Ψόφιοι αθάνατοι

* ΚΙ ΑΝ το ρεζιλίκι που υφίσταται αυτές τις μέρες ο παγκόσμιος
αθλητισμός, με τις αποκαλύψεις για τον τρόπο που «επιλέχθηκαν» οι πόλεις που
θα φιλοξενήσουν τους προσεχείς ­ χειμερινούς και καλοκαιρινούς ­ Ολυμπιακούς
Αγώνες είναι, τουλάχιστον, μια ευκαιρία να μειωθεί το μεγαλύτερο κακό, ο
θρίαμβος του χρήματος επί του λεγόμενου Ολυμπιακού πνεύματος; Το ερώτημα, με
δεδομένη την εποχή στην οποία ζούμε, μπορεί κάλλιστα ν’ αποδειχθεί ρητορικό,
αλλά οι πραγματικοί φίλαθλοι δεν δικαιούνται να μην το θέσουν.

* ΟΣΟΙ αγαπούν τον αθλητισμό οφείλουν συγχρόνως, ψύχραιμα αλλά
συστηματικά, να διατυπώσουν το κατηγορητήριο όσων τον κατάντησαν έτσι. Έτσι:
παράδειγμα προς αποφυγήν αντί για μίμηση, υπόδειγμα γεροντικών μακιαβελισμών
αντί διεθνούς αλληλεγγύης. Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή του κυρίου Σάμαρανκ,
γιατί αυτή είναι ο κατηγορούμενος, μετέτρεψε ­ ή άφησε να μετατραπεί, είναι
σχεδόν το ίδιο ­ τη χαρά της διεξαγωγής Ολυμπιακών Αγώνων σε πλειστηριασμό ­
και μάλιστα εν κρυπτώ ­ διαφθοράς.

* ΕΙΝΑΙ ίσως αφελείς ­ και ανήκουμε σε αυτούς ­ όσοι περίμεναν να
ξεσπάσει το σκάνδαλο για να αντιληφθούν το μέγεθος του προβλήματος. Η αφέλεια
όμως είναι πάντα προτιμότερη από τον κυνισμό. Γιατί αν αυτή τη βδομάδα μάθαμε
για τα δωράκια που πήρε ο αθάνατος κύριος Γκαγκά (αυτό είναι το πραγματικό του
όνομα) και για τα δωράκια που έδωσε ο θνητός κύριος Κόουτς (ο πρόεδρος της
οργανωτικής επιτροπής του Σίδνεϊ, που όμως ποτέ του δεν προπόνησε πραγματική
ομάδα), άλλα καλογυαλισμένα γρανάζια της σαμαράνκειας μηχανής, που
λειτουργούσαν από καιρό, ήρθαν με την ευκαιρία στη φόρα.

* ΜΑΘΑΜΕ λοιπόν ότι, για να ενισχύσει την επιρροή του, ο κύριος
Σάμαρανκ αύξησε από 77 σε 114 τα μέλη της ΔΟΕ. Ότι ανάμεσά τους βρίσκονται
οκτώ μέλη βασιλικών οικογενειών, δεκαεννιά πρώην υπουργοί, εννιά στρατιωτικοί
κι εννιά διπλωμάτες (σώμα από το οποίο προέρχεται βέβαια και η αυτού
Μεγαλειότης ο πρόεδρός της), έναντι εννιά μόνο Ολυμπιονικών. Ότι το όριο
ηλικίας είναι τα 80 χρόνια (μεγαλύτερο σχεδόν κι από της Βουλής των Ελλήνων)
και ο μέσος όρος ξεπερνά τα 60. Ότι, το κυριότερο, ο τρόπος επιλογής των
μελών, τυπικά για να αποφύγει την άσκηση πιέσεων, είναι ο πιο αντιδημοκρατικός
που υφίσταται σε οποιαδήποτε διεθνή οργάνωση: υποβολή υποψηφιότητας στον
πρόεδρο προσωπικώς, έρευνα του προέδρου για τα προσόντα τους, επιλογή δια βοής
κατόπιν προτάσεως του προέδρου.

* ΟΛΟΙ αυτοί οι άνθρωποι του προέδρου δεν είναι σε θέση να υπηρετήσουν
το αθλητικό ιδεώδες. Η ντροπή που μπορεί να νιώθουν σήμερα ισοφαρίζεται από τη
χλιδή και το κύρος που, χωρίς καμιά νομιμοποίηση, ένιωσαν χθες. Ο αποκλεισμός
του Σίδνεϊ, μιας ζεστής, αυθεντικά φιλόξενης πόλης, που μίλησε ανοιχτά γι’
αυτό που κάνουν όλοι (κι εμείς άραγε, κυρία Γιάννα μας;), δεν λύνει κανένα
πρόβλημα. Οι λύσεις είναι άλλες: αλλαγή του τρόπου επιλογής των αθανάτων.
Μικρότερος αριθμός τους. Περισσότεροι (γιατί όχι όλοι;) πρώην αθλητές. Αλλαγή
και στον τρόπο επιλογής των πόλεων των Ολυμπιακών Αγώνων. Και βέβαια
αποχαιρετισμός ­ τώρα ­ στον Καταλανό που χρησιμοποίησε τον αθλητισμό, όπως
είχε χρησιμοποιήσει τον φρανκισμό.