ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ Ατολμία στις αλλαγές

Γρίφος άλυτος παραμένει για την κυβέρνηση ο τρόπος και οι πολιτικές με τις
οποίες ο πολίτης θα συνειδητοποιήσει στην καθημερινή του ζωή τη βελτίωση της
ελληνικής οικονομίας.

ΔΙΟΤΙ, όντως, ενώ δεν αμφισβητείται ότι η οικονομία βαδίζει πλέον με σιγουριά
στον δρόμο της σταθεροποίησης και της ανάπτυξης αφού το ΑΕΠ μεγεθύνεται με
ρυθμό 3,5%, ο πληθωρισμός τείνει προς το 2% και το δημόσιο έλλειμμα έπεσε κάτω
από τα όρια του Μάαστριχτ, από την άλλη πλευρά, όπως δείχνουν όλες οι
δημοσκοπήσεις, οι πολίτες αποφαίνονται ότι η οικονομική τους κατάσταση δεν
καλυτερεύει και ακόμη εκφράζονται με απαισιοδοξία για το μέλλον.

Ο Πρωθυπουργός κ. Κων. Σημίτης στην ομιλία του, στην Κεντρική Επιτροπή, στις 8
Ιανουαρίου προσπάθησε να δώσει μια απάντηση και διάλεξε τα επιτόκια: «Πριν από
πέντε χρόνια, είπε, ένας που έπαιρνε στεγαστικό δάνειο 10.000.000 δρχ. πλήρωνε
μηνιαίο τοκοχρεολύσιο 170.000 δρχ., τώρα για το ίδιο ποσό πληρώνει 92.000
δρχ.!». Το όφελος είναι προφανές, όπως επίσης το καλάθι της νοικοκυράς
οπωσδήποτε αν δεν βελτιώνεται, πάντως δεν αδειάζει τώρα με πληθωρισμό 3,9%,
όπως παλαιότερα όταν ο πληθωρισμός ήταν 15% ή 25%.

Όμως, ίσως η κυβέρνηση θα έπρεπε να σκεφθεί ότι η δυσαρέσκεια της κοινωνίας
παραμένει ζωηρή και επίμονη όχι γιατί δεν αντιλαμβάνεται τη βελτίωση της
οικονομίας αλλά διότι, παράλληλα με αυτή, διαπιστώνεται χειροτέρευση ή και
αποσύνθεση και χάος στον χώρο του δημόσιου τομέα. Ο πολίτης δεν είναι μόνο
μισθωτός, αποταμιευτής, επενδυτής, επιχειρηματίας ή μικρομεσαίος, αλλά στα
πλαίσια αυτών ακριβώς των δραστηριοτήτων του είναι επίσης ένα άτομο που
καθημερινά έρχεται σε σχέσεις με τις δημόσιες υπηρεσίες, τα υπουργεία, το ΙΚΑ,
τις συγκοινωνίες, τις Εφορίες κ.λπ. Τι αποκομίζει από τις σχέσεις αυτές ο
πολίτης; Δεν θα ήταν υπερβολή αν μιλούσαμε για αισθήματα καταπίεσης, τυραννίας
και εκμετάλλευσης. Τα επεισόδια που γίνονται καθημερινά στα αεροδρόμια, οι
ουρές και οι ταλαιπωρίες στα μέσα μαζικής μεταφοράς, στις Εφορίες κ.λπ. είναι
οι δείκτες της λαϊκής αγανάκτησης που ακυρώνουν στην πράξη όσα θετικά
καταγράφουν οι δείκτες των μακροοικονομικών μεγεθών.

Πριν από τρεις μήνες έγινε ο ανασχηματισμός της κυβέρνησης, αφού προηγούμενα ο
Πρωθυπουργός είχε δημοσία παραδεχθεί τις ελλείψεις και καθυστερήσεις στους
τομείς της υγείας, των συγκοινωνιών και της ασφάλειας των πολιτών. Από τότε
βελτιώθηκε η κατάσταση στους τομείς αυτούς; Όχι! Αντιθέτως μάλιστα! Προς τι
λοιπόν η απορία για την ογκούμενη κοινωνική δυσφορία;

Αν τώρα θελήσουμε να προχωρήσουμε την ανάλυση και να αναζητήσουμε τα αίτια της
ταλαιπωρίας των πολιτών θα διαπιστώσουμε ότι πίσω από αυτήν κρύβεται η ατολμία
της κυβέρνησης να προωθήσει σε βάθος τις διαρθρωτικές αλλαγές και να
πραγματοποιήσει τις αναγκαίες τομές και ρήξεις, προκειμένου να ανασυγκροτήσει
τον δημόσιο τομέα. Η σωστή και επιτυχής μακροοικονομική πολιτική δεν
συμπληρώθηκε με αλλαγές στις ΔΕΚΟ, ώστε η ποιότητα των προσφερομένων υπηρεσιών
στον πολίτη να βελτιωθεί.

Ακριβώς μάλιστα οι διεθνείς οργανισμοί αυτή την παράλειψη υπογραμμίζουν στις
κατά τα άλλα θετικές εκθέσεις τους για την ελληνική οικονομία. Ειδικά ο ΟΟΣΑ
επίμονα συνιστά απελευθέρωση των αγορών της ενέργειας, των τηλεπικοινωνιών και
κυρίως των μεταφορών, υποστηρίζοντας ότι έτσι θα απελευθερωθούν παραγωγικές
δυνάμεις που και τον ρυθμό ανάπτυξης θα επιταχύνουν και το επίπεδο ζωής των
πολιτών θα βελτιώσουν με καλύτερες και φθηνότερες υπηρεσίες.

Ο ΟΟΣΑ επιμένει επίσης να ανοίξει ο φάκελος του ασφαλιστικού και να
συμφωνηθούν με διάλογο αποφάσεις που θα διασφαλίσουν μεσοπρόθεσμα τη
βιωσιμότητα των Ταμείων, αλλά και ένα ανεκτό και αξιοπρεπές επίπεδο συντάξεων.

Όλα αυτά τα μεγάλα προβλήματα, όμως, η κυβέρνηση δεν αποτόλμησε να τα
αντιμετωπίσει έγκαιρα και έτσι φθάσαμε τώρα έναν χρόνο πριν από την ένταξή μας
στην ΟΝΕ με ανοικτά όλα τα μέτωπα και τον πολίτη βαθιά δυσαρεστημένο από τις
απαράδεκτες καθυστερήσεις στην υγεία, την παιδεία και σε όλη την ανίκανη και
αναποτελεσματική Δημόσια Διοίκηση.