Πέντε μετέωρα βήματα

Πέντε βήματα που κρύβουν «παγίδες» πρέπει να κάνει η κυβέρνηση και το
οικονομικό της επιτελείο το 1999 ώστε να ολοκληρώσει το πρόγραμμα
μετοχοποιήσεων, αποκρατικοποιήσεων και εξυγιάνσεων που έχει εξαγγείλει από τον
Μάρτιο του προηγούμενου χρόνου. Στην Ιονική, στα ΚΑΕ, στην ΕΥΔΑΠ, στους
Οργανισμούς Λιμένος Πειραιώς και Θεσσαλονίκης, αλλά και στην Ο.Α.
επικεντρώνονται πλέον οι προσπάθειες της κυβέρνησης, ώστε να καλύψει τη
διαδρομή μέσα στο χρονοδιάγραμμα που η ίδια έχει θέσει.

ΟΛΑ δείχνουν ότι η άνοιξη θα είναι η κρίσιμη περίοδος για την εξέλιξη του όλου
εγχειρήματος. Ήδη υπάρχει ο δεσμευτικός στόχος για την πώληση του 51% της
Ιονικής τον Μάρτιο, ενώ τον ίδιο μήνα θα ληφθούν οι οριστικές αποφάσεις για τα
ΚΑΕ. Τους μήνες της άνοιξης όμως θα έχει ξεκαθαρίσει τόσο το νέο τοπίο
λειτουργίας της Ο.Α. όσο και η στρατηγική που θα ακολουθηθεί στις περιπτώσεις
της ΕΥΔΑΠ και των λιμανιών.

1. Η ΙΟΝΙΚΗ

Το σίγουρο είναι ότι στο α’ δεκαήμερο Μαρτίου τα περισσότερα στελέχη του
οικονομικού επιτελείου θα μείνουν άγρυπνα περιμένοντας με αγωνία τις εξελίξεις
στην Ιονική Τράπεζα. Αν και αυτή τη στιγμή το γεγονός ότι ο φάκελος της
τέταρτης μεγαλύτερης εμπορικής τράπεζας έχει πάει σε 14 παραλήπτες προκαλεί
κάποια αισιοδοξία, εν τούτοις κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για την
τελική κατάληξη. Ενδιαφέρον για την Ιονική μέχρι αυτή τη στιγμή έχουν
εκδηλώσει από ελληνικής πλευράς η Alpha Τράπεζα Πίστεως, ο όμιλος Λάτση (με το
τριπλό σχήμα Eurobank – Εργασίας – Deutche) και ο όμιλος Πειραιώς. Ανεπίσημα
δεν κρύβουν το ενδιαφέρον τους και μικρότεροι όμιλοι, οι οποίοι βλέπουν τη
συμμετοχή τους σε συνεργασία με ξένες τράπεζες. Από το εξωτερικό το ενδιαφέρον
έχει εκδηλωθεί από «σχήματα» της Γερμανίας, της Ολλανδίας, της Πορτογαλίας,
της Ισπανίας και των ΗΠΑ.

2 .ΤΑ ΝΤΙΟΥΤΙ ΦΡΙ

Αμέσως μετά την Ιονική τη σκυτάλη θα πάρουν τα ΚΑΕ. Από κυβερνητικής πλευράς
τονιζόταν ότι οι τελικές αποφάσεις θα ληφθούν μετά τη συνεδρίαση του ECOFIN,
οπότε θα ξεκαθαρίσει το σκηνικό με το νέο πλαίσιο λειτουργίας όλων των
ευρωπαϊκών ομοειδών επιχειρήσεων. Πάντως αυτό που θα πρέπει να τονισθεί είναι
ότι την προηγούμενη εβδομάδα κορυφαίο στέλεχος του υπουργείου Εθνικής
Οικονομίας, που συμμετέχει σε κορυφαία ευρωπαϊκή οικονομική επιτροπή, ανέλαβε
να διερευνήσει τις προθέσεις των Ευρωπαίων για τις νέες προθεσμίες που θα
ισχύσουν στην προνομιακή λειτουργία των ΚΑΕ.

3. ΟΙ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΥΔΡΕΥΣΗΣ

Νεφελώδες είναι ακόμα και το πλαίσιο στο οποίο θα κινηθεί η ιδιωτικοποίηση των
εταιρειών ύδρευσης Αθήνας και Θεσσαλονίκης. Αν και το οικονομικό επιτελείο και
οι σύμβουλοι έχουν καταλήξει στην πρόταση διάσπασης των εταιρειών, εν τούτοις
απομένουν να γίνουν πολλά προκειμένου να ολοκληρωθεί η διαδικασία
μετοχοποίησης. Συγκεκριμένα προωθείται η διάσπαση των εταιρειών, με το ένα
σκέλος να «προικίζεται» με τα πάγια στοιχεία των εταιρειών (εγκαταστάσεις,
δίκτυα κ.ά.) και το άλλο να ασχολείται με την εκμετάλλευση (λιανική πώληση,
είσπραξη κ.ά.). Σύμφωνα με πλάνα της κυβέρνησης το δεύτερο σκέλος θα πάρει το
δρόμο προς το χρηματιστήριο. Μέχρι τότε όμως απομένουν πολλά και το κυριότερο
ο καθορισμός της χονδρικής τιμής πώλησης του νερού στη νέα εταιρεία. Σύμβουλοι
έχουν προσληφθεί εκτός από την ΕΤΕΒΑ, η Ροτσαϊλντ και η Χάιντερ.

4. ΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΛΙΜΕΝΩΝ

Όσον αφορά τους Οργανισμούς Λιμένων Πειραιώς και Θεσσαλονίκης και εκεί τα
σενάρια που επεξεργάζονται οι αρμόδιοι βασίζονται στην προοπτική παραχώρησης
εκμετάλλευσης συγκεκριμένων εργασιών, π.χ. εκφόρτωση, αποθήκευση κ.ά. στον
ιδιωτικό τομέα, είτε με αναθέσεις μέσω διαγωνισμών είτε μέσω χρηματιστηρίου.
Ας σημειωθεί ότι η δεύτερη διέξοδος παρουσιάζει αρκετά προβλήματα που έχουν να
κάνουν με τη δυνατότητα δημιουργίας ενός τέτοιου σχήματος.

5. Η ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ

Το μεγαλύτερο αγκάθι απ’ όλα όμως είναι η πορεία εξυγίανσης της Ο.Α. Η
κυβέρνηση δια των υπουργών Εθνικής Οικονομίας, Οικονομικών και Μεταφορών κ.κ.
Γ. Παπαντωνίου, Τ. Μαντέλη έχει δώσει το στίγμα των προθέσεών της μιλώντας για
ένα σχήμα που θα μπορέσει σε πρώτη φάση να αναλάβει το management και πιθανόν
είτε άμεσα είτε σε δεύτερη φάση ένα πακέτο μετοχών.

(Σχετικό ρεπορτάζ δημοσιεύεται και στη σελίδα 49).

Η πραγματοποίηση των προθέσεων αυτών όμως δεν είναι ούτε εύκολη ούτε απλή
υπόθεση, εξαιτίας τόσο της ίδιας της Ο.Α. όσο και των δεδομένων που έχουν
διαμορφωθεί με τις στρατηγικές συμμαχίες που έχουν συνάψει οι μεγαλύτερες
αεροπορικές εταιρείες του κόσμου. «Η καθεμια συμμαχία έχει εντελώς διαφορετική
επιχειρηματική κουλτούρα την οποία θα πρέπει να λάβουμε υπόψη στις
διαπραγματεύσεις που γίνονται. Για παράδειγμα οι Γερμανοί δεν αντιμετωπίζουν
εύκολα το ενδεχόμενο εξαγοράς πακέτων μετοχών, ενώ κάτι τέτοιο δεν ισχύει για
τους αγγλοσάξονες. Άλλοι πάλι βλέπουν μία συνεργασία να καλύπτει όλο το φάσμα
της δραστηριότητας από τις μεταφορές ανθρώπων και φορτίων μέχρι το κέτερινγκ,
ενώ άλλοι βλέπουν τη συνεργασία μόνο στο επίπεδο της μεταφοράς», έλεγε
χαρακτηριστικά αρμόδιος παράγοντας που γνωρίζει πολύ καλά τι συμβαίνει με τις
συζητήσεις που έχουν γίνει με τους 5 ευρωπαϊκούς αεροπορικούς κολοσσούς (KLM,
Lufthansa, British Airways, SuissAir και Air France), που ουσιαστικά
αντιπροσωπεύουν ισάριθμες παγκόσμιες συμμαχίες.

Πάντως, όπως τονιζόταν το πιο πιθανό ενδεχόμενο είναι η παροχή του management
αρχικά και στη συνέχεια ενός μειοψηφικού πακέτου μετοχών ταυτόχρονα με την
ένταξη της Ο.Α. σε μία από τις ήδη διαμορφωμένες συμμαχίες. Παράλληλα έχει
αποκλεισθεί το ενδεχόμενο να κλείσει η εταιρεία, εξαιτίας και των τεράστιων
προβλημάτων που θα προκύψουν από μία ενδεχόμενη αθέτηση των συμφωνιών που
τρέχουν. Ένα ακόμα άγνωστο στοιχείο είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο ο
«σύμμαχος» της Ο.Α. θα πραγματοποιήσει το management. Δεν έχει ακόμα
αποφασισθεί λένε οι αρμόδιοι και διατυπώνουν τη θέση ότι αυτό θα έχει
σχηματοποιηθεί τους επόμενους μήνες και πάντως μέσα στην άνοιξη. Όμως λένε ότι
στόχος είναι να αποτραπούν οι απολύσεις, αφού η εκμετάλλευση των
πλεονεκτημάτων του εθνικού αερομεταφορέα δίνει τεράστια περιθώρια ανάπτυξης
τόσο ως χώρα προορισμού όσο και ως κέντρο των αεροπορικών συγκοινωνιών προς
την Ασία, τα Βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη.