ΑΠ.: Αααα ωραίο πράγμα. Καλύτερα δεν γίνεται!

ΕΡ.: Έχετε ποτέ ζήσει αυτή τη δοκιμασία;

ΑΠ.: Και όχι μόνο μία φορά.

ΕΡ.: Τι σας έρχεται στον νου από το «Ελεύθερο θέατρο»;

ΑΠ.: Ατέλειωτες πλάκες εντός και εκτός σκηνής, ζωντάνια, κέφι, δημιουργία, επιτυχίες.

ΕΡ.: Οι δεσμοί φιλίας της παρέας εκείνης είναι και παραμένουν ισχυροί;

ΑΠ.: Παντοτινά.

ΕΡ.: Πόσο προσεκτικά είναι τα βήματά σας στην τηλεόραση;

ΑΠ.: Όσο μπορώ.

ΕΡ.: Τι προτιμάτε να βλέπετε στην TV;

ΑΠ.: Κάνοντας ζάπινγκ τα πάντα.

ΕΡ.: Και τι αποφεύγετε;

ΑΠ.: Κάνοντας ζάπινγκ τα πάντα.

ΕΡ.: Τι σημαίνει για σας ευτυχία;

ΑΠ.: Πολύ μικρές στιγμές που χάνονται μέσα στον χρόνο.

ΕΡ.: Και τι μετράει περισσότερο στην ζωή;

ΑΠ.: Η σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράγμα. Αλλά και να κάνεις πράγματα
υπέρ σου, δεν είναι κακό.

ΕΡ.: Εάν δεν ήσασταν ηθοποιός, τι θα θέλατε να είστε;

ΑΠ.: Εισοδηματίας, τραπεζίτης, εργοστασιάρχης, αλλά δεν πειράζει καλά είμαι κι έτσι.