ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Μια φάτνη

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες. Ο Δ. Αλευρομάγειρος, Παπάγου 4, Παπάγου, γράφει:
«Προσπάθησα να αγοράσω μία φάτνη. Και έμεινα εμβρόντητος: επισκέφθηκα όλα τα
βιβλιοπωλεία και βρέθηκα ενώπιον μιας καρικατούρας της Παναγίας και του
Χριστού (για να μην αναφερθώ στα λοιπά πρόσωπα, προβατάκια και πάσης φύσεως
κιτσαρίες). Τα πάντα λατινογενή… κατασκευασθέντα στην Κίνα… κ.λπ. κ.λπ.

Όταν απετόλμησα να σημειώσω ότι η βυζαντινή εικαστική τεχνοτροπία θέλει την
Παναγία και τον Χριστό ωραίους μεν, αλλά αυστηρούς και όχι γλυκανάλατους
κομψευόμενους, με αντιμετώπισαν σαν κάτι μεταξύ εξωγήινου και ίσως παρανοϊκού…

Θα μου επιτρέψετε, λοιπόν, να ερωτήσω (και διερωτώμαι): Τόσο μικρής σημασίας
είναι η παρουσίαση των θείων προσώπων, ώστε να μας “σερβίρει” η Δύση τα
προϊόντα της υποκουλτούρας της; Πιστεύω ότι αν στην Ιταλία ή στη Γαλλία
εμφανίζονταν τέτοιες αηδίες, τουλάχιστον θα έπεφταν επί της κεφαλής των πωλητών».

Ο Στρ. Δουκάκης, Βαλέντσια Βενεζουέλας, γράφει: «Επιτέλους, κάνανε κάτι και οι
Μολυβιάτες για να βοηθήσουν τον τόπο τους: ίδρυσαν την “Επιτροπή Ανάπτυξης
Τουρισμού”. Χρειαζόταν αυτή η πρωτοβουλία. Χρειάζεται, όμως, και η βοήθεια της
Πολιτείας όπως και πολλών άλλων. Ζω πολλά χρόνια στη Βενεζουέλα, αλλά είμαι
λάτρης του Μολύβου, αθεράπευτα. Θλίβομαι πραγματικά, όταν παίρνω δυσάρεστα νέα
από την πατρίδα μου. Και χαίρομαι ιδιαίτερα, κάθε φορά που μαθαίνω κάτι καλό.
Όπως τώρα, με την κίνηση για τον τουρισμό. Ελπίζω, το ερχόμενο καλοκαίρι να
ξαναγεμίσει ο Μόλυβος ­ όπως και όλα τα άλλα μέρη της Λέσβου ­ από ξένους και
Έλληνες τουρίστες».