Πήρε διαζύγιο όχι αποζημίωση

Το διαζύγιο ήταν η αφορμή. Και η πρώην σύζυγος προχώρησε στην υποβολή μιας
ασυνήθιστης αγωγής, ζητώντας χρηματική αποζημίωση λόγω «ηθικής βλάβης» από τον
μέχρι πρότινος σύζυγό της, επειδή την… «απατούσε και κακομεταχειριζόταν»,
προσβάλλοντας έτσι την προσωπικότητά της. Αλλά, έχασε την πρωτόγνωρη αντιδικία
σε όλα τα στάδια…

Ο ΑΡΕΙΟΣ Πάγος εξέτασε το ζήτημα στην ουσία του: Μπορεί ένας «άσωτος συζυγικός
βίος» να δικαιολογήσει την καταβολή αποζημιώσεως στο «έτερον ήμισυ» που
θίγεται από αυτή τη συμπεριφορά; Και με χθεσινή απόφασή του, το Ανώτατο
Δικαστήριο αποφάνθηκε: Σε καμία περίπτωση.

Όλα αυτά είναι ισχυροί λόγοι για την έκδοση ενός διαζυγίου, αλλά δεν
στοιχειοθετούν καμία άλλη αξίωση της συζύγου και δεν οδηγούν, νομικώς, σε
προσβολή της προσωπικότητάς της.

Η απατημένη σύζυγος, κάτοικος Νέας Φιλαφελφείας, προσέφυγε στα δικαστήρια
ζητώντας 10 εκατομμύρια δραχμές από την «ηθική βλάβη» που υπέστη από τη
συμπεριφορά του επιχειρηματία, πρώην συζύγου της. Τόσο το Πολυμελές
Πρωτοδικείο Αθήνας, όσο και το Εφετείο είχαν κρίνει ότι δεν δικαιούται
αποζημίωσης, και τις αποφάσεις αυτές επικύρωσε ο Άρειος Πάγος, απορρίπτοντας
την αίτηση αναίρεσης της πρώην συζύγου.

ΤΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ

Η ίδια στην αγωγή της κατηγορούσε τον άλλοτε σύζυγο για «βαριά προσβολή της
προσωπικότητάς της και της τιμής της», παραθέτοντας σειρά περιστατικών για να
στηρίξει τις κατηγορίες. Μεταξύ άλλων, όπως ανέφερε, ο πρώην σύζυγος… «την
απάτησε με μία χήρα», «ερωτοτροπούσε με την πρώτη γυναίκα που συναντούσε»,
«είχε μετατρέψει το σπίτι σε… καφενείο, εμφανιζόμενος όποτε ήθελε», «της
είχε επιτεθεί και την είχε εξυβρίσει σκαιότατα», «είχε χειροδικήσει εις βάρος
της», «δαπάνησε για προσωπικούς του λόγους τα χρήματα από την πώληση ενός
οικοπέδου της» και «την απειλούσε συνεχώς με οριστική εγκατάλειψη…».

Πώς αντιμετώπισε όλες αυτές τις κατηγορίες ο Άρειος Πάγος; Το Ανώτατο
Δικαστήριο (Γ’ Τμήμα) έκρινε ότι απολύτως νόμιμα και αιτιολογημένα το Εφετείο
είχε απορρίψει την αγωγή της, καθώς «η αξίωση της συζύγου, με βάση όσα αυτή
εξέθεσε, δηλαδή τον ερωτικό δεσμό του πρώην συζύγου, την εγκατάλειψη της
συζυγικής στέγης κ.λπ., δεν βρίσκουν έρεισμα στις αστικές διατάξεις που
αναφέρονται στην προσβολή της προσωπικότητας»

Κι αυτό γιατί, όπως είχε κριθεί και με την εφετειακή απόφαση, «τα περιστατικά
αυτά, και αληθή υποτιθέμενα, δεν αποτελούν ασυνήθιστες περιστάσεις, πέρα από
τις συντρέχουσες σε κάθε διαζύγιο, ώστε να μπορούν να στοιχειοθετήσουν τη
νομική βασιμότητα της αξίωσής της…».