ΡΙΠΕΣ Ο… κανόνας

Η ΤΑΣΗ να κάνουμε την εξαίρεση κανόνα και τις «κατ’ οικονομίαν» λύσεις
καθημερινή επίκληση «για να βολευτούν όλοι»…

ΓΝΩΣΤΟ είναι πως ενδημεί στον τόπο μας και συχνά ­ όπως καλή ώρα με τα
αυθαίρετα ­ δημιουργεί άνομα τετελεσμένα.

ΠΡΟΣ τι, επομένως, η έκπληξη με τον αριθμό ­ προσφάτως αποκαλυφθέντα ­
των χιλιάδων αυθαιρέτων στην Ανατολική Αττική, που ηλεκτροδοτήθηκαν γιατί
τάχατες οι ιδιοκτήτες τους…

ΕΠΡΕΠΕ να αντιμετωπιστούν με επιείκεια καθ’ ότι… βαρέως ασθενείς!

ΟΠΟΥ και ο πλέον αφελής αντιλαμβάνεται πως η σωρεία των «ανιάτως πασχόντων»…

ΥΠΟΚΡΥΠΤΕΙ μια κερδοφόρο «βιομηχανία συναλλαγής» που άνθησε ακριβώς
διότι είθισται τα μικρά «παράθυρα» για λίγους να γίνονται ­ τεχνηέντως ­ πόρτα
για όλους…

ΟΤΑΝ ο μηχανισμός ελέγχου ­ στην καλύτερη των περιπτώσεων ­ μένει
αδρανής ή ­ στη χειρότερη ­ κάποιο εκ του πλαγίου όφελος εξασφαλίζει για να
κλείνει τα μάτια.

ΚΑΙ, βεβαίως, το γκρέμισμα των αυθαιρέτων είναι μία θλιβερή ιστορία που
ενέχει τον κίνδυνο «να καούν και τα χλωρά μαζί με τα ξερά»…

ΚΑΠΟΤΕ, όμως, όσοι φωνάζουν ­ και όλοι φωνάζουν ­ για την προστασία του
περιβάλλοντος θα πρέπει και ν’ αποδεχθούν…

ΠΩΣ με την παρατεταμένη ανοχή έχει τόσο βαθιά προχωρήσει η καταστροφή του.

ΚΑΙ όταν πια ­ σε «φωτεινά διαλείμματα» ­ εκδηλώνεται η αγανάκτηση…

ΟΥΔΕΙΣ συνομολογεί και το δικό του μερίδιο ευθύνης, αν όχι ενοχής.