Μισές αλήθειες

* Στα μισά του πρωταθλήματος τα αποτελέσματα δείχνουν να διαμορφώνουν
μια κατάσταση όπου πολλά ενδεχόμενα είναι ανοιχτά. Η νίκη της ΑΕΚ επί του
Ολυμπιακού έβαλε κυρίως τον Παναθηναϊκό στη διεκδίκηση μιας θέσης στην κορυφή.
Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Πόσο πιθανό είναι το αδύνατο;

* Η συνεχιζόμενη αδυναμία του Μπάγιεβιτς να ξεπεράσει τη φόρτιση ­
στην αρχή ψυχολογική, τώρα πλέον αγωνιστική ­ που του δημιουργεί κάθε επίσκεψή
του στη Νέα Φιλαδέλφεια, συντελέσθηκε φέτος με τρόπο που δεν επιδέχεται
αμφισβήτηση από κανένα αλλά ούτε και γεννά ενθουσιασμό σε κανένα. Η ΑΕΚ
κέρδισε δίκαια, αλλά όχι απόλυτα πειστικά. Ο Ολυμπιακός έχασε άδοξα, αλλά όχι
σε σημείο ανησυχίας. Η στασιμότητα τον ευνοεί.

* Ένα παιχνίδι ανοιχτό αλλά χωρίς μεγάλη ποδοσφαιρική ποιότητα
αποκάλυψε κάποιες αλήθειες κι έκρυψε μερικές άλλες. Η ΑΕΚ διαθέτει δύο
μονάδες, στα πιο νευραλγικά σημεία της σύνθεσής της, που δεν μπορούν να
συγκριθούν με κανενός ανταγωνιστή της. Ατματσίδης και Νικολαΐδης έχουν όχι
μόνο κλάση αλλά και τηρούν πιστά τα μεγάλα ραντεβού. Όμως, λείπει από την
ομάδα η διάρκεια, η συγκεκριμένη ταυτότητα, η αυτοπεποίθηση, στοιχεία που
απαιτούν τεχνικό σχεδιασμό και διοικητική σωφροσύνη. Ο Μπλαχίν νικά στα
δύσκολα και χάνει τα εύκολα.

* Ο Ολυμπιακός έχει, ακόμα κι όταν χάνει, αυτά τα χαρακτηριστικά που
λείπουν από τους άλλους. Η δουλειά του Μπάγιεβιτς φαίνεται στο γήπεδο, όσο και
η ατολμία του στον πάγκο. Το τρωτό του είναι η διαρκής αμφιταλάντευση, ιδίως
όσον αφορά τους επιθετικούς παίκτες, όπου άλλοτε επιλέγονται οι κατά τεκμήριο
πιο φορμαρισμένοι (αυτό υποτίθεται ότι έγινε χθες) και άλλοτε αυτοί που
ταιριάζουν περισσότερο στον γενικό τρόπο ανάπτυξης της ομάδας (αυτό έγινε στις
μεγάλες επιτυχίες του Τσάμπιονς Λιγκ).

* Λίγοι από τους αφανάτιστους παρατηρητές του φετινού πρωταθλήματος
αμφιβάλλουν ότι ο Ολυμπιακός παραμένει ο πιθανότερος ­ και πάλι ­ τελικός
νικητής. Κυρίως, επειδή από όλους τους αντιπάλους του λείπει κάτι σημαντικό.
Δυνατότητες από τον Παναθηναϊκό, σταθερότητα από την ΑΕΚ και τα δύο από τον
ΠΑΟΚ. Σημασία όμως έχει ότι κανείς δεν έχει κλείσει από τώρα θέση στο επόμενο
Τσάμπιονς Λιγκ και ότι ο πρωταθλητής χειμώνα πρέπει να παλέψει έως την άνοιξη.

* Ο φετινός πρώτος γύρος του πρωταθλήματος είχε αναλαμπές, αλλά σε
γενικές γραμμές το ποδόσφαιρο που παίχτηκε δεν ήταν, όπως είχαμε ελπίσει, πολύ
καλύτερο από αυτό των προηγούμενων χρόνων.

Η μικρομεσαία νοοτροπία των ομάδων μας φαίνεται να διατηρείται. Το γεγονός ότι
ο Καραπιάλης είναι ο σταθερά καλύτερος μέσος του πρωταθλήματος μάλλον θα
χαροποιεί παρά θα προβληματίζει ενδιαφερόμενους όπως η Γιουβέντους.